ชีวิตที่เหลวไหลไปวันๆสักวันมันต้องดีขื้น

คือผมเป็นเด็ก18ที่ชีวิตกำลังก้าว เข้าสู่วัยผู้ใหญ่​เต็มตัวคือตอนนี้เป็นนศตัดสินใจเรียนต่อมหาลัย เรียนรปศ ชีวิตการเรียนก็ครื่งๆกลางๆ​ แต่การใช้ชีวิตนั้นคือเหลวไหลมากๆ ติดพนัน ติดหนี้ ติดต้ม งานก็ไม่ทำำ วันๆเอาแต่เสเพลเที่ยวเล่นไปวันๆ ใช้ชีวิตเหมือนเด็กน้อยที่อายุป่านนี้แล้วยังคิดไม่ได้ อนาคตนะหรอมันมืดมัวไปหมด เราจะไปทางไหนดี 10-20ปีข้างหน้าเราจะเป็นยังไง​จะใช้ชีวิตแบบไหน ผมยังตอบตัวเองไม่ได้​เลย ในขณะที่เพื่อนๆเขาไปไหนต่อไหนกันหมดแล้ว บางคนไปเรียนตปท บางคนได้งานดีๆทำบางคนสร้างครอบครัวกันแล้ว​ แล้วตัวผมยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหนมาไหน 4ปีเรียนจะจบเหมือนคนอื่นไหม แฟนผมที่เขาคอยเป็นห่วงในทุกๆเรื่องก็ทิ้งไปผมไปแล้ว ผมก็รู้ตัวเองดี เหตุผลมันคืออะไร คือตอนนี้มันว่างเปล่าเหมือนชีวิตมันเดินมาถืงทางตันแล้ว​ บางครั้งตั้งคำถามกับตัวเองคุณค่าของชีวิตมันมีค่าแค่นี้จริงๆหรอ เราจะเป็นแบบนี้ไปจนวันตายเลยหรือ ความหมายของชีวิตมนุษย์คนนืง​คืออะไร อยากฟังประสบการณ์​พี่ๆที่เข้ามาอ่าน อยากได้ข้อคิดที่ผมตั้งใจตั้งกระทู้​นี้ขื้นมาเพื่อนอ่านคำคิดเห็นของพี่ๆเพื่อนๆทุกคนครับ ทุกวันนี้ไม่กล้าสัญญา​อะไรไว้กับตัวเองหรือคนรอบข้างอีกแล้วครับ