ทำไมบางคนถึงยอมใช้เงินเก็บเกือบทั้งหมดไปกับการท่องเที่ยว?

สงสัยมานานแล้วค่ะว่าทำไมบางคนถึงยอมเอาเงินเก็บเกือบทั้งหมดไปใช้กับการท่องเที่ยว ทั้งในประเทศและต่างประเทศ

คือเราเข้าใจนะคะว่าการเที่ยวเป็นการพักผ่อน เปิดประสบการณ์ใหม่ ๆ และเป็นความสุขอย่างหนึ่งของชีวิต แต่บางคนก็ยอมใช้เงินเก็บไปเกือบหมดเพื่อให้ได้ไปเที่ยว ทั้งที่กลับมาอาจต้องเริ่มเก็บเงินใหม่

เลยอยากรู้ว่าคนที่มีแนวคิดแบบนี้มองเรื่องเงินกับความสุขยังไงคะ เพราะบางคนก็มองว่าเงินหาใหม่ได้ แต่โอกาสและช่วงเวลาของชีวิตอาจไม่ได้มีตลอดไป ในขณะที่บางคนมองว่าควรมีเงินสำรองและความมั่นคงก่อน

สำหรับทุกคนคิดว่าการใช้เงินเก็บไปกับการท่องเที่ยวเกือบทั้งหมดเป็นการใช้ชีวิตให้คุ้มค่า หรือเป็นการใช้เงินเกินตัวคะ?
อยากฟังความคิดเห็นจากทั้งสองมุมเลยค่ะ