คนที่เป็นซึมเศร้าจัดการกับความคิด "อยากจบชีวิต" ที่มันหนักขึ้นเรื่อย ๆ กันยังไงบ้าง

เราไม่รู้ว่ามีใครที่ป่วยเเบบเราเเล้วต้องสู้กับควาทคิดเเบบเราบ้าง คือมันหนักจน ไม่ว่าจะหาอะไรบวก ๆ เขาหัวมันก็ไม่ช่วยเเล้ว ช่วยก็ช่วยได้เเป๊บเดียว เราเป็นซึมเศร้าเเบบอาการหนักมาก บางครั้งอาจจะดูเหมือนคนใจเหม่อไม่ค่อยมีสติสตางในสายตาคนทั่วไปเลย เเม้จะหาอะไรเชิงบวกเขาหัวตลอด ลองคิดว่ามีชีวิตเพื่อคนอื่น เพื่อช่วยคนอื่น เเต่ความคิดอยากจบชีวิต อยากพ้นทุกข์ มันเเรงกว่ามาก เรามีอาการไม่อยากเหนื่อยอีกต่อไป ไม่อยากอยู่เพื่อเจอกับความเจ็บปวด เราเพิ่งอายุ 22 เเต่ก็มีความคิดว่าถ้าจะไม่กล้าฆ่าตัวตตายก็ขอให้วันหนึ่งเราหลับเเบบไม่ตื่นไปเลย ขอมีอายุไม่เกิน 30 หรือสัก 25 ก็พอเเล้วหรือคืนนี้หลับไม่ตื่นไปเลยก็ได้ ขนาด 22 ยังเศร้าขนาดนี้ ยิ่งอายุเยอะขึ้นจะต้องเจออะไรอีก เราอยากจบชีวิต เเต่ไม่อยากเจ็บ เราอาการหนักถึงขั้นที่ว่าเเค่น้ำไม่ไหลมันก็จัดเป็นสิ่งที่เป็ยปัญหาใหญ่หลวงจนทำให้เราร้องไห้ เเต่ละวันภาวนาาขอให้หลับไม่ตื่นอยู่ทุกวัน มีความคิดอยากไปที่เปลี่ยว ๆ สักที่เพื่อตัดสินใจจบชีวิต เเต่มันไม่ง่ายเลย ถ้าจะทำมันก็ต้องเป็นช่วงกลางคืนหรือที่ที่ไม่มีใครเห็นเลย เราก็ยังกลัวอยู่มาก ไม่ได้ใจเด็ดอะไรเเบบนั้น ไม่ได้อยากทำเพื่อประชดใครเลย อยากทำเพราะเหนื่อยเเล้วกับการเกิดมา ขอเเค่ได้จบทุกอบ่าง มืดสนิท ไม่มีตัวตน ไม่รับรู้อีกต่อไป ขอเเค่นี้จริง ๆ มันคงจะเป็นความสุขที่เราต้องการจริง ๆ ความคิดอยากตายมันวนมาในหัวเรื่อย ๆ จนจะทำเราเสียสติหรือบ้าจริง ๆ สักวัน เราอิจฉาคนป่วยบางคนที่เขาใจเด็ดใจกล้ามาก บางคนใช้ปืนยิงตัวเองเลย เรายังทนอยู่บนโลกใบนี้ก็เพราะความไม่กล้าของตัวเอง