Cr.Youtube
เงื่อนรักกามเทพ...Cupid Knot (31) เป้าหมายคือ
“ใกล้ครบรอบการตายหนึ่งปีของไฮโซพันวา มีหลายคำถามที่คนอยากรู้ว่าเหตุใดจึงพบคู่กรณีสาว...ปาลิดากับอดีตสามีไฮโซ
บ่อยๆ ” ภาพประกอบหลายภาพในคอลัมน์ข่าวสังคม
คนที่เต้นเป็นปลาโดนทุบคือกันติชา ด้วยความร้อนใจตามนิสัยของเธอจึงตรงแน่วมาหาเพื่อนสนิท
“เพิ่งเจอกันเมื่อวาน วิ่งมาหาปาแต่เช้าเลยเหรอกัน...คิดถึงมากหรือไง” ปาลิดาโอบเพื่อนทุกครั้งที่เจออ้อมแขนและความสนิทใจให้ความรู้สึกที่
ดีเสมอ กันติชานั่งลงที่โซฟาตัวสวยพลางกางหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งแล้วชี้ให้ปาลิดาดู เธอเงียบไปครู่นึกถึงคำเตือนของพี่ชาย
สื่อ นักข่าว และสื่อออนไลน์ เป็นดาบสองคม หากถูกนำมาใช้โดยไร้ซึ่งจรรยาบรรณ พยายามสร้างกระแสเพื่อการค้า รุกรานความเป็นส่วนตัว
ของบุคคลเป็นกรณีที่เกิดในทุกวัน ส่วนอีกด้านหนึ่งคือสื่อช่วยสร้างสังคมที่ยุติธรรมให้แก่ผู้คนทั่วไปที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมในเรื่องต่าง ๆ ปาลิดาเจอ
มานักแล้ว เธอจึงเป็นนักข่าวที่ทำข่าวบนข้อเท็จจริงที่ผ่านการกลั่นกรองและไตร่ตรองอย่างระมัดระวัง
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น...”ปาลิดา นี้พี่นะ เห็นข่าวแล้วใช่ไหม”
“ค่ะ” พี่ไกรตักเตือนน้องสาวตามควร...โต ๆ กันแล้ว
“หากข่าวยุติเพียงแค่นี้คงไม่เป็นไร แต่ผมเกรงว่าคนทำข่าวรายนี้กำลังจะสร้างประเด็นขึ้นมา อย่างไรก็ตาม คุณเตรียมตัวไว้เนิ่น ๆ ดีที่สุด” หัว
หน้าโทรมาเตือนเป็นคนที่สอง
“หัวหน้าเหรอปา”
“อือ”
“จริงเลยนะ อย่างนี้ดารายิ่งดังยิ่งโดนทึ้ง แค่เธอกับคุณวรชิต...ทั้งคู่ทำตัวเรียบง่าย ยังอุตส่าห์โยงไปถึงยายผีไฮโซนั้นจนได้ มันน่าโมโห
จริงนัก”
ปาลิดายกถ้วยกาแฟมาวาง “ดื่มกาแฟก่อน ใจเย็น ๆ ” คนเป็นข่าวปลอบคนนำข่าวมาให้
เสียงกดกริ่งหน้าห้อง...สันทานแวะมาพร้อมภรรยา “เราผ่านมาทางนี้ ผมได้เห็นข่าวตั้งแต่เมื่อเย็นแล้ว เลยเป็นห่วงพี่น่ะครับ”
“เข้ามานั่งดื่มกาแฟกับพี่ก่อนนะ” ปาลิดาจับมือทั้งสองคน สายตาบอกถึงความซาบซึ้งที่เขาทั้งคู่มีต่อเธอ สันทานและปาลิดาทำงานมาด้วยกัน
ตลอด เขาเหมือนดั่งน้องชายเธอ รอยยิ้มสดใสทำให้สันทานคลายใจ เขารู้ดีว่าปาลิดาคือผู้ที่เคยผ่านมาเหตุการณ์เลวร้ายมาแล้ว สิ่งนี้ทำให้เธอเข้มแข็ง
และพร้อมจะเผชิญปัญหามากมายโดยไม่หวั่นไหวอีกต่อไป
“ผมเป็นกำลังใจให้พี่ปาเสมอ หากต้องการอะไร เราทุกคนในหน่วยข่าวพร้อมที่จะดูแลพี่ปา เหมือนเช่นพี่เคยมีให้กับทุกคนครับ” ปาลิดามอง
สันทานผ่านม่านน้ำตาเลือน ๆ
“พี่โอเค...พี่มีคนที่พี่รักและรักพี่ห้อมล้อมไปหมด พี่สัญญาพี่จะแก้ไขปัญหาพวกนี้เองอย่างฉลาด”
ที่ร้านกาแฟ... “ผมเช็คป้ายทะเบียนแล้วครับ เป็นทะเบียนปลอมและรถนั้นเป็นรถเช่าที่หายไป ทางบริษัทกำลังตามอยู่แล้วนี่คือรายชื่อผู้เช่า...
เปลี่ยนมือไปมาเยอะมาก แต่เมื่อสองเดือนก่อนมีชื่อวิมลมาศหรือเก๋เป็นคนเช่าด้วย”
“เก๋...ใครนะ” วรชิตขมวดคิ้ว เขานิ่งอยู่ครู่ใหญ่
“เก๋ไฮโซขี้ยาเพื่อนพันวา ใช่แล้วเธอไปมาหาสู่พันวาบ่อย ๆ ”
“ผมเช็คประวัติเธอแล้ว เจอหลายคดีพัวพันกับเรื่องยาเสพติด ครั้งสุดท้ายคือแม่เธอกับพ่อเลี้ยงประกันเธอออกมาแล้วไล่เธอออกไปจากบ้าน
และบันทึกภาพก๊อบปี้ที่ผมได้จากคอนโดฯ เธอเคยเข้ามาติดต่อกับเจ้าหน้าที่พี่ชิตลองเช็คดู นี่คือวันเวลาที่เธอเข้ามาติดต่อที่นี่”
วรชิตใช้ฝ่ามือลูบไปมาที่ใบหน้า พลางครุ่นคิด
มากหรือน้อยแม้จะแทบไม่ได้นึกถึง แต่พันวายังอยู่ในความทรงจำบางส่วนที่ไม่ชัดเจนแต่เจ็บปวด
เขาไม่รักเธอ ทุกอย่างจบไปนานแล้ว เขาจำได้เธอเอาแต่ใจ เอะอะก็ไปซุกตัวที่บ้านเก๋ เก๋เองแวะมาบ่อย ๆ แรกเลยเขาไม่สนใจ เพียงแต่ความช่างสัง
เกต เขาเห็นแววตาเธอกับพันวา มันมากกว่าคำว่าเพื่อน ผมซอยสั้นหน้าตาสวย ท่าทางเท่ ๆ ของเธอ ไม่นานมันห่อเหี่ยวไปตามการหักโหมของร่าง
กายตัวเองไปกับสิ่งอันมิควรโดยเฉพาะการเสพยา มาระยะหลังที่พันวารั้งไม่อยู่แน่นอน เก๋ตามไปอยู่ไม่ไกลจากบ้านพักต่างประเทศ เขาติดตั้งกล้อง
วงจรปิดไว้หลายมุมที่บ้านเพื่อเป็นการป้องกันตัวเขาเองหากเกิดปัญหาขึ้น ความสัมพันธ์ทั้งคู่ยิ่งทำให้วรชิตรังเกียจ
“ประสพ...นายเอาเทปนี้ไปดู พี่ก๊อบปี้จากกล้องหน้ารถ เมื่อครั้งอยู่ต่างประเทศ เผื่อจะได้ข้อมูลเพิ่มเติม ช่วงหลังมานี้พี่กับพี่วิสัย เดินทางโดย
แท็กซี่แทน พี่กังวลว่าเรื่องจะไปไกลกว่าที่คาดเพราะแค่คิดว่าต้องต่อกรกับพวกขี้ยาก็หนักใจแล้ว คนพวกนี้มีสมองที่ใช้การได้เหลือเพียงน้อยนิด และ
อาจทำในสิ่งที่คาดไม่ถึงได้” เขานิ่งสายตาเหม่อมองไกล
“พี่กำลังห่วงคุณปาลิดาใช่ไหม...นี่ครับเธอและพี่มีคนตั้งใจขุดคุ้ยในข่าวสังคมด้วย” เขากางภาพในหนังสือพิมพ์ให้ดู ทุกภาพมีบุคคลที่สามด้วย
เสมอ มีทั้งกันติชา วิสัย และพันเรือโทเรืองไกรเมื่อครั้งไปสัตหีบ
เป้าหมายยังไม่ชัดเจนแต่ตีวงแคบลงมาที่วรชิต วิสัย และปาลิดา ชื่อนี่ทำให้ใจวรชิตกระตุกวูบด้วยความห่วงใยในความปลอดภัยของเธอ หรือ
เป็นเหตุบังเอิญที่มีข่าว เรื่องข่าวอาจไม่เกี่ยวกับเก๋ เพียงแค่บังเอิญเกิดในเวลาไล่ ๆ กัน...เขาภาวนาให้เป็นเช่นนั้น แผนเกิดในหัววรชิตทันที ต้อง
จัดการทีละคนให้แน่ใจว่าเก๋พุ่งเป้าไปที่ใครและทำไม
“ประสพ...พี่ขอให้นายช่วยหาบอดี้การ์ดให้คอยดูแลคุณปาลิดาห่าง ๆ พี่ยังไม่แน่ใจจึงอยากให้ทั้งผู้ที่ติดตามเราและคุณปาลิดาไม่รู้เรื่องนี้”
“ครับ”
นัดกินข้าวกลายเป็นการสั่งอาหารมาจากร้านเพื่อนของกันติชา “ดีแล้ว ผมกำลังไปที่ห้องคุณปาครับผม” วรชิตในชุดเสื้อยืดสีเทาสกรีนหัวสิง
โตและกางเกงยีน เขาถอดรองเท้าแตะไว้บนชั้นวางรองเท้าซึ่งติดกันคือชั้นแคบหลายช่องสำหรับสอดเก็บรองเท้าเดินในบ้านห่างจากประตูไม่มากนัก
วรชิตวางถาดต้นตะโกดัดที่ตกแต่งด้วยภูเขาหินขนาดเล็ก หมูปั้นตัวน้อยนอนก่ายกันบนพื้นกรวดคละสีดำขาว ลงบนโต๊ะที่ห้องรับแขก เขาทำมา
สองถาดสำหรับกันติชาด้วย
“ผมต้องขอโทษที่ทำให้คุณเป็นข่าวแบบนี้ ไม่ดีสำหรับงานคุณเลย” กันติชามองวรชิตมีแววชื่นชม เขาใส่ใจในหลายเรื่องที่ผู้ชายส่วนใหญ่ไม่มี
สุภาพ แถมยังหล่ออีกต่างหาก
กระถางตะโกดัดงดงาม มีลายละเอียดบอกถึงอารมณ์และตัวตนของคนทำได้มากมาย ความรู้สึกขุ่นใจแบบเกเรของกันติชาต่อชายหนุ่มดูหาย
วับไป มิใช่ได้ของ แต่คำขอโทษบอกถึงความรับผิดชอบด้วยต่างหาก
“อย่าคิดมากเลยค่ะ เรื่องนี้ปารับมือได้ ปาจะเงียบแล้วดูทีท่าว่าข่าวจะออกมาอีกไหม ส่วนสันทานซึ่งแวะมาเมื่อเช้า เขามีเพื่อนอยู่ที่แหล่งข่าว
นี้ด้วย คงได้ความจริงเร็วนี้ค่ะ”
“ดีครับ ผมว่ารอดูทีท่าและข้อมูลจากคุณสันทาน ไม่กระโตกกระตาก ทำเป็นไม่รู้ร้อนดู หากรีบเร่งแก้ข่าวจะยิ่งเป็นจุดอ่อนให้ทางนั้นเล่นงานเรา
ต่อได้ง่ายขึ้น”
“กันก็เห็นด้วยเพราะตบมือข้างเดียวไม่ดังแน่”
ปาลิดาช่วยเพื่อนจัดโต๊ะอาหาร วรชิตไม่นั่งดูดาย เขาเตรียมเซ็ทจาน ช้อน มาวางแก้วน้ำและเหยือกน้ำ
“เอ! ท่าทางพัฒนาการของคนไข้ดีขึ้นอย่างก้าวกระโดดแบบนี้ก็ไม่ต้องอาศัยพี่เลี้ยงแล้วนะกันว่าไหม”
“คุณปาคงไม่ชอบเป็นข่าว ผมเข้าใจครับ” เสียงแผ่วลง วรชิตเข้าใจดีว่าการต้องมานั่งรับภาระแบบนี้หากไม่มีใจกว้างขวางอย่างปาลิดาคงปฏิเสธ
ไปนานแล้ว บทสนทนาดูชะงักไป
“ปา...ดูพูดสิ คุณวรชิตยังไม่หายเต็มร้อยเลยต้องรีบหายเพราะเกรงใจเธอ แถมมีข่าวแบบนี้ นี่คงโทษตัวเองด้วยสิ...เฮ้อ! ”
“ปาขอโทษ หยอกล้อเล่นนะคะ”
“เรามาช่วยเป็นกำลังใจให้กันดีกว่าแล้วช่วยกันแก้ทีละปัญหาดีไหม”
“เออ! มันต้องพูดแบบนี้สินะคุณวรชิต” กันติชารีบรับลูก วรชิตหัวเราะ
“เอาเป็นว่าเรายังอยู่บนเรือลำเดียวกันก่อนดีกว่า อุ่นใจกว่าครับ มาช่วยกันแก้ปัญหาและคอยระวังหน้าระวังหลังให้กันดีแล้วครับ” ขึ้นต้นมาฟัง
เข้าท่าแต่ขาลงนี่สิ ทำให้ปาลิดาเริ่มสงสัย...ต้องมีอะไรมากกว่านี้หรือเปล่านะ
ประสพเชิญวรชิตและวิสัยไปพบที่ร้านอาหารแถวสาทร มุมที่ประสพนั่งรอ เป็นมุมเหมาะมาก ใครเข้าออกเห็นหมด แต่ไม่มีใครเห็นโต๊ะที่ประสพ
จองไว้ มันอยู่ในมุมในสุดกั้นด้วยฉากไม้ผ้าลายตุง ลวดลายล้านนาสีสันสดสวยและมีต้นปาล์มไผ่สูงหนาในกระถางบังอยู่
“น้องเอาเครื่องดื่มที่สั่งมาก่อน...สิทธิ ๆ นายอย่างเพิ่งให้ใครมาวุ่นวายแถวนี้พี่มีธุระจะคุยกัน”
“ครับพี่” สิทธิเป็นผู้จัดการร้านซึ่งคุ้นเคยกันดีกับประสพ
“พี่ชิตให้เทปผมไป นี่ครับ...ทีท่าทั้งพันวาและเก๋ทุกครั้งที่เจอกันมากกว่าคำว่าเพื่อน พี่ชิตไม่ค่อยอยู่ที่บ้านใช่ไหม ผมเดาเอานะ เพราะสองคนนี่
ทำอะไรประเจิดประเจ้อเหลือเกิน" วรชิตมองดูจากจอคอมพิวเตอร์ ทั้งคู่นอกจากยาเสพติด เธอทั้งเสพสุขได้กับทุกคน เพศใดอย่างใดก็ได้ คลอเคลีย
คลุกเคล้ากันอยู่ในรถ ทั้งขาไปและขากลับมาส่งที่บ้าน ทุกครั้งที่คิดถึงช่างน่าขยะแขยงนัก แต่มันคือเส้นทางที่แต่ละคนเลือก ไม่มีกฎใดที่กำหนดว่า
อย่างไร ความจริงเขารับได้หากชายชอบชายหรือหญิงชอบหญิง มันเป็นสิทธิของพวกเขาตราบใดที่มันไม่อุดจาดในสายตาของสังคมและผู้คนที่เห็น
เขาพยายามเข้าใจและทำใจ
“ชีวิตใครชีวิตมัน ดูแลกันเอง มันเป็นทางเลือกที่ต่างก็เลือกแล้วจะให้ใครมารับผิดชอบร่วมด้วยเล่า”
เวลาส่วนใหญ่ของวรชิตจึงอยู่กับงาน วันหยุดเขาไปแวะคุยกับหลวงพ่อที่วัดไทย กวาดลานวัด ฟังคำสอนและนั่งสมาธิ สิ่งแววล้อมที่สะอาด สงบ ใต้ร่ม
เงาของพระพุทธองค์เป็นดั่งหยาดน้ำทิพย์ที่พร่างพรมลงบนใจเขา
วิสัยส่ายหน้าอย่างละอาใจเมื่อได้เห็นเทปภาพพลางเอ่ยถาม “เช่นนั้นเก๋จะมาวุ่นวายอะไรอีกในเมื่อพันวาตายไปแล้ว”
“ผมกำลังติดตามแฟนใหม่ของเก๋ ซึ่งเป็นผู้หญิง เธอไม่ใช่ยาเสพแต่ดื่มเหล้าเก่ง ผมสงสัยว่าทั้งสองมาเจอกันเข้าได้อย่างไร และตอนนี้เก๋มีเงินอีก
ไม่มากเพราะผลาญจนเกือบหมดตัว ท่าทางแฟนใหม่ เธอก็เริ่มรำคาญก๊วนของเก๋ที่ยกกันมาที่บ้านเช่าเธอบ่อยครั้ง พรุ่งนี้คงได้ความเกี่ยวกับเธอ ก้อย
เป็นเด็กสาวจากต่างจังหวัด เข้ามาทำงานในกรุงเทพได้หลายปีแล้วครับ”
“ต้องเร่งมือแล้วกำหนดเปิดพินัยกรรมอีกไม่กี่วัน หากยิ่งช้าเราจะป้องกันลำบากนะประสพ” วิชิตเอ่ยอย่างกังวล
“นายพูดได้ถูกต้อง เก๋ต้องการอะไร และใครคือเป้าหมายของเก๋” สีหน้าสองหนุ่มเครียดมากขึ้น ลำพังเขาสองคนเป็นผู้ชาย วิสัยมีคนของเจ้าสัว
คุ้มกัน เพราะเป็นหมากตัวหนึ่งในพินัยกรรม วรชิตเองตอนเรียนมหาวิทยาลัยเขาเข้าชมรมยูโด ลงแข่งได้เหรียญทองมาหลายเหรียญ เขาเป็นคนระวังตัว
มากแต่อย่าประมาทดีที่สุด ปาลิดายังไม่รู้อะไรเลยแม้จะมีคนที่วรชิตให้ดูแลห่าง ๆ ...
“หากนายห่วงคุณปา เราควรบอกเธอนะชิต” เขาพยักหน้า
เงื่อนรักกามเทพ Cupid Knot (31) เป้าหมายคือ
Cr.Youtube
เงื่อนรักกามเทพ...Cupid Knot (31) เป้าหมายคือ
“ใกล้ครบรอบการตายหนึ่งปีของไฮโซพันวา มีหลายคำถามที่คนอยากรู้ว่าเหตุใดจึงพบคู่กรณีสาว...ปาลิดากับอดีตสามีไฮโซ
บ่อยๆ ” ภาพประกอบหลายภาพในคอลัมน์ข่าวสังคม
คนที่เต้นเป็นปลาโดนทุบคือกันติชา ด้วยความร้อนใจตามนิสัยของเธอจึงตรงแน่วมาหาเพื่อนสนิท
“เพิ่งเจอกันเมื่อวาน วิ่งมาหาปาแต่เช้าเลยเหรอกัน...คิดถึงมากหรือไง” ปาลิดาโอบเพื่อนทุกครั้งที่เจออ้อมแขนและความสนิทใจให้ความรู้สึกที่
ดีเสมอ กันติชานั่งลงที่โซฟาตัวสวยพลางกางหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งแล้วชี้ให้ปาลิดาดู เธอเงียบไปครู่นึกถึงคำเตือนของพี่ชาย
สื่อ นักข่าว และสื่อออนไลน์ เป็นดาบสองคม หากถูกนำมาใช้โดยไร้ซึ่งจรรยาบรรณ พยายามสร้างกระแสเพื่อการค้า รุกรานความเป็นส่วนตัว
ของบุคคลเป็นกรณีที่เกิดในทุกวัน ส่วนอีกด้านหนึ่งคือสื่อช่วยสร้างสังคมที่ยุติธรรมให้แก่ผู้คนทั่วไปที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมในเรื่องต่าง ๆ ปาลิดาเจอ
มานักแล้ว เธอจึงเป็นนักข่าวที่ทำข่าวบนข้อเท็จจริงที่ผ่านการกลั่นกรองและไตร่ตรองอย่างระมัดระวัง
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น...”ปาลิดา นี้พี่นะ เห็นข่าวแล้วใช่ไหม”
“ค่ะ” พี่ไกรตักเตือนน้องสาวตามควร...โต ๆ กันแล้ว
“หากข่าวยุติเพียงแค่นี้คงไม่เป็นไร แต่ผมเกรงว่าคนทำข่าวรายนี้กำลังจะสร้างประเด็นขึ้นมา อย่างไรก็ตาม คุณเตรียมตัวไว้เนิ่น ๆ ดีที่สุด” หัว
หน้าโทรมาเตือนเป็นคนที่สอง
“หัวหน้าเหรอปา”
“อือ”
“จริงเลยนะ อย่างนี้ดารายิ่งดังยิ่งโดนทึ้ง แค่เธอกับคุณวรชิต...ทั้งคู่ทำตัวเรียบง่าย ยังอุตส่าห์โยงไปถึงยายผีไฮโซนั้นจนได้ มันน่าโมโห
จริงนัก”
ปาลิดายกถ้วยกาแฟมาวาง “ดื่มกาแฟก่อน ใจเย็น ๆ ” คนเป็นข่าวปลอบคนนำข่าวมาให้
เสียงกดกริ่งหน้าห้อง...สันทานแวะมาพร้อมภรรยา “เราผ่านมาทางนี้ ผมได้เห็นข่าวตั้งแต่เมื่อเย็นแล้ว เลยเป็นห่วงพี่น่ะครับ”
“เข้ามานั่งดื่มกาแฟกับพี่ก่อนนะ” ปาลิดาจับมือทั้งสองคน สายตาบอกถึงความซาบซึ้งที่เขาทั้งคู่มีต่อเธอ สันทานและปาลิดาทำงานมาด้วยกัน
ตลอด เขาเหมือนดั่งน้องชายเธอ รอยยิ้มสดใสทำให้สันทานคลายใจ เขารู้ดีว่าปาลิดาคือผู้ที่เคยผ่านมาเหตุการณ์เลวร้ายมาแล้ว สิ่งนี้ทำให้เธอเข้มแข็ง
และพร้อมจะเผชิญปัญหามากมายโดยไม่หวั่นไหวอีกต่อไป
“ผมเป็นกำลังใจให้พี่ปาเสมอ หากต้องการอะไร เราทุกคนในหน่วยข่าวพร้อมที่จะดูแลพี่ปา เหมือนเช่นพี่เคยมีให้กับทุกคนครับ” ปาลิดามอง
สันทานผ่านม่านน้ำตาเลือน ๆ
“พี่โอเค...พี่มีคนที่พี่รักและรักพี่ห้อมล้อมไปหมด พี่สัญญาพี่จะแก้ไขปัญหาพวกนี้เองอย่างฉลาด”
ที่ร้านกาแฟ... “ผมเช็คป้ายทะเบียนแล้วครับ เป็นทะเบียนปลอมและรถนั้นเป็นรถเช่าที่หายไป ทางบริษัทกำลังตามอยู่แล้วนี่คือรายชื่อผู้เช่า...
เปลี่ยนมือไปมาเยอะมาก แต่เมื่อสองเดือนก่อนมีชื่อวิมลมาศหรือเก๋เป็นคนเช่าด้วย”
“เก๋...ใครนะ” วรชิตขมวดคิ้ว เขานิ่งอยู่ครู่ใหญ่
“เก๋ไฮโซขี้ยาเพื่อนพันวา ใช่แล้วเธอไปมาหาสู่พันวาบ่อย ๆ ”
“ผมเช็คประวัติเธอแล้ว เจอหลายคดีพัวพันกับเรื่องยาเสพติด ครั้งสุดท้ายคือแม่เธอกับพ่อเลี้ยงประกันเธอออกมาแล้วไล่เธอออกไปจากบ้าน
และบันทึกภาพก๊อบปี้ที่ผมได้จากคอนโดฯ เธอเคยเข้ามาติดต่อกับเจ้าหน้าที่พี่ชิตลองเช็คดู นี่คือวันเวลาที่เธอเข้ามาติดต่อที่นี่”
วรชิตใช้ฝ่ามือลูบไปมาที่ใบหน้า พลางครุ่นคิด มากหรือน้อยแม้จะแทบไม่ได้นึกถึง แต่พันวายังอยู่ในความทรงจำบางส่วนที่ไม่ชัดเจนแต่เจ็บปวด
เขาไม่รักเธอ ทุกอย่างจบไปนานแล้ว เขาจำได้เธอเอาแต่ใจ เอะอะก็ไปซุกตัวที่บ้านเก๋ เก๋เองแวะมาบ่อย ๆ แรกเลยเขาไม่สนใจ เพียงแต่ความช่างสัง
เกต เขาเห็นแววตาเธอกับพันวา มันมากกว่าคำว่าเพื่อน ผมซอยสั้นหน้าตาสวย ท่าทางเท่ ๆ ของเธอ ไม่นานมันห่อเหี่ยวไปตามการหักโหมของร่าง
กายตัวเองไปกับสิ่งอันมิควรโดยเฉพาะการเสพยา มาระยะหลังที่พันวารั้งไม่อยู่แน่นอน เก๋ตามไปอยู่ไม่ไกลจากบ้านพักต่างประเทศ เขาติดตั้งกล้อง
วงจรปิดไว้หลายมุมที่บ้านเพื่อเป็นการป้องกันตัวเขาเองหากเกิดปัญหาขึ้น ความสัมพันธ์ทั้งคู่ยิ่งทำให้วรชิตรังเกียจ
“ประสพ...นายเอาเทปนี้ไปดู พี่ก๊อบปี้จากกล้องหน้ารถ เมื่อครั้งอยู่ต่างประเทศ เผื่อจะได้ข้อมูลเพิ่มเติม ช่วงหลังมานี้พี่กับพี่วิสัย เดินทางโดย
แท็กซี่แทน พี่กังวลว่าเรื่องจะไปไกลกว่าที่คาดเพราะแค่คิดว่าต้องต่อกรกับพวกขี้ยาก็หนักใจแล้ว คนพวกนี้มีสมองที่ใช้การได้เหลือเพียงน้อยนิด และ
อาจทำในสิ่งที่คาดไม่ถึงได้” เขานิ่งสายตาเหม่อมองไกล
“พี่กำลังห่วงคุณปาลิดาใช่ไหม...นี่ครับเธอและพี่มีคนตั้งใจขุดคุ้ยในข่าวสังคมด้วย” เขากางภาพในหนังสือพิมพ์ให้ดู ทุกภาพมีบุคคลที่สามด้วย
เสมอ มีทั้งกันติชา วิสัย และพันเรือโทเรืองไกรเมื่อครั้งไปสัตหีบ
เป้าหมายยังไม่ชัดเจนแต่ตีวงแคบลงมาที่วรชิต วิสัย และปาลิดา ชื่อนี่ทำให้ใจวรชิตกระตุกวูบด้วยความห่วงใยในความปลอดภัยของเธอ หรือ
เป็นเหตุบังเอิญที่มีข่าว เรื่องข่าวอาจไม่เกี่ยวกับเก๋ เพียงแค่บังเอิญเกิดในเวลาไล่ ๆ กัน...เขาภาวนาให้เป็นเช่นนั้น แผนเกิดในหัววรชิตทันที ต้อง
จัดการทีละคนให้แน่ใจว่าเก๋พุ่งเป้าไปที่ใครและทำไม
“ประสพ...พี่ขอให้นายช่วยหาบอดี้การ์ดให้คอยดูแลคุณปาลิดาห่าง ๆ พี่ยังไม่แน่ใจจึงอยากให้ทั้งผู้ที่ติดตามเราและคุณปาลิดาไม่รู้เรื่องนี้”
“ครับ”
นัดกินข้าวกลายเป็นการสั่งอาหารมาจากร้านเพื่อนของกันติชา “ดีแล้ว ผมกำลังไปที่ห้องคุณปาครับผม” วรชิตในชุดเสื้อยืดสีเทาสกรีนหัวสิง
โตและกางเกงยีน เขาถอดรองเท้าแตะไว้บนชั้นวางรองเท้าซึ่งติดกันคือชั้นแคบหลายช่องสำหรับสอดเก็บรองเท้าเดินในบ้านห่างจากประตูไม่มากนัก
วรชิตวางถาดต้นตะโกดัดที่ตกแต่งด้วยภูเขาหินขนาดเล็ก หมูปั้นตัวน้อยนอนก่ายกันบนพื้นกรวดคละสีดำขาว ลงบนโต๊ะที่ห้องรับแขก เขาทำมา
สองถาดสำหรับกันติชาด้วย
“ผมต้องขอโทษที่ทำให้คุณเป็นข่าวแบบนี้ ไม่ดีสำหรับงานคุณเลย” กันติชามองวรชิตมีแววชื่นชม เขาใส่ใจในหลายเรื่องที่ผู้ชายส่วนใหญ่ไม่มี
สุภาพ แถมยังหล่ออีกต่างหาก
กระถางตะโกดัดงดงาม มีลายละเอียดบอกถึงอารมณ์และตัวตนของคนทำได้มากมาย ความรู้สึกขุ่นใจแบบเกเรของกันติชาต่อชายหนุ่มดูหาย
วับไป มิใช่ได้ของ แต่คำขอโทษบอกถึงความรับผิดชอบด้วยต่างหาก
“อย่าคิดมากเลยค่ะ เรื่องนี้ปารับมือได้ ปาจะเงียบแล้วดูทีท่าว่าข่าวจะออกมาอีกไหม ส่วนสันทานซึ่งแวะมาเมื่อเช้า เขามีเพื่อนอยู่ที่แหล่งข่าว
นี้ด้วย คงได้ความจริงเร็วนี้ค่ะ”
“ดีครับ ผมว่ารอดูทีท่าและข้อมูลจากคุณสันทาน ไม่กระโตกกระตาก ทำเป็นไม่รู้ร้อนดู หากรีบเร่งแก้ข่าวจะยิ่งเป็นจุดอ่อนให้ทางนั้นเล่นงานเรา
ต่อได้ง่ายขึ้น”
“กันก็เห็นด้วยเพราะตบมือข้างเดียวไม่ดังแน่”
ปาลิดาช่วยเพื่อนจัดโต๊ะอาหาร วรชิตไม่นั่งดูดาย เขาเตรียมเซ็ทจาน ช้อน มาวางแก้วน้ำและเหยือกน้ำ
“เอ! ท่าทางพัฒนาการของคนไข้ดีขึ้นอย่างก้าวกระโดดแบบนี้ก็ไม่ต้องอาศัยพี่เลี้ยงแล้วนะกันว่าไหม”
“คุณปาคงไม่ชอบเป็นข่าว ผมเข้าใจครับ” เสียงแผ่วลง วรชิตเข้าใจดีว่าการต้องมานั่งรับภาระแบบนี้หากไม่มีใจกว้างขวางอย่างปาลิดาคงปฏิเสธ
ไปนานแล้ว บทสนทนาดูชะงักไป
“ปา...ดูพูดสิ คุณวรชิตยังไม่หายเต็มร้อยเลยต้องรีบหายเพราะเกรงใจเธอ แถมมีข่าวแบบนี้ นี่คงโทษตัวเองด้วยสิ...เฮ้อ! ”
“ปาขอโทษ หยอกล้อเล่นนะคะ”
“เรามาช่วยเป็นกำลังใจให้กันดีกว่าแล้วช่วยกันแก้ทีละปัญหาดีไหม”
“เออ! มันต้องพูดแบบนี้สินะคุณวรชิต” กันติชารีบรับลูก วรชิตหัวเราะ
“เอาเป็นว่าเรายังอยู่บนเรือลำเดียวกันก่อนดีกว่า อุ่นใจกว่าครับ มาช่วยกันแก้ปัญหาและคอยระวังหน้าระวังหลังให้กันดีแล้วครับ” ขึ้นต้นมาฟัง
เข้าท่าแต่ขาลงนี่สิ ทำให้ปาลิดาเริ่มสงสัย...ต้องมีอะไรมากกว่านี้หรือเปล่านะ
ประสพเชิญวรชิตและวิสัยไปพบที่ร้านอาหารแถวสาทร มุมที่ประสพนั่งรอ เป็นมุมเหมาะมาก ใครเข้าออกเห็นหมด แต่ไม่มีใครเห็นโต๊ะที่ประสพ
จองไว้ มันอยู่ในมุมในสุดกั้นด้วยฉากไม้ผ้าลายตุง ลวดลายล้านนาสีสันสดสวยและมีต้นปาล์มไผ่สูงหนาในกระถางบังอยู่
“น้องเอาเครื่องดื่มที่สั่งมาก่อน...สิทธิ ๆ นายอย่างเพิ่งให้ใครมาวุ่นวายแถวนี้พี่มีธุระจะคุยกัน”
“ครับพี่” สิทธิเป็นผู้จัดการร้านซึ่งคุ้นเคยกันดีกับประสพ
“พี่ชิตให้เทปผมไป นี่ครับ...ทีท่าทั้งพันวาและเก๋ทุกครั้งที่เจอกันมากกว่าคำว่าเพื่อน พี่ชิตไม่ค่อยอยู่ที่บ้านใช่ไหม ผมเดาเอานะ เพราะสองคนนี่
ทำอะไรประเจิดประเจ้อเหลือเกิน" วรชิตมองดูจากจอคอมพิวเตอร์ ทั้งคู่นอกจากยาเสพติด เธอทั้งเสพสุขได้กับทุกคน เพศใดอย่างใดก็ได้ คลอเคลีย
คลุกเคล้ากันอยู่ในรถ ทั้งขาไปและขากลับมาส่งที่บ้าน ทุกครั้งที่คิดถึงช่างน่าขยะแขยงนัก แต่มันคือเส้นทางที่แต่ละคนเลือก ไม่มีกฎใดที่กำหนดว่า
อย่างไร ความจริงเขารับได้หากชายชอบชายหรือหญิงชอบหญิง มันเป็นสิทธิของพวกเขาตราบใดที่มันไม่อุดจาดในสายตาของสังคมและผู้คนที่เห็น
เขาพยายามเข้าใจและทำใจ
“ชีวิตใครชีวิตมัน ดูแลกันเอง มันเป็นทางเลือกที่ต่างก็เลือกแล้วจะให้ใครมารับผิดชอบร่วมด้วยเล่า”
เวลาส่วนใหญ่ของวรชิตจึงอยู่กับงาน วันหยุดเขาไปแวะคุยกับหลวงพ่อที่วัดไทย กวาดลานวัด ฟังคำสอนและนั่งสมาธิ สิ่งแววล้อมที่สะอาด สงบ ใต้ร่ม
เงาของพระพุทธองค์เป็นดั่งหยาดน้ำทิพย์ที่พร่างพรมลงบนใจเขา
วิสัยส่ายหน้าอย่างละอาใจเมื่อได้เห็นเทปภาพพลางเอ่ยถาม “เช่นนั้นเก๋จะมาวุ่นวายอะไรอีกในเมื่อพันวาตายไปแล้ว”
“ผมกำลังติดตามแฟนใหม่ของเก๋ ซึ่งเป็นผู้หญิง เธอไม่ใช่ยาเสพแต่ดื่มเหล้าเก่ง ผมสงสัยว่าทั้งสองมาเจอกันเข้าได้อย่างไร และตอนนี้เก๋มีเงินอีก
ไม่มากเพราะผลาญจนเกือบหมดตัว ท่าทางแฟนใหม่ เธอก็เริ่มรำคาญก๊วนของเก๋ที่ยกกันมาที่บ้านเช่าเธอบ่อยครั้ง พรุ่งนี้คงได้ความเกี่ยวกับเธอ ก้อย
เป็นเด็กสาวจากต่างจังหวัด เข้ามาทำงานในกรุงเทพได้หลายปีแล้วครับ”
“ต้องเร่งมือแล้วกำหนดเปิดพินัยกรรมอีกไม่กี่วัน หากยิ่งช้าเราจะป้องกันลำบากนะประสพ” วิชิตเอ่ยอย่างกังวล
“นายพูดได้ถูกต้อง เก๋ต้องการอะไร และใครคือเป้าหมายของเก๋” สีหน้าสองหนุ่มเครียดมากขึ้น ลำพังเขาสองคนเป็นผู้ชาย วิสัยมีคนของเจ้าสัว
คุ้มกัน เพราะเป็นหมากตัวหนึ่งในพินัยกรรม วรชิตเองตอนเรียนมหาวิทยาลัยเขาเข้าชมรมยูโด ลงแข่งได้เหรียญทองมาหลายเหรียญ เขาเป็นคนระวังตัว
มากแต่อย่าประมาทดีที่สุด ปาลิดายังไม่รู้อะไรเลยแม้จะมีคนที่วรชิตให้ดูแลห่าง ๆ ...
“หากนายห่วงคุณปา เราควรบอกเธอนะชิต” เขาพยักหน้า