ความจน

กระทู้คำถาม
พึ่งรู้ว่าตัวเองจนก็ตอนจะออกไปไหนไม่มีอะไรดีใส่    
เราใส่เสื้อผ้าต่อจากญาติห่างๆที่ยายขนมาให้เป็นคนบ้านรวย 80%เสื้อผ้าที่เราใส่ตอนนี้ก็เป็นของคนอื่น
ก็ตอนที่บ้านเราไม่มีห้องนอนหน้าต่างเป็นรูต้องเอาตั๊กตามาอุดหลังคารั่วมีน้ำหยดเวลาฝนตก
ห้องน้ำไม่มีไฟใช้
เวลาหิวก็กินข้าวเปล่าคลุกน้ำปลาเอาไม่มีตู้เย็นกินน้ำจากกระติกใช้โทรศัพท์ๆเก่า ทำงานหนักตั้งแต่เด็กเข้าสวนตากแดดก้มๆเงย
ก็ตอนที่รู้สึกมีความสุขตอนกินน้ำเปล่าจากขวดเพราะบ้านเราไม่มี
ก็ตอนไม่เคยกินร้านอาหารในห้างสั่งก็ไม่เป็นอายคนอื่น
ก็ตอนที่พึ่งรู้ว่สคนอื่นกินkfcเป็นเรื่องธรรมดา
ก็ตอนที่ข้าวเสียขาวบูดก็ต้องกิน
ก็ตอนที่เห็นเพื่อนเลิกเรียนซื้อของกินได้โดยไม่ต้องคิดอะไร
ก็ตอนที่ดีใจมากๆที่ได้เข้าเซเว่น
ก็ตอนที่เวลาปิดเทอมวันหยุดปีใหม่คนอื่รไปเที่ยวกันเป้นปกติ
ก้ตอนที่ยืนมองเค้กวันเกิดของคนอื่นเพราะเราไม่มีตังไม่กล้าใช้ตัว
ก็ตอนที่ซื้อมาม่ามาต้มกินกับข้าว
ก็ตอนที่ไม่เคยได้กินขนมดีๆเหมือนคนอื่นได้กินแต่ขนมโบราณๆ
ก็ตอนที่อดไม่ยอมซื้อข้าวกินเก็บเงินจนขาดสารอาหารหิวบ่อยๆหน้าจะมืด
ก็ตอนที่เห็นคนอื่นใช้โทรศัพท์แพงๆแตาของเรา4,000กว่าบาทที่เก็บเงินซื้อเองอดข้าวหลายมื้อ
ก็ตอนที่ไม่มีตังเรียนมหาลัย
ก็ตอนที่ยืนมองบ้านอื่นกินกมุกะทะกินของทะเล
ก็ตอนที่รู้ว่าคนอื่นซื้อเสื้อผ้ามาจากห้าง
ก็ตอนที่ไม่มีเพื่อนอยากเล่นด้วย😅
ก็ตอนที่บ้านอื่นทีข้าวกินตลอดแต่บ้านเรามีบ้างไม่มีบ้างบูดบ้าง
ก็ตอนที่โดนด่าโดนว่าทั้งที่เราไม่ผิดแต่เราจนเลยโดนด่าคนเดียว
ก็ตอนที่ทำเป็นไม่อยากกินแต่อยากกินมากเพราะเกรงใจคนอื่น
ก็ตอนที่พึ่งรู้ว่าบ้าคนอื่นเขาตีฝ้าทาสีบ้าน
ก็ตอนที่รู้ว่าลูกบ้านอื่นใส่ถุงเท้าไม่ขาดใช้ดินสอยาวๆแตาของเราสั้นจนจะเขียนไม่ได้
ก็ตอนดีใจๆมากๆที่ได้เข้าห้องมีแอร์

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่