เรื่องราวถูกเขียนในวันที่ 4 เดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2569
คิดยังไงกับสีฬาของมหาวิทยาลัยที่บังคับคนเป็นร้อยๆคนให้กองรวมกันและบังคับให้แหกปากเหมือนนกแก้ว คุณต้องถูกบังคับให้ซ้อมและเหนื่อยล้าจนมาเรียนแทบไม่ได้บางคนที่มาได้ก็เรียนไม่รู้เรื่องเพราะล้ามากๆ สิ่งที่พวกเขาต้องการคืออะไร คือสามัคคีหรือแค่ทาสที่แค่ทำตามคำสั่ง
ก็เข้าใจได้ว่ามหาวิทยาลัยไม่ได้เน้นสร้างผู้ประกอบการหรือคนที่จะทำธุรกิจส่วนตัว ส่วนมากเขาจะสร้างแรงงานทาส ยังไงระบบการศึกษาไทยก็ไม่ได้พัฒนามานานแล้ว อย่างน้อยก็ตั่งแต่ปี2560ก็มีคนที่บ่นและไม่พอใจกีฬาสีของมหาลัยมานานแล้ว
การแข่งพวกนี้จัดทำขึ้นในข้ออ้างว่า เพื่อความสามัคคี แต่ส่วนตัวนี้มันก็คือระบบเดียวกับเผด็จการที่ผู้คนต่างเกลียดกันไม่ใช่หรอ ห้ามเห็นต่างห้ามอยู่นอกแถวนี้หรอสามัคคี?
ทางมหาลัยมีการจ้างคนนอกมาเพื่อซ้อมเด็กให้ทันแข่ง ทางทีมเชียร์เลิกตอน2ทุ่ม แต่ทางทีมอื่นๆต้องเลิกตอน4ทุ่มบางทีก็ต้องเที่ยงคืน แล้วซ้อมแบบนี้ทุกวันเด็กมันจะไปเรียนรู้เรื่องได้ไงผมถามจริงๆ
และคนที่ถูกจ้างมาก็ไม่ได้สอนดีอะไรคำพูดคำจาก็แย่มากนี้หรอสิ่งที่มหาลัยหามาได้
พวกเขาสถาบันการศึกษายังคงไม่มีการพัฒนาเป็นแบบนี้มาไม่รู้กี่สิบปี ไหนจะคนที่บาดเจ็บระหว่างซ้อมแต่ยังจะซ้อมต่อ เรื่องทุเรศแบบนี้ก็ยังคงมีต่อไปและขอบอกเลยประเทศจะพัฒนาไปสู่ประชาธิปไตรได้ไงถ้าแค่ภายในสถาบันยังจะเป็นระบบเผด็จการแบบนี้!!
คือผมไม่รู้เรื่องมหาลัยอื่นนะแต่อย่างน้อยที่ผมอยู่ตอนนี้ก็เป็นแบบนี้อาจจะเพราะเป็นมหาลัยที่ที่ราคาถูกก็ได้ผมไม่แน่ใจ
ก็หวังว่าคนที่ได้อ่านข้อความนี้จะรู้สึกเห็นใจเด็กบ้าง แน่นอนว่าชีวิตในการทำงานนั้นก็ไม่ง่ายแต่บางทีเราก็เลือกได้ว่าจะเอาสังคมแบบไหนไม่ใช่ต้องไปอยู่ในจุดที่สุขภาพจิตแย่ หลายคนที่ไม่โอเคกับที่ทำงานก็เลือกย้ายสายงานดีกว่าให้ตัวเองต้องสุขภาพจิตพังจนเสี่ยงจบชีวิตตัวเอง...
กีฬาสีของมหาลัย?