กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ที่หมู่บ้านชาวประมงเล็กๆ ริมทะเล มีพี่น้องสองคน พี่ชายเป็นคนโลภและเห็นแก่ตัว ส่วนน้องชายเป็นคนขยันและมีเมตตา พี่ชายมัวแต่หาทางรวยทางลัดโดยไม่ทำงาน ในขณะที่น้องชายหาเลี้ยงชีพด้วยการจับปลาและช่วยเหลือเพื่อนบ้านเสมอ
วันหนึ่ง ขณะที่น้องชายเดินเล่นอยู่ริมชายฝั่ง เขาพบเต่าตัวหนึ่งติดอยู่ในอวนของชาวประมง มันพยายามดิ้นรนแต่ไม่อาจหลุดออกมาได้
“น่าสงสารจริง… เจ้าคงเจ็บมากสินะ” น้องชายพูดเบาๆ ก่อนจะใช้มีดค่อยๆ ตัดอวนออก แล้วปล่อยเต่าลงสู่ทะเล
เต่าหันกลับมามองเขาราวกับขอบคุณ ก่อนจะดำน้ำหายไป
คืนนั้น ขณะที่น้องชายกำลังหลับอยู่ เขาฝันว่าเต่าตัวนั้นพูดกับเขาว่า
“เจ้าช่วยชีวิตข้าไว้ ข้าจึงอยากตอบแทนเจ้า เดี๋ยวจะมีบางอย่างมารับเจ้า จงอย่ากลัว!”
เมื่อตื่นขึ้นมา น้องชายก็ยังไม่แน่ใจว่านั่นเป็นเพียงความฝันหรือไม่
แต่ทันใดนั้นเอง คลื่นทะเลก็เริ่มปั่นป่วน และจู่ๆ เต่าตัวใหญ่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา
“ขึ้นมาบนหลังข้าเถอะ ข้าจะพาเจ้าไปยังวังของราชามังกร!”
แม้จะยังตกใจ แต่น้องชายก็สัมผัสได้ถึงพลังวิเศษของเต่า เขาจึงตัดสินใจขึ้นบนหลังเต่า และถูกพาดำดิ่งลงไปสู่โลกใต้ทะเล
ไม่นานนัก เขาก็มาถึง วังของราชามังกร วังนั้นงดงามตระการตา มีปะการังส่องแสงเป็นประกาย และฝูงปลาแหวกว่ายอยู่รอบๆ
ราชามังกรใต้ทะเลปรากฏตัวขึ้นและกล่าวขอบคุณชายหนุ่ม
“เจ้าเป็นคนใจดีที่ช่วยเหลือเต่าของข้า เพื่อเป็นรางวัล ข้าจะมอบของวิเศษให้แก่เจ้า”
แล้วราชามังกรก็มอบ “ครกวิเศษ” ให้กับเขา
“ครกนี้สามารถตำสิ่งใดก็ได้ตามที่เจ้าปรารถนา เพียงพูดว่า ‘ตำออกมา!’ และหากต้องการให้มันหยุด เจ้าต้องพูดว่า ‘พอแล้ว!’”
น้องชายรับครกวิเศษด้วยความขอบคุณ และไม่นานนัก เต่าก็พาเขากลับขึ้นฝั่ง
เมื่อกลับมาถึงบ้าน น้องชายตื่นเต้นที่จะลองใช้ครกวิเศษ เขานำมันมาตำข้าว และเพียงแค่พูดว่า “ตำออกมา!” ข้าวสารก็หลั่งไหลออกมาจากครกไม่หยุด จากนั้นเขาก็ลองตำของอื่นๆ เช่น อาหาร ของใช้ และสิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวัน และเมื่อพูดว่า “พอแล้ว!” ครกก็หยุดตามคำสั่ง
เมื่อได้ของจนเป็นที่พอใจแล้ว เขาก็นำข้าวและอาหารไปแจกจ่ายให้ชาวบ้าน ทุกคนดีใจและขอบคุณเขา หมู่บ้านที่เคยเงียบเหงาก็กลับเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความอบอุ่น
แต่เรื่องราวของครกวิเศษได้มาถึงหูของพี่ชายที่โลภมาก
“เจ้ามีของวิเศษแบบนี้แต่กลับไม่บอกข้าเลยรึ!? ถ้าข้ามีมัน ข้าคงรวยไปนานแล้ว!” พี่ชายคิดในใจ
คืนหนึ่ง ขณะที่น้องชายกำลังนอนหลับ พี่ชายก็แอบย่องเข้ามาในบ้านและขโมยครกวิเศษไป
“ข้าจะใช้มันสร้างความร่ำรวยให้ตัวเอง!” เขาพูดอย่างมั่นใจ ก่อนจะรีบพาครกขึ้นเรือแล้วออกทะเลไป
พี่ชายพาครกวิเศษขึ้นเรือมุ่งหน้าไปยังเมืองใหญ่ เขาวางแผนจะตำเกลือจำนวนมากเพื่อนำไปขาย เพราะในสมัยนั้น เกลือเป็นสินค้าหายากและมีราคาแพงยิ่งนัก
เมื่อออกสู่ทะเลลึกจนแน่ใจว่าไม่มีใครมาแย่งครกไปจากเขา พี่ชายเริ่มทดสอบพลังวิเศษของมัน “ตำออกมา! เกลือจงออกมา!”
ทันใดนั้นเกลือสีขาวก็พุ่งออกจากครกไม่หยุด พี่ชายหัวเราะอย่างพอใจ มองดูเกลือที่กองสูงขึ้นเรื่อยๆ
“ข้าจะรวยที่สุดในแผ่นดิน! ข้าจะขายเกลือให้พ่อค้าจนมีเงินทองมหาศาล!” เขาร้องเสียงดัง
แต่ปัญหาใหญ่ก็คือ… พี่ชายไม่เคยรู้คำสั่งหยุดครก!
เขาเอาแต่สนใจครกวิเศษ แต่ไม่เคยฟังคำอธิบายจากน้องชาย เขาไม่รู้ว่าต้องพูดว่า “พอแล้ว!” เพื่อให้มันหยุด
เกลือเริ่มกองสูงขึ้น… สูงขึ้น… และสูงขึ้น… ลูกเรือเริ่มแตกตื่น “นายท่าน! เรือกำลังหนักขึ้น เกลือกำลังจะล้นเรือแล้ว!”
“ก็ให้มันตำต่อไปสิ ยิ่งเยอะ ข้ายิ่งรวย!” พี่ชายยังคงหลงระเริง
แต่ไม่นานนักเรือก็เริ่มเอียง น้ำทะเลเริ่มซัดเข้ามา เพราะเรือหนักเกินไปจากเกลือที่ไม่มีวันหมด
พี่ชายเริ่มตื่นตระหนก เขาพยายามหยุดครกด้วยตัวเอง “เอ่อ… หยุด! เลิกตำ! พอได้แล้ว!”
แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น… ครกยังคงตำเกลือออกมาไม่หยุด!
ไม่นานนัก เรือก็ไม่สามารถรับน้ำหนักได้อีกต่อไป
โครม! เรือพลิกคว่ำลงกลางมหาสมุทร
พี่ชายและลูกเรือถูกซัดกระเด็น ข้าวของทั้งหมดร่วงหล่นลงทะเล รวมถึงครกวิเศษ ที่ค่อยๆ จมลงไปในก้นบึ้งของมหาสมุทร
แต่แม้ว่าครกจะจมลงไป… มันก็ยังคงตำเกลือต่อไป “ตำออกมา! ตำออกมา!”
เกลือยังคงไหลออกมาไม่หยุดใต้ทะเล นับจากวันนั้น น้ำทะเลที่เคยใสสะอาดจึงเริ่มมีรสเค็ม และยังคงเค็มมาจนถึงทุกวันนี้
(นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า… ความโลภนำไปสู่หายนะ , ความเมตตานำมาซึ่งโชคดี , การฟังและเรียนรู้เป็นสิ่งสำคัญ , บางสิ่งบางอย่างหากใช้อย่างไม่ระมัดระวัง อาจย้อนกลับมาทำร้ายเราเอง)
.
⌛✨💖 นิทานพื้นบ้านญี่ปุ่น: ครกวิเศษจากมังกรใต้ทะเล 💖✨⌛