“ผู้ชายในห้องปิด” — ตอนที่ 11 — อีเมลที่ไม่เคยมีผู้รับ

47 ฉบับ...ที่ผู้ส่งและผู้รับเป็นคนคนเดียวกัน
เขาเขียนถึงภรรยา ถึงลูก ถึงคนในอดีต และถึงเรื่องราวธรรมดาในแต่ละวัน
มีคำว่ารักที่ไม่กล้าพูด
มีคำขอโทษที่ไม่เคยส่ง
มีความเหนื่อยที่ไม่อยากให้ใครต้องรับผิดชอบ
แต่มีอีเมลฉบับหนึ่งที่ทำให้ผมหยุดอ่าน...
“วันนี้ผมมีเรื่องอยากเล่า
แต่พอนึกว่าจะเล่าให้ใครฟัง
ผมกลับนึกชื่อใครไม่ออกเลย”
ทั้งที่เขามีครอบครัว มีเพื่อน มีนักเรียน และมีคนรักมากมาย
เขาไม่ได้ไม่มีใคร...
เพียงแต่บางเรื่อง เขาไม่รู้ว่าจะเล่าให้ใครฟัง
จนผมพบเหตุผลที่เขาส่งอีเมลถึงตัวเองมาตลอด
เขาเพียงต้องการสถานที่สักแห่ง...
ที่สามารถพูดว่า “วันนี้ผมไม่ไหว”
โดยไม่ต้องรีบพูดต่อว่า “แต่ไม่เป็นไร”
คืนนั้นผมปิดคอมพิวเตอร์ โดยไม่เปิดอีเมลฉบับต่อไป
ก่อนออกจากห้อง ผมหันกลับไปถามเบา ๆ
“เหนื่อยมากเลยใช่ไหม”
ไม่มีเสียงตอบกลับ
และผมก็ได้แต่หวังว่า...
เขาจะเคยได้ยินคำถามนี้จากใครสักคน
ในวันที่เขายังอยู่ตรงนั้น

บางครั้ง คนที่คอยถามทุกคนว่าเหนื่อยไหม อาจเป็นคนที่ไม่เคยมีใครถามกลับเลย


ผู้ชายในห้องปิด — ตอนที่ 11 อีเมลที่ไม่เคยมีผู้รับ
อ่านเรื่องเต็มได้ที่เพจ เรื่องที่ไม่เคยเล่า
— Yia-Xiu