ประสบการณ์ชีวิต

เราเป็นเพื่อนกับคนๆนี้มาตัวเราเองเราว่าเราสนิทกับเขาและรู้ใจเขามากๆแต่ในมุมอื่นเรารู้สึกว่าเขาชอบทำตัวเห็นแก่ตัวไม่สนใจความรู้สึกเราเช่นชอบด่าเราชอบแย่งเพื่อนอีกกลุ่มของเรา เราแคร์ความรู้สึกเขามาตลอดมีปัญหาอะไรก็ช่วยและเราแทบไม่ด่าเขาเลยเวลาเขาทำตัวน่ารำคาญหรืองี่เง่าเขาเป็นคนใจร้อนมากๆและไม่ยอมให้เรามีคนคุยและจะอ้างกับเราว่าพอเรามีคนคุยเราจะไม่สนใจเขาแต่เราไม่เคยทำแบบนั้นเลยค่ะเขาก็จะชวนเราทะเลาะทันทีส่วนตัวเราเวลามีคนคุยแทบจะไม่ได้คุยนานเลยเพราะเพื่อนเราจะคอยถามเช็คเราตลอดเรื่องอะไรแบบนี้คือเรียกว่าบังคับเลยแหละอีกเรื่องก็คือถ้าสมมุติว่าเขาไม่ชอบใครในโรงเรียนเขาจะสั่งเราห้ามคุยห้ามยุ่งทันทีอย่างตอนนั้นคนที่เขาไม่ชอบดันรู้จักเราส่วนตัวเราเป็นคนที่เพื่อนเยอะเวลาเจอเพื่อนชอบทักทายหรือแวะคุยเล่นเป็นปกติของเราค่ะและในความคิดของเราคือถ้าเพื่อนไม่ชอบคนไหนเราก็จะเฉยๆถ้าเขาไม่ได้ทำอะไรให้เราเดือดร้อน เหมือนวันนั้นเราไปทักคนที่เขาไม่ชอบอะค่ะแล้วเขาเห็นพอดีตอนนั้นเราทำตัวไม่ถูกพอกลับบ้านมาเขาทักมาหาเรื่องเราเลยค่ะแบบประมาณว่า ก็รู้ว่ากูไม่ชอบจะไปคุยทำไมถ้าไปคุยอีกไปอยู่กับมันเลยนะ ซึ่งตอนนั้นเราเป็นอะไรไม่รู้คือยอมเขาทุกอย่างหลังจากนั้นเวลาเราเจอเพื่อนคนนั้นเราก็แทบจะไม่ทักเลยค่ะและสิ่งที่เราไม่โอเคสุดๆก็คือเขาชอบไปสืบเรื่องครอบครัวของเราค่ะคือทางฝั่งของญาติแม่เราเป็นญาติห่างๆกับเขาอยู่แล้วค่ะซึ่งเราไม่โอเคมากๆที่เขาชอบไปสืบเรื่องครอบครัวเรามาถามแบบไม่มีมารยาทอะค่ะบางเรื่องเรายังไม่รู้เลยค่ะแต่เขารู้ก่อนเราไปแล้วเราเคยบอกกับเขาตรงๆนะคะว่าไม่ชอบให้ทำแบบนี้เขาก็ประชดมาค่ะว่าเออเดี๋ยววันหลังกูจะไม่ถามอะไรอีกแล้วจนเรารู้สึกนอยเราเลยยอมบอกไปค่ะซึ่งถ้าย้อนเวลาไปได้เราก็จะไม่บอกหรอกค่ะเพราะเขาจะชอบเอาเรื่องนี้ไปบอกคนอื่นตอนเรารู้ว่าเขาทำแบบนี้เราก็อึ้งอยู่ค่ะTTแอบเสียความรู้สึกด้วย เสียดายที่เคยไว้ใจ
ปล.ตอนนี้เราออกมาจากจุดนั้นแล้วค่ะ ไม่ได้ติดต่อหรือยุ่งเกี่ยวอะไรกันอีกแล้ว ดีใจมากๆ ที่ตัวเองทนมาได้และเลือกที่จะรักตัวเองสักที สำหรับใครที่กำลังเจอเพื่อนแบบนี้อยู่ อยากให้ออกมาให้ได้นะคะ สุขภาพจิตดีขึ้นเยอะเลยค่ะ