มีใครรู้สึกเหมือนเราบ้าง?

รู้สึกว่าเวลาที่เราโตขึ้น ความสุขที่เเท้จริงก็เริ่มลดลงเรื่อยๆ สมัยตอนยังเป็นเด็กรู้สึกว่าโลกนี้ชั่งมีความสุขมากจริงๆ เป็นความสุขที่เเท้จริงที่ออกมาจากจิตใจ 100% เเต่เมื่อเราเติบโตขึ้นเป็นวัยรุ่น วัยทํางาน เเล้วก็วัยผู้ใหญ่ ความสุขที่เคยมีในวัยเด็กมันกลับลดลงเรื่อยๆถามว่าช่วงวัยรุ่น วัยผู้ใหญ่มีความสุขมั้ย ตอบว่า มี เเต่มันไม่เต็ม100% เหมือนวัยเด็ก อาจจะด้วยภาระหน้า สิ่งที่เรสผิดชอบ ความคาดหวังจากคนรอบข้าง เเละสิ่งอื่นๆมันเลยทําให้ความสุขที่ผ่านออกมาจากจิตใจจริงๆได้ไม่เต็มที่ เเละก็รู้สึกว่ายิ่งโต เวลายิ่งผ่านไปเร๋วมากขึ้นเท่านั้น 1ช.ม. เหมือน1 วันของวันในวัยเด็กๆ ชีวิตเราจะเป็นยังไงต่อบ้างนะ?ในวัยชรา สิ่งเหล่านี้มักวนเวียนอยู่ในหัวตลอด บ้างก็รู้สึกเศร้าใจ บ้างก็รู้สึกท้าทาย ว่า วันข้างหน้าเราจะได้พบเจออะไรอีกบ้างนะ เเล้วคุณละรู้สึกเเบบเดียวกับที่เรารู้สึกมั้ย?