❌❌ ใครที่มาด่าหรือไม่ได้มาให้คำแนะนำอะไรเลิกอ่านได้เลยค่ะ ❌❌อาจจะติดแท้กมั่วไปหน่อยนะคะ ขอโทษด้วยค่ะ
สวัสดีค่ะ เราเป็นเด็กพึ่งจบใหม่ ประมาณ5เดือนได้แล้วค่ะ ก็ตามที่ว่าเลยค่ะเราเป็นเด็กจบใหม่จากคณะนี้ ตอนนั้นก็แบบเหมือนเอาตัวเองให้รอดจากการเรียนให้จบก่อน แบบจริงๆเราเองก็ผิดด้วยแหละมั่งที่ตอนนั้นก็เผลอแบบจะมาเรียนครูให้ แต่พอใกล้จะเปิดรับสมัครเรียนครู เรากลับกลายเป็นว่าเราไม่อยากเรียนครูแล้ว เพราะด้วยความเราพึ่งมาคิดได้ว่าเป็นครูมันไม่ง่ายและใช่ค่ะมันไม่ง่ายจริงๆ ขอบอกก่อนนะคะพ่อแม่เราคือเป็นครูทั้งหมดเลยค่ะ
เราก็แบบงอแงบอกไม่อยากเอาครูแล้ว อยากจะไปหางานทำเองก่อน(จริงๆเราก็คงผิดด้วยแหละค่ะที่ไม่ยอมรีบไปหางานทำเอง) คือแกก็ไม่ยอม สุดท้ายเราก็ต้องเรียนให้แก กลายเป็นว่ามันไม่ค่อยมีความสุขเลยค่ะ คือมันงานค่อนข้างเยอะจริงๆ ทั้งแบบวันไหนเป็นเวรก็ต้องรีบตื่นเช้า งานสอน เตรียมการสอนอีก งานแบบเวลาแขกมาเยี่ยมรร ไหนจะมาลองรับนักเรียนอีก รู้สึกได้เลยว่าตัวเองไม่ชอบแล้วจริงๆค่ะ พยายามจะคิดบวกก็ไม่ได้ เพราะใจเรามันไม่เอาแล้ว จากที่เราตอนเรียนมหาลัยคือทั้ง4ปีที่ผ่านมา เราได้ใช้ชีวิตแบบอิสระด้วยแหละค่ะ พอมาเรียนครูมาสอนเด็กในรั้วรรเรารู้สึกมันไม่ได้อิสระอะไรขนาดนั้นเลยค่ะ ทุกวันนี้คือแบบเมื่อไหร่จะรีบๆจบสักที เอาตรงนะคะวันไหนเครียดมากนี่ก็แทบร้องไห้ทุกวันได้ คือมันต้องใจรักจริงๆค่อยจะทำได้อะ เอาเป็นว่าขอเล่าแค่นี้ก็พอค่ะ จริงๆยาวมากกว่านี้อยู่ แต่น่าจะเพราะตอนนี้เรากำลังใจเย็นด้วยมั่งคะ555
อ่าลืมอีกอย่างเลยค่ะ เราเองก็ไม่ได้มีความรู้มากพอที่จะสอนด้วยค่ะ
ตอนนี้เราก็พอน่าจะเริ่มหาตัวเองได้แล้วค่ะว่าเราอยากทำอะไร แล้วทุกคนที่เป็นเหมือนเราจะไปทำอะไรกันต่อเหรอคะ
เพื่อนๆคนไหนหรือใครที่เรียนต่อครูลองมาพูดคุยกันได้นะคะ รบกวนใช้คำสุภาพด้วยกันนะคะ แค่นี้ก็จะเครียดมากพออยู่แล้ว
ขอบคุณที่เสียสละเวลาอ่านจนจบค่ะ ขอบคุณค่ะ
มีใครเป็นเด็กจบใหม่จากศิลปกรรมสาขาทัศน์ศิลป์ แล้วที่บ้านให้เรียนต่อครูบ้างไหมคะ
สวัสดีค่ะ เราเป็นเด็กพึ่งจบใหม่ ประมาณ5เดือนได้แล้วค่ะ ก็ตามที่ว่าเลยค่ะเราเป็นเด็กจบใหม่จากคณะนี้ ตอนนั้นก็แบบเหมือนเอาตัวเองให้รอดจากการเรียนให้จบก่อน แบบจริงๆเราเองก็ผิดด้วยแหละมั่งที่ตอนนั้นก็เผลอแบบจะมาเรียนครูให้ แต่พอใกล้จะเปิดรับสมัครเรียนครู เรากลับกลายเป็นว่าเราไม่อยากเรียนครูแล้ว เพราะด้วยความเราพึ่งมาคิดได้ว่าเป็นครูมันไม่ง่ายและใช่ค่ะมันไม่ง่ายจริงๆ ขอบอกก่อนนะคะพ่อแม่เราคือเป็นครูทั้งหมดเลยค่ะ
เราก็แบบงอแงบอกไม่อยากเอาครูแล้ว อยากจะไปหางานทำเองก่อน(จริงๆเราก็คงผิดด้วยแหละค่ะที่ไม่ยอมรีบไปหางานทำเอง) คือแกก็ไม่ยอม สุดท้ายเราก็ต้องเรียนให้แก กลายเป็นว่ามันไม่ค่อยมีความสุขเลยค่ะ คือมันงานค่อนข้างเยอะจริงๆ ทั้งแบบวันไหนเป็นเวรก็ต้องรีบตื่นเช้า งานสอน เตรียมการสอนอีก งานแบบเวลาแขกมาเยี่ยมรร ไหนจะมาลองรับนักเรียนอีก รู้สึกได้เลยว่าตัวเองไม่ชอบแล้วจริงๆค่ะ พยายามจะคิดบวกก็ไม่ได้ เพราะใจเรามันไม่เอาแล้ว จากที่เราตอนเรียนมหาลัยคือทั้ง4ปีที่ผ่านมา เราได้ใช้ชีวิตแบบอิสระด้วยแหละค่ะ พอมาเรียนครูมาสอนเด็กในรั้วรรเรารู้สึกมันไม่ได้อิสระอะไรขนาดนั้นเลยค่ะ ทุกวันนี้คือแบบเมื่อไหร่จะรีบๆจบสักที เอาตรงนะคะวันไหนเครียดมากนี่ก็แทบร้องไห้ทุกวันได้ คือมันต้องใจรักจริงๆค่อยจะทำได้อะ เอาเป็นว่าขอเล่าแค่นี้ก็พอค่ะ จริงๆยาวมากกว่านี้อยู่ แต่น่าจะเพราะตอนนี้เรากำลังใจเย็นด้วยมั่งคะ555
อ่าลืมอีกอย่างเลยค่ะ เราเองก็ไม่ได้มีความรู้มากพอที่จะสอนด้วยค่ะ
ตอนนี้เราก็พอน่าจะเริ่มหาตัวเองได้แล้วค่ะว่าเราอยากทำอะไร แล้วทุกคนที่เป็นเหมือนเราจะไปทำอะไรกันต่อเหรอคะ
เพื่อนๆคนไหนหรือใครที่เรียนต่อครูลองมาพูดคุยกันได้นะคะ รบกวนใช้คำสุภาพด้วยกันนะคะ แค่นี้ก็จะเครียดมากพออยู่แล้ว
ขอบคุณที่เสียสละเวลาอ่านจนจบค่ะ ขอบคุณค่ะ