เริ่มเลยนะคะคือเราเองเป็นเด็กที่อยู่ในกรอบมาตลอดเลยค่ะอายุตอนนี้18จะเข้า19ตอนนี้เรียนมหาลัยปี1ค่ะเราค่อนข้างจะเป็นคนเลือกผช.ที่เข้ามาในชีวิตมากๆเลยค่ะตรงๆก็คือไม่คิดจะมีอะไรแบบนี้เลย....(เรื่องนี้อาจจะยาวนะคะเล่าละเอียดเผื่อมีคนกำลังกังวลเรื่องเดียวกันค่ะ)
จนพอมาถึงวันเปลี่ยนผ่านเราได้ย้ายจากป๊าม๊ามาอยู่หอความเหงามันเริ่มทำงานค่ะเราเริ่มโหลดแอปมาเล่นตามเพื่อน จนได้เจอคนคุยเรียนปี1เรียนวิดวะเขาเด็กเรียนมากค่ะเจอกันครั้งแรกคือเป็นคนที่ให้เกียรติเรามากๆจริงๆ
10สิงหาวันแรกที่มีSexกันเราเผลอสอดไปแบบไม่ใส่ถุง4-5ครั้ง(ปล.ถึงจุดนี้ทุกคนอาจจะกำหมัดแล้ว ตอนนี้พอย้อนไปอยากทุบตัวเองมากค่ะ ขอบอกก่อนนะคะก่อนหน้าจะมีsexมหาลัยเรามีคัดกรองHPVกันซึ่งเขาก็ตรวจเรียบร้อยค่ะ)ต่อนะคะพอทำไปสักพักเขาก็หยุดและใส่ถุงยางต่อเราทำไปสักพักเขาก็มาเสร็จด้านนอกค่ะเพราะเราไม่โอเคที่จะเสร็จด้านในถึงจะใส่ถุงยางก็ตาม ตอนนั้นพอทำเสร็จเราก็เอาไปใส่น้ำเช็คเรียบร้อยนะคะไม่รั่ว แต่หลังจากกลับเราเริ่มเครียดรู้สึกว่าไม่ใช่แล้วเพราะเราสอดแบบไม่ใส่ตั้งแต่แรกโอกาสเสี่ยงก็ค่อนข้างมี..
วันต่อมา11สิงหาเราเลยตัดสินใจซื้อยาคุมฉุกเฉินชนิด1เม็ดมากินค่ะผ่านมาวันที่16-18มีเลือดออกมา(เป็นเลือดยาคุมฉุกเฉินค่ะ)
หลังจากนั้น24สิงหาเรามีsexกันอีกรอบรอบนี้เราใส่ถุงยางตั้งแต่เริ่มเลยค่ะแต่ก็เสร็จด้านนอกเหมือนเดิม ตอนนั้นเพื่อความสบายใจวันที่29สิงหาเราตัดสินใจซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจขึ้น1ขีดค่ะผ่านมาแล้ว19วัน=sexวันที่10ที่มีความเสี่ยงคือไม่มีการฝังตัวของตัวอ่อนแล้ว
เเละเดือนต่อมา7กันยายนเรามีsexกันอีกแต่รอบนี้เหมือนเดิมค่ะใส่ถุงป้องกันตั้งแต่เริ่มแต่รอบนี้ปล่อยทั่วไปเลยค่ะแต่เช็คแล้วนะคะไม่รั่วไม่แตกเลย พอหลังจากนั้นผ่านไป4วันเรามีปจด.มาปกติเลยค่ะ5วันเต็มและตุลาคมถึงตอนนี้ปจด.ก็มาปกติเลย
**พอเล่ามาถึงจุดนี้หลายคนคงคิดว่าเรากับเขาก็คงมีsexแบบนี้ไปทุกๆเดือนแต่จริงๆเราบอกเลิกคุยเขาไปแล้วค่ะที่เราตัดสินใจแบบนี้เพราะเราแอบรู้สึกผิดกับตัวเองและครอบครัวมันรู้สึกว่าจากเด็กที่อยู่ในกรอบมาตลอดพอมาทำอะไรแบบนี้มันแอบรู้สึกผิดมากทั้งที่มันคือเรื่องธรรมชาตินะคะแต่ถ้าเราอยู่ในความสัมพันธ์นี้ต่อไปคงมีเรื่องแบบนี้อยู่ดี(มีครั้งแรกก็ต้องมีครั้งต่อไป) บางทีการมีsexมันต้องพร้อมในหลายๆอย่างจริงๆค่ะเราไม่สบายใจถึงขั้นคุยกับนักจิตวิทยาและมีคำหนึ่งที่นักจิตวิทยาพูดทิ้งท้ายกับเราไว้คือ"เราให้อภัยตัวเองได้มั้ยคะ อะไรที่เกิดขึ้นแล้วเราไม่สามารถกลับไปแก้ไขมันได้ แต่สิ่งที่ทำได้เราต้องเลือกวิธีที่ดีที่สุดที่จะไม่กลับไปรู้สึกแบบนั้นอีก"อยากให้ทุกคนเลือกวิธีที่ดีที่สุดของตัวเองนะคะเราไม่จำเป็นจบความสัมพันธ์เพราะเรื่องนี้อย่างเดียวก็ได้ค่ะตรงๆที่เราเลือกจะจบก็มีหลายเรื่องที่เรามองว่าไปต่อไม่ได้จริงๆ
สุดท้ายอยากให้ทุกคนเข้าใจ เข้าถึงsexแบบมีความรู้ และวิธีป้องกันแบบถูกต้องจริงๆนะคะ มีsexเมื่อพร้อมดีที่สุดค่ะ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือการต้องมายืนลุ้นเวลาตรวจครรภ์ เพราะฉะนั้นเวลาตัดสินใจอะไรคิดให้ถี่ถ้วนนะคะ (ปล.เราเรียนสายวิทย์ตอนนี้ก็เรียนเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่เหมือนกันค่ะ) ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ #คอมเม้นอย่างสุภาพนะคะ
คุณให้อภัยตัวเองได้มั้ยตอนมีsexครั้งแรก
จนพอมาถึงวันเปลี่ยนผ่านเราได้ย้ายจากป๊าม๊ามาอยู่หอความเหงามันเริ่มทำงานค่ะเราเริ่มโหลดแอปมาเล่นตามเพื่อน จนได้เจอคนคุยเรียนปี1เรียนวิดวะเขาเด็กเรียนมากค่ะเจอกันครั้งแรกคือเป็นคนที่ให้เกียรติเรามากๆจริงๆ
10สิงหาวันแรกที่มีSexกันเราเผลอสอดไปแบบไม่ใส่ถุง4-5ครั้ง(ปล.ถึงจุดนี้ทุกคนอาจจะกำหมัดแล้ว ตอนนี้พอย้อนไปอยากทุบตัวเองมากค่ะ ขอบอกก่อนนะคะก่อนหน้าจะมีsexมหาลัยเรามีคัดกรองHPVกันซึ่งเขาก็ตรวจเรียบร้อยค่ะ)ต่อนะคะพอทำไปสักพักเขาก็หยุดและใส่ถุงยางต่อเราทำไปสักพักเขาก็มาเสร็จด้านนอกค่ะเพราะเราไม่โอเคที่จะเสร็จด้านในถึงจะใส่ถุงยางก็ตาม ตอนนั้นพอทำเสร็จเราก็เอาไปใส่น้ำเช็คเรียบร้อยนะคะไม่รั่ว แต่หลังจากกลับเราเริ่มเครียดรู้สึกว่าไม่ใช่แล้วเพราะเราสอดแบบไม่ใส่ตั้งแต่แรกโอกาสเสี่ยงก็ค่อนข้างมี..
วันต่อมา11สิงหาเราเลยตัดสินใจซื้อยาคุมฉุกเฉินชนิด1เม็ดมากินค่ะผ่านมาวันที่16-18มีเลือดออกมา(เป็นเลือดยาคุมฉุกเฉินค่ะ)
หลังจากนั้น24สิงหาเรามีsexกันอีกรอบรอบนี้เราใส่ถุงยางตั้งแต่เริ่มเลยค่ะแต่ก็เสร็จด้านนอกเหมือนเดิม ตอนนั้นเพื่อความสบายใจวันที่29สิงหาเราตัดสินใจซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจขึ้น1ขีดค่ะผ่านมาแล้ว19วัน=sexวันที่10ที่มีความเสี่ยงคือไม่มีการฝังตัวของตัวอ่อนแล้ว
เเละเดือนต่อมา7กันยายนเรามีsexกันอีกแต่รอบนี้เหมือนเดิมค่ะใส่ถุงป้องกันตั้งแต่เริ่มแต่รอบนี้ปล่อยทั่วไปเลยค่ะแต่เช็คแล้วนะคะไม่รั่วไม่แตกเลย พอหลังจากนั้นผ่านไป4วันเรามีปจด.มาปกติเลยค่ะ5วันเต็มและตุลาคมถึงตอนนี้ปจด.ก็มาปกติเลย
**พอเล่ามาถึงจุดนี้หลายคนคงคิดว่าเรากับเขาก็คงมีsexแบบนี้ไปทุกๆเดือนแต่จริงๆเราบอกเลิกคุยเขาไปแล้วค่ะที่เราตัดสินใจแบบนี้เพราะเราแอบรู้สึกผิดกับตัวเองและครอบครัวมันรู้สึกว่าจากเด็กที่อยู่ในกรอบมาตลอดพอมาทำอะไรแบบนี้มันแอบรู้สึกผิดมากทั้งที่มันคือเรื่องธรรมชาตินะคะแต่ถ้าเราอยู่ในความสัมพันธ์นี้ต่อไปคงมีเรื่องแบบนี้อยู่ดี(มีครั้งแรกก็ต้องมีครั้งต่อไป) บางทีการมีsexมันต้องพร้อมในหลายๆอย่างจริงๆค่ะเราไม่สบายใจถึงขั้นคุยกับนักจิตวิทยาและมีคำหนึ่งที่นักจิตวิทยาพูดทิ้งท้ายกับเราไว้คือ"เราให้อภัยตัวเองได้มั้ยคะ อะไรที่เกิดขึ้นแล้วเราไม่สามารถกลับไปแก้ไขมันได้ แต่สิ่งที่ทำได้เราต้องเลือกวิธีที่ดีที่สุดที่จะไม่กลับไปรู้สึกแบบนั้นอีก"อยากให้ทุกคนเลือกวิธีที่ดีที่สุดของตัวเองนะคะเราไม่จำเป็นจบความสัมพันธ์เพราะเรื่องนี้อย่างเดียวก็ได้ค่ะตรงๆที่เราเลือกจะจบก็มีหลายเรื่องที่เรามองว่าไปต่อไม่ได้จริงๆ
สุดท้ายอยากให้ทุกคนเข้าใจ เข้าถึงsexแบบมีความรู้ และวิธีป้องกันแบบถูกต้องจริงๆนะคะ มีsexเมื่อพร้อมดีที่สุดค่ะ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือการต้องมายืนลุ้นเวลาตรวจครรภ์ เพราะฉะนั้นเวลาตัดสินใจอะไรคิดให้ถี่ถ้วนนะคะ (ปล.เราเรียนสายวิทย์ตอนนี้ก็เรียนเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่เหมือนกันค่ะ) ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ #คอมเม้นอย่างสุภาพนะคะ