ใบไม้เปลี่ยนสีที่กวงอู้ซาน ทริป 26-30 ต.ค.2026 //จากเฉินตูถึงฮั่นจง//

กระทู้สนทนา

เที่ยวจีน สถานที่ท่องเที่ยวต่างประเทศ Backpack บันทึกนักเดินทาง เที่ยวต่างประเทศ

เมื่อต้นเดือนไปจีนแล้วมีปัญหากับการใช้ WeChat pay ที่ตัดเงินผ่าน YouTrip ไม่ได้ (ส่วนการเติมเงินโดย KBank ทำไม่ได้นานแล้ว) โดยระบบมองว่าเป็นบัตรจากต่างประเทศ หลังจากที่เรากลับมาคราวนั้น จึงได้ไปทำบัตรท่องเที่ยวของธนาคารกรุงไทย (Krungthai Travel Platinum) แล้วผูกกับกระเป๋าเงิน WeChat ผลคือใช้ได้คล่องดีเพียงแต่ถ้ายอดจ่ายสูงมักขอ otp มาที่เบอร์โทรศัพท์ที่เราลงทะเบียนไว้ ช่วงนี้เลยตั้งใจจะพักใช้ youtrip ไปก่อน เรทของกรุงไทยดีกว่าเล็กน้อยด้วย^^

คำโปรโมทอ่านแล้วน่าสนใจ ไม่เพียงนักท่องเที่ยวต่างชาติ คนในชาติ(จีน) ก็ไวรัลมาเที่ยวที่นี่ไม่แพ้กัน

เราเดินทางจากกรุงเทพฯ ด้วยสายการบินเสฉวนแอร์ไลน์ลงที่เฉินตู (เทียนฝู) จากเฉินตูมุ่งหน้าสู่เมืองฮั่นจงด้วยรถไฟความเร็วสูง และแหล่งท่องเที่ยวกวงอู้ซานก็จะอยู่ห่างจากเมืองฮั่นจงราว 60 กิโลเมตร ในระยะเวลาเดินทางอีก 1 ชม. เศษ

กวงอู้ซาน (Goungwu mountain - 光雾山）ประกอบไปด้วย 3 ส่วนหลักคือ 1. กวงอู้ซาน 光雾山 (หรือเถาหยวน 桃园）2. หมี่ชางซัน 米仓山 และ 3.หาด 18 จันทรา 十八月谭 โดยช่วงนี้เป็นช่วงที่ใบไม้เปลี่ยนสีสวยที่สุดและชาวจีนอีกหลายล้านคนก็ทราบเรื่องนี้เช่นกัน เราไปแค่ 1 กับ 2 ไม่ได้ไปส่วน 3 ครับ

กวงอู้ซาน 光雾山 (เถาหยวน 桃园）

ศูนย์บริการนักท่องเที่ยวซึ่งเป็นจุดขึ้นกระเช้าอยู่ห่างจากหมู่บ้านและลานจอดรถบริเวณที่เป็นโรงแรมที่เราพักประมาณ 2 กิโลเมตรแต่เชื่อมต่อด้วยรถโดยสารสาธารณะของหมู่บ้านแบบไม่เสียค่าใช้จ่ายเพิ่ม กระเช้าจะพาเราขึ้นไปเดินบนไหล่เขาซึ่งเป็นไฮไลท์ของที่นี่

ค่าเข้าคนละ 80 หยวน

กระเช้า ขึ้น-ลง 110 หยวน

กระเช้าขาเดียว 60 หยวน

รถบริการในพื้นที่ด้านใน 40 หยวน

ที่นี้การท่องเที่ยวของที่นี่จะแบ่งเป็น 3 วิธีหลักๆคือวิธีที่ 1 ใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมงขึ้นและลงโดยกระเช้า จะเสียค่าใช้จ่าย 190 หยวน (ค่าเข้า 80 บวกกระเช้าขึ้นลง 110) วิธีที่ 2 คือการขึ้นกระเช้าขาเดียว แล้วนั่งรถท่องเที่ยวต่อ ราคาจะอยู่ที่ 180 หยวน (80+40+60) ใช้เวลาประมาณ 5 ชั่วโมง และวิธีสุดท้ายใช้เวลาประมาณ 7 ชั่วโมงคือการไม่ขึ้นกระเช้าเลย ราคาตั๋วก็จะอยู่ที่ 120 หยวน (80+40) แน่นอนครับเราเลือกวิธีแรก 190 หยวน

เราเดินวนตามทางเดินที่ลัดเลาะไปตามไหล่เขา ทางเดินที่มนุษย์สร้างขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ ใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมงพอๆกับคำแนะนำ เราลงมานั่งรถโดยสารประจำทางกลับเข้าหมู่บ้านที่เป็นจุดจอดรถด้วย มีจุดให้เดินเล่นและทานอาหาร มีร้านค้า ร้านกาแฟให้พอได้นั่งชิวๆ

รูปล่างสุดคืออาหารมื้อเย็นแถวๆ โรงแรม เป็นร้านข้าวราดตามสั่งภาษาจีนเรียก 盖浇饭 - gai jiao fan ไปกัน 4 คนแต่สั่ง 2 เมนู มะเขือเทศผัดไข่และเนื้อหมูเส้นผัดพลิกสด ราดข้าว

วันที่เราไปกวงอู้ซานโชคไม่ดีที่ฝนตก มันเฉอะแฉะ อากาศเย็น และหมอกหนาจนมองอะไรไม่ค่อยเห็น แต่นักท่องเที่ยวก็บางตาลงไปจนเดินค่อนข้างสบาย ไม่ต้องต่อคิวยาวนานซึ่งวันรุ่งขึ้นที่ฟ้าเปิดเราไปหมี่ชางซันบรรยากาศตรงกันข้ามครับ^^

หมี่ชางซัน - 米仓山

ถ้าย้อนขึ้นไปดูแผนที่ด้านบนมันคือส่วนที่ 2 (เราไม่ได้ไปส่วนที่ 3)

เดินทางจากหมู่บ้านที่เป็นจุดจอดรถและเหล่าโรงแรมที่พักด้วยรถโดยสารสาย 光雾山停车场 - 燕子岭索道 ลงที่ศูนย์บริการนักท่องเที่ยวแล้วขึ้นรถอีกทอดสาย 米仓山停车场 - 燕子岭索道 เพื่อไปลงที่หมี่ชางซัน ระยะทางจากหมู่บ้านจนลงรถทอดแรก 2 กิโลเมตร จากนั้นขึ้นรถอีกคันระยะทางประมาณ 8 กิโลเมตร ทั้งหมดใช้เวลาไปร่วม 1 ชั่วโมง ... ระยะทางไม่ใช่ปัญหา แต่จำนวนนักท่องเที่ยว จำนวนรถ และความมีวินัยในการใช้ถนนนี่สิ ปัญหาใหญ่^^

ฟ้าใส ใบไม้เปลี่ยนสี ถ่ายรูปสวย อากาศเย็นสบาย นักท่องเที่ยวก็จะมากสักหน่อย

ค่าเข้าคนละ 90 หยวน บวกค่ารถบัส 60 หยวน รวม 150 หยวน กระเช้าจะอยู่ปลายสุดของเส้นทางซื้อตั๋วต่างหากคนละ 150 หยวน (ขึ้น-ลง) รูปแบบการท่องเที่ยวจะเหมือนกันกับหลายๆ ที่

ผ่านเข้าประตูทางเข้า, ขึ้นรถบัส, รถบัสจอดเป็นจุดๆ แต่ละจุดคือจุดท่องเที่ยวแนะนำ เที่ยวชมเสร็จก็กลับมาต่อคิวขึ้นรถเพื่อไปจุดถัดๆ ไป พวกเราต้องลงทุกจุดแต่ก็ไม่ได้เดินทุกจุด และก็เที่ยวไม่ทั่วหรอกเพราะนักท่องเที่ยวเยอะเกินไปในวันนั้น สุดท้ายก็ไม่ได้ขึ้นกระเช้าเพราะคิวยาวจนต้องถอดใจ ^^

เราใช้เวลาในหมี่ชางซันประมาณ 6 ชั่วโมง ที่หมดไปกับการต่อคิว และไหลไปตามกระแสนักท่องเที่ยว ระหว่างนั้นเรากด DiDi เพื่อเรียกรถล่วงหน้ากลับเข้าฮั่นจง นัดเวลาไว้ 17.30 น. รถไฟเราออก 20.01 น. กับระยะทางราว 60 กม. โดยขามาเราก็ทำแบบนี้กับระยะเวลาราว 1 ชม. ครึ่ง แต่ด้วยความฟ้าใส อากาศดี นักท่องเที่ยวมากและรถก็มากไปด้วย กับถนนแคบๆ รถติดจน DiDi มารับเราสายประมาณ 10 นาที กับข้อเสนอให้พวกเราอ้อมไปอีกทางที่รถไม่ติด มีทางด่วนให้ขึ้น แต่แลกกับระยะทางที่เพิ่มขึ้น, ต้องจ่ายค่าทางด่วนต่างหาก แต่ก็แลกกับวิวถนนสวยบนสันเขากับเวลาที่คาดเดาได้ดีกว่า

รถติดจนรถมารับสาย, เราแทบไม่ทันรถไฟ ... และเหมือนเป็นวันโชคไม่ดีเท่าไหร่ รถที่เรานั่งดันโดนชนเล็กๆ ระหว่างทาง ทำให้เวลาที่น้อยอยู่แล้วโดนแตะตัดขาไปอีก แต่สุดท้ายวันนั้นมัน Happy ending ครับ (เป็นประสบการณ์นั่ง DiDi แบบ Detour ที่คนขับต้องบันทึกเสียงอะไรต่อมิอะไรตลอดเส้นทาง ฟังคร่าวๆ คือหลักฐานที่ทำให้รัดกุมที่สุดเพื่อสนับสนุนการ Detour ครั้งนี้)