เพราะเรื่องราวเกี่ยวกับ "หมายเรียก หมายจับ"ที่กำลังเป็นข่าวใหญ่อยู่ในขณะนี้ ทำให้ความทรงจำที่เก็บไว้ลึกที่สุดจนเกือบจะลืมไปแล้ว ผุดขึ้นมาให้เห็นภาพอีกครั้ง
เหตุเกิดจาก ต้องการสร้างบ้าน จึงไปติดต่อบริษัทรับสร้างบ้าน เพื่อสร้างบ้านในที่ดินของตัวเอง ตกลงราคาเรียบร้อย ก็ไปขออนุญาตที่เขต จนได้ใบอนุญาตและเริ่มลงมือก่อสร้าง
ขณะนั้นพักอาศัยอยู่ต่างจังหวัด แต่บ้านที่สร้างอยู่ในกรุงเทพ ปล่อยให้ช่างดำเนินงานได้เลย โดยที่คิดว่าจ้างบริษัทแล้ว คงมีคนคุมงานให้ จึงไม่ได้เข้ากรุงเทพเพื่อมาดูบ่อยๆ จนกระทั่งวันหนึ่งเข้ามาดูบ้าน ปรากฎว่าคนงานบอกว่า มีตำรวจเอาหมายเรียกและหมายจับมาฝากไว้ หลายวันแล้ว ส่วนคนงานก็ยังคงทำงานต่อไปไม่ได้หยุด
แทนที่จะมาดูความคืบหน้าของบ้าน ต้องไปพบตำรวจที่โรงพักแทน ยังไงละนี่
[สอบถามคนงาน บอกว่าระหว่างก่อสร้างกำแพงรั้ว มีเจ้าหน้าที่เขตมาตรวจ และถามหาใบอนุญาตก่อสร้าง คนงานไม่รู้เรื่องก็ทำงานต่อโดยไม่หยุด เขาเลยไปขอหมายเรียกจากตำรวจมาฝากไว้ให้เจ้าของ ณ.สถานที่ก่อสร้าง สมัยนั้นการติดต่อสื่อสารทางโทรศัพท์ ไม่ง่าย จึงต้องรอเจ้าของเข้ามาที่บ้านเท่านั้น ซึ่งกินเวลานาน เจ้าหน้าที่เขาก็มาตรวจทุกวัน คนงานก็ทำงานทุกวัน ถามหาเจ้าของบ้านก็ไม่เห็นสักที ว่าแล้วเขาก็ไปโรงพักขอตำรวจออกหมายจับ😥 เอามาฝากคนงานไว้อีก]
วันนั้นจึงต้องไปโรงพัก เพื่อรายงานตัวกับตำรวจตาม
หมายจับแบบงงๆ ไม่รู้ตัวมาก่อน
เข้าขบวนการเป็นผู้ต้องหา บันทึกประวัติพิมพ์ลายนิ้วมือทั้ง10นิ้ว
ตำรวจบอกว่าต้องส่งฟ้องศาล แต่ไม่ทันแล้ว ต้องฟ้องวันรุ่งขึ้น ทำไงต่อล่ะ ฝากขังน่ะซิ แต่ตำรวจเห็นใจ เพราะมากันทั้งหมดตั้ง5คน มีลูกเล็ก2คน 5ขวบกับ2ขวบ ตำรวจอนุญาตให้ไม่ต้องเข้าห้องขัง ไปพักที่อื่นได้
ไม่ได้ตั้งใจมาค้างกันเลย เสื้อผ้าก็ไม่ได้เตรียมมา พอดีมีพี่อยู่กรุงเทพ ได้ไปขอค้างกับพี่ ชุดก็ต้องยืมพี่ สมัยนั้นที่พักเช่าก็ยังไม่มี เสื้อผ้าที่จะเดินไปหาซื้อง่ายๆก็ไม่มี
วันรุ่งขึ้นตำรวจพาไปฟ้องศาล ศาลสั่งปรับ 1หมื่น7พันบาท เงินก็ไม่มีติดตัว จะเบิกต้องเบิกที่ธนาคารที่เปิดบัญชีซึ่งอยู่ต่างจังหวัด ดีที่ไปขอยืมคุณย่ามาได้ เอาไปจ่ายศาลเรียบร้อยแบบงงๆ
นั่นแหละค่ะครั้งหนึ่งในชีวิตที่ไม่คิดไม่ฝันว่าจะเจอ
เวลาผ่านไป45ปีแล้ว บ้านหลังนั้นก็อยู่อย่างมีความสุขมาจนทุกวันนี้
#ขอโทษนะคะทุกคน เราไปเปิดดูที่จดไว้ ค่าปรับ1หมื่น7พันบาทค่ะ#🙏
เกือบต้องนอนห้องขังโดยไม่รู้ตัว😰
เหตุเกิดจาก ต้องการสร้างบ้าน จึงไปติดต่อบริษัทรับสร้างบ้าน เพื่อสร้างบ้านในที่ดินของตัวเอง ตกลงราคาเรียบร้อย ก็ไปขออนุญาตที่เขต จนได้ใบอนุญาตและเริ่มลงมือก่อสร้าง
ขณะนั้นพักอาศัยอยู่ต่างจังหวัด แต่บ้านที่สร้างอยู่ในกรุงเทพ ปล่อยให้ช่างดำเนินงานได้เลย โดยที่คิดว่าจ้างบริษัทแล้ว คงมีคนคุมงานให้ จึงไม่ได้เข้ากรุงเทพเพื่อมาดูบ่อยๆ จนกระทั่งวันหนึ่งเข้ามาดูบ้าน ปรากฎว่าคนงานบอกว่า มีตำรวจเอาหมายเรียกและหมายจับมาฝากไว้ หลายวันแล้ว ส่วนคนงานก็ยังคงทำงานต่อไปไม่ได้หยุด
แทนที่จะมาดูความคืบหน้าของบ้าน ต้องไปพบตำรวจที่โรงพักแทน ยังไงละนี่
[สอบถามคนงาน บอกว่าระหว่างก่อสร้างกำแพงรั้ว มีเจ้าหน้าที่เขตมาตรวจ และถามหาใบอนุญาตก่อสร้าง คนงานไม่รู้เรื่องก็ทำงานต่อโดยไม่หยุด เขาเลยไปขอหมายเรียกจากตำรวจมาฝากไว้ให้เจ้าของ ณ.สถานที่ก่อสร้าง สมัยนั้นการติดต่อสื่อสารทางโทรศัพท์ ไม่ง่าย จึงต้องรอเจ้าของเข้ามาที่บ้านเท่านั้น ซึ่งกินเวลานาน เจ้าหน้าที่เขาก็มาตรวจทุกวัน คนงานก็ทำงานทุกวัน ถามหาเจ้าของบ้านก็ไม่เห็นสักที ว่าแล้วเขาก็ไปโรงพักขอตำรวจออกหมายจับ😥 เอามาฝากคนงานไว้อีก]
วันนั้นจึงต้องไปโรงพัก เพื่อรายงานตัวกับตำรวจตาม
หมายจับแบบงงๆ ไม่รู้ตัวมาก่อน
เข้าขบวนการเป็นผู้ต้องหา บันทึกประวัติพิมพ์ลายนิ้วมือทั้ง10นิ้ว
ตำรวจบอกว่าต้องส่งฟ้องศาล แต่ไม่ทันแล้ว ต้องฟ้องวันรุ่งขึ้น ทำไงต่อล่ะ ฝากขังน่ะซิ แต่ตำรวจเห็นใจ เพราะมากันทั้งหมดตั้ง5คน มีลูกเล็ก2คน 5ขวบกับ2ขวบ ตำรวจอนุญาตให้ไม่ต้องเข้าห้องขัง ไปพักที่อื่นได้
ไม่ได้ตั้งใจมาค้างกันเลย เสื้อผ้าก็ไม่ได้เตรียมมา พอดีมีพี่อยู่กรุงเทพ ได้ไปขอค้างกับพี่ ชุดก็ต้องยืมพี่ สมัยนั้นที่พักเช่าก็ยังไม่มี เสื้อผ้าที่จะเดินไปหาซื้อง่ายๆก็ไม่มี
วันรุ่งขึ้นตำรวจพาไปฟ้องศาล ศาลสั่งปรับ 1หมื่น7พันบาท เงินก็ไม่มีติดตัว จะเบิกต้องเบิกที่ธนาคารที่เปิดบัญชีซึ่งอยู่ต่างจังหวัด ดีที่ไปขอยืมคุณย่ามาได้ เอาไปจ่ายศาลเรียบร้อยแบบงงๆ
นั่นแหละค่ะครั้งหนึ่งในชีวิตที่ไม่คิดไม่ฝันว่าจะเจอ
เวลาผ่านไป45ปีแล้ว บ้านหลังนั้นก็อยู่อย่างมีความสุขมาจนทุกวันนี้
#ขอโทษนะคะทุกคน เราไปเปิดดูที่จดไว้ ค่าปรับ1หมื่น7พันบาทค่ะ#🙏