เพื่อนสนิทที่ไม่เคยเกรงใจ

ถามไรหน่อยค่ะ ถ้าทุกคนมีเพื่อนที่แบบ ไม่ค่อยเกรงใจ พูดขอบคุณไม่เป็น แล้วยังมีนิสัยเด็กๆแต่เขาเป็นเพื่อนสนิทเราทุกคนจะทำยังไงคะ เรามีเพื่อนสนิทคนหนึ่งค่ะเราคบกันมา12ปีแล้ว52552 แต่ว่าที่ผ่านมาเพื่อนคนนี้คือแบบ ไม่เคยเกรงใจอะไรเราเลยอ่ะค่ะ อยากทำอะไรก็ทำอยากได้อะไรก็อยากต้องได้ ตัวอย่างแบบว่าวันเกิดเขาอ่ะค่ะเขาอยากให้เราไปฉลองกับเขาแต่ตอนนั้นพึ่งจะคืนดีกัน เขาขอโทษเราแค่ไม่กี่คำแล้วก็ขอเราเลยค่ะว่างานวันเกิดเขาอยากให้เราไปเดินเล่นในเมืองเป็นเพื่อนหลังเรียนเสร็จ แต่ให้นั่งรถเมย์ไปกับเขา แต่เขาไม่ได้ออกค่ารถเมย์ให้เราเลยนะคะ แม่เราบอกให้ถามแค่เราไม่กล้าถาม เขาก็บอกว่าอยากไปนู้นไปนี้เราก็โอเคไปก็ไป เพราะเรากลัวเขาโกรธค่ะ เราซื้อเค้กให้เขาสองก้อนเป็นเค้กเซเว่นธรรมดาเลยค่ะ เราซท้อไปสองก้อน เขาก็พาไปนั่งร้านไอติมเราก็ไปกัน พอเราเอาเค้กมาทานกันเขาก็หยิบเทียนขึ้นมาปัก แล้วก็บอกว่าอีกก้อนเป็นเค้กวันเกืดเราเพราะวันเกืดเราเขาไม่อยู่ แต่ เราก็รู้สึกแปลกๆเพราะแบบว่า คือมันก็เงินเรานิ่ค่ะที่ซื้อเค้กอ่ะ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป ตกเย็นกลับบ้านเขาก็ขอมาอยู่เล่นบ้านเราอีก เราก็ โอเคค่ะ ไม่อยากขัดใจ สุดท้ายพอมาบ้านเรา เขาก็มาชวนเราไปขับรถเล่นแต่เป็นรถส่วนตัวของแม่เราค่ะ เราก็เริ่มไม่ชอบใจล่ะแต่ก็ขัดใจเพื่อนไม่ได้ ก็ไอขอแม่แม่ก็ให้ไปเแรกๆเขาก็ขี่ไปดีๆค่ะแต่หลังๆ เพื่อนคนนี้พาเข้าซอยเปลี่ยวบ้านตัวเองแล้วเขาก็เริ่มขี่ไปทางที่มันขรุขระมากขึ้นอันตรายมากขึ้นด้วย เป็นทางหินทางวิบากประมาณนี้ค่ะ เราตกใจและหงุดหงิดมากๆเพราะนี้คือรถส่วนตัวแม่เราและเขาดูชอบใจมากดูไม่มีท่าทีเกรงใจเลย แล้วเขาก็ไปจอดที่เขื่อนแถวๆสระน้ำ เราก็ลงไปเล่นน้ำที่มันเป็นปค่น่ำน้อยๆที่ไหลผ่านมาอ่ะค่ะแล้วชวนเราไปแต่เราไม่ไป เขาก็ชวนเรื่อยๆแต่เราไม่เล่นแล้วเขาก็เงียบแล้วก็ทำซึมใส่เราคีะเขาบอกเราไม่ไปเล่นกับเขา พอกลับมาบ้านก็รั่งคุยไรกันแลเวเขาก็กลับค่ะ แต่ ตลอดทั้งวันนั้น เขาไม่เคยพูดคำว่าขอบคุณออกมาเลยสักคำค่ะ แล้วเพื่อนคนนี้เวลาคุยอะไรกันเขาจะชอบพูดแนวๆแบบอยากเอาชนะอ่ะค่ะ แล้วเมื่อวานเเรามีธุระต้องกลับกับพ่อแม่แต่ปกติขับรถประจำทางกับเพื่อนคนนี้ค่ะ แล้วเราก็บอกเขาแล้วเขาก็ทำเหมือนเดิมค่ะทำซึมๆเงียบๆ แม่เราเลยถามว่าจะกลับด้วยกันไหม แล้วเขาก็ถามเราว่า ถ้ากลับด้วยขอไปอยู่เล่นบ้านเราได้ไหม เราบอกตรงๆนะคะว่าตอนนั้นเราไม่อยากกลับกับเขาเลยแต่ก็แค่พยักหน้าไปค่ะแแต่พอแม่เราถามว่าจะกลับด้วยไหมเขาก็บอกได้แต่ไม่รู้แม่จะรับตอนไหนแม่เราเลยตัดบทเลยค่ะว่าเดี๋ยวเลยไปส่งที่บ้านเลยค่ะ แล้วเขาก็ซึมๆเงียบๆอีกแล้วค่ะ พอไปห้างแม่เราก็ซื้ออะไรเลี้ยงเขาค่ะ เหมือนเดิมค่ะเขาไม่ขอบคุณเลย ถึงจะแค่สเต็กปลาถาดเดียวก็เถอะ แถมพอพ่อแม่เราจะกลับก็ทำมาดึงแขนเราล็อคตัวเราไปดูโซนแซลม่อนอีก ไม่เกรงใจเลยพ่อแม่เราต้องยืนรอ แล้วขากลับบนรถอ่ะค่ะเราก็เปิดเพลงที่แม่พ่อเราฟังเนาะอยู่ดีๆนาฃมากระซิบเราค่ะว่า เปลี่ยนเพลงได้ไหมอ่ะ เราถามจะฟังอะไรเขาบอกสากล อืม เราปวดหัวมากกกับเพื่อนแบบนี้ แต่ที่ส่วนตัวเราไม่ชอบที่สุดคือ เขาอ่ะค่ะชอบพูดถึงตอนที่ไปเที่ยวกับเพื่อนที่เคยเป็นเพื่อนสนิทเราแต่ว่าตอนนี้ไม่ได้คุยกันแล้ว ตอนไปบิ๊กซีตอนนั้นเขาก็เล่าค่ะว่าคุ้นๆเหมือนเคยมากับคนๆนั้นเลย บรรยากาศเก่าๆมาก เราไม่ชอบเลยค่ะไม่ชอบมากๆ แล้วเขาพูดแบบยิ้มๆเหมือนรอดูกิริยาเราให้เราแสดงอาการอาะค่ะ เราเลยไม่คุยเลยค่ะตัดบทเลย แล้วเราควรทำยังไงต่อดีคะจบม.6บล็อกเลยดีไหม