ตอนนั้น อย่าได้ตุ๊กกะตุน เลยแอบซ่อนของ แล้วโกงเพื่อนนิดหนึ่ง
สุดท้าย โดนจับได้ เพื่อนก็งอน ต้องไปขอโทษ แล้วก็พากันไปช้อนลูกน้ำ ก็หายโกดกัน
ตอนเริ่มทำงานได้สองปี ทำอยู่ดีดี จากฝ่ายบริการลูกค้า (บริษัทรถชั้นนำยี่ห้อดัง)
โดนย้ายไปอยู่แผนกการันตี ดูแลอะไหล่ที่ยังอยู่ในประกัน
หน้าที่หลักๆคือ อะไหล่ที่ยังอยู่ในประกัน ราคาตั้งแต่สองร้อยถึงสองแสน
ผมจะเป็นคนทำเรื่องเคลม แล้วส่งให้หัวหน้า หัวหน้าส่งให้ผู้จัดการ
ผจก.ส่งเคลมบริษัทแม่ที่เมกา
สมัยนั้น มีแต่กล้องฟิล์มนะจ๊ะ ต้องถ่ายรูปอะไหล่แล้วทำเรื่อง เอกสารเป็นปึ๊กๆ
ผมอยู่ตรงนี้หนึ่งปี
วันหนึ่ง หัวหน้าบอกอีกสองวันจัดกระเป๋า ไปศูนย์โคราชกัน
หมายถึงไปตรวจงานการทำเคลมประกัน ที่สาขาใหญ่ภาคอีสาน
ผมก็โอเค ยังไม่เคยไปโคราช ดีดี เผื่อได้เที่ยวด้วย
พอวันพรุ่งนี้จะต้องไป ปรากฏว่า หัวหน้าขอลาด่วน เพราะเมียป่วยหนักเข้าโรงบาล
จึงบอกให้ผมไปเอง ไปคนเดียว ผมก็โอเค แต่ก็ยังงงๆ คือไปถึงฉันต้องเริ่มตรงไหนทำไรว้าาาา?
อยู่มาหนึ่งปีก็พอรู้ขั้นตอนแหละ
เชื่อไหม? ผมไปถึงสิบโอ็ดโมง เข้าสาขา สวัสดีผจก.สาขา
หัวหน้างานซ่อมเดินมาหา (รู้จักกันนิดหนึ่ง เพราะเคยเจอที่กทม. แต่ไม่สนิท)
เค้าทักทายแล้วบอก ไปๆใกล้เที่ยงแล้วไปกินข้าวกัน พี่มีร้านอร่อยของโคราช
ผมก็ขึ้นรถเค้าไปกินข้าว จำไม่ได้ว่ากินอะไร
แต่ที่จำได้เลยคือ กินเสร็จ เค้าพาไปร้านของฝาก นี่กุเพิ่งมาถึง มีของฝากแล้วเหรอ
เค้าหยิบตะกร้าให้ผม แล้วบอกชอบอะไรหยิบเลย ผมยืนงง เพราะกุไม่รู้ว่าจะซื้ออะไร ยังไม่ทันตั้งตัวเลย
แล้วเค้าก็หยิบของให้ผม แบบว่าสองตะกร้าเต็มแน่น จำได้เลย กุงเชียงสี่ห้าห่อใหญ่ หมูยออีกบานตะไท
ตอนนั้นตรงๆเลย ผมงงครับ
แต่ก็รับมา เพราะไม่รู้ว่าฉันจะต้องทำไงว้าาาา
หัวหน้าก็ไม่มา นี่มาคนเดียวกระเทียมเรียบ
ผมมารู้หลังจาก อยู่จนเขี้ยวรากดินว่า
ใช่ครับ ทั้งสาขา อะไหล่วน แท้ปลอม เสียจริงเสียการเมือง มั่วไปหมด
ผมจำไม่ได้แล้วว่า กลับมาแล้วทำอะไรต่อ แต่รู้ว่า อีกหกเดือนผมก็โดนย้ายไปอยู่อีกที่
ซึ่งใหญ่กว่า ดีกว่า สบายกว่า และชอบกว่า คืออยู่ฝ่ายต้อนรับลูกค้า คอยพูดคุย แนะนำ สนุกดี ไม่มีโกง
บอกเลย เรื่องโกง เรื่องขโมย เรื่องผิดกฎหมาย ผมหลีกเลี่ยงเต็มกำลัง
ไม่ใช่คนดีไม่ดี แต่ชีวิตของผม ชอบท่องเที่ยว ชอบกลางแจ้ง ชอบยืนโย่ๆอยู่หน้าเวที
การต้องเข้าไปอยู่ในที่แคบๆ มีผ้าสามผืน ตื่นตีห้าเข้านอนบ่ายสาม ผมไม่เอาคร้าบบบบบบ พี่น้องงงง
ผมเป็นคนดีย์ ผมไม่เคยโกงใคร นอกจากตอนเล่นเก้าเก เมื่อสามสิบปีมาแล้ว
สุดท้าย โดนจับได้ เพื่อนก็งอน ต้องไปขอโทษ แล้วก็พากันไปช้อนลูกน้ำ ก็หายโกดกัน
ตอนเริ่มทำงานได้สองปี ทำอยู่ดีดี จากฝ่ายบริการลูกค้า (บริษัทรถชั้นนำยี่ห้อดัง)
โดนย้ายไปอยู่แผนกการันตี ดูแลอะไหล่ที่ยังอยู่ในประกัน
หน้าที่หลักๆคือ อะไหล่ที่ยังอยู่ในประกัน ราคาตั้งแต่สองร้อยถึงสองแสน
ผมจะเป็นคนทำเรื่องเคลม แล้วส่งให้หัวหน้า หัวหน้าส่งให้ผู้จัดการ
ผจก.ส่งเคลมบริษัทแม่ที่เมกา
สมัยนั้น มีแต่กล้องฟิล์มนะจ๊ะ ต้องถ่ายรูปอะไหล่แล้วทำเรื่อง เอกสารเป็นปึ๊กๆ
ผมอยู่ตรงนี้หนึ่งปี
วันหนึ่ง หัวหน้าบอกอีกสองวันจัดกระเป๋า ไปศูนย์โคราชกัน
หมายถึงไปตรวจงานการทำเคลมประกัน ที่สาขาใหญ่ภาคอีสาน
ผมก็โอเค ยังไม่เคยไปโคราช ดีดี เผื่อได้เที่ยวด้วย
พอวันพรุ่งนี้จะต้องไป ปรากฏว่า หัวหน้าขอลาด่วน เพราะเมียป่วยหนักเข้าโรงบาล
จึงบอกให้ผมไปเอง ไปคนเดียว ผมก็โอเค แต่ก็ยังงงๆ คือไปถึงฉันต้องเริ่มตรงไหนทำไรว้าาาา?
อยู่มาหนึ่งปีก็พอรู้ขั้นตอนแหละ
เชื่อไหม? ผมไปถึงสิบโอ็ดโมง เข้าสาขา สวัสดีผจก.สาขา
หัวหน้างานซ่อมเดินมาหา (รู้จักกันนิดหนึ่ง เพราะเคยเจอที่กทม. แต่ไม่สนิท)
เค้าทักทายแล้วบอก ไปๆใกล้เที่ยงแล้วไปกินข้าวกัน พี่มีร้านอร่อยของโคราช
ผมก็ขึ้นรถเค้าไปกินข้าว จำไม่ได้ว่ากินอะไร
แต่ที่จำได้เลยคือ กินเสร็จ เค้าพาไปร้านของฝาก นี่กุเพิ่งมาถึง มีของฝากแล้วเหรอ
เค้าหยิบตะกร้าให้ผม แล้วบอกชอบอะไรหยิบเลย ผมยืนงง เพราะกุไม่รู้ว่าจะซื้ออะไร ยังไม่ทันตั้งตัวเลย
แล้วเค้าก็หยิบของให้ผม แบบว่าสองตะกร้าเต็มแน่น จำได้เลย กุงเชียงสี่ห้าห่อใหญ่ หมูยออีกบานตะไท
ตอนนั้นตรงๆเลย ผมงงครับ
แต่ก็รับมา เพราะไม่รู้ว่าฉันจะต้องทำไงว้าาาา
หัวหน้าก็ไม่มา นี่มาคนเดียวกระเทียมเรียบ
ผมมารู้หลังจาก อยู่จนเขี้ยวรากดินว่า
ใช่ครับ ทั้งสาขา อะไหล่วน แท้ปลอม เสียจริงเสียการเมือง มั่วไปหมด
ผมจำไม่ได้แล้วว่า กลับมาแล้วทำอะไรต่อ แต่รู้ว่า อีกหกเดือนผมก็โดนย้ายไปอยู่อีกที่
ซึ่งใหญ่กว่า ดีกว่า สบายกว่า และชอบกว่า คืออยู่ฝ่ายต้อนรับลูกค้า คอยพูดคุย แนะนำ สนุกดี ไม่มีโกง
บอกเลย เรื่องโกง เรื่องขโมย เรื่องผิดกฎหมาย ผมหลีกเลี่ยงเต็มกำลัง
ไม่ใช่คนดีไม่ดี แต่ชีวิตของผม ชอบท่องเที่ยว ชอบกลางแจ้ง ชอบยืนโย่ๆอยู่หน้าเวที
การต้องเข้าไปอยู่ในที่แคบๆ มีผ้าสามผืน ตื่นตีห้าเข้านอนบ่ายสาม ผมไม่เอาคร้าบบบบบบ พี่น้องงงง