คนที่ไม่แต่งงานและไม่มีลูก ตอนแก่จะมีความสุขจริงไหม? หรือสุดท้ายจะเหงา?
สมัยก่อนเราอาจถูกปลูกฝังว่า โตขึ้นต้องแต่งงาน มีครอบครัว มีลูก และมีคนคอยดูแลตอนแก่
แต่ปัจจุบันคนจำนวนไม่น้อยเลือกที่จะไม่แต่งงาน ไม่สร้างครอบครัว และไม่มีลูก บางคนตั้งใจใช้ชีวิตโสด บางคนมีคู่แต่ไม่ต้องการมีลูก เพราะอยากมีอิสระและไม่อยากแบกรับภาระเพิ่ม
ตอนยังหนุ่มสาว การอยู่คนเดียวอาจดูเป็นเรื่องสบายมาก
อยากไปไหนก็ไป อยากกินอะไรก็กิน ไม่ต้องรับผิดชอบชีวิตใคร มีเงินก็ใช้เพื่อตัวเอง ไม่ต้องกังวลเรื่องค่าเลี้ยงดูลูกหรือค่าใช้จ่ายในครอบครัว
แต่คำถามที่น่าสนใจคือ เมื่ออายุมากขึ้นล่ะ?
- วันที่เจ็บป่วย จะมีใครคอยดูแลไหม?
- วันที่ไม่มีแรงทำงาน จะมีใครอยู่เป็นเพื่อนหรือเปล่า?
- ถ้าไม่มีลูกหลาน จะพึ่งพาใครในยามจำเป็น?
- เงินเก็บที่มีจะเพียงพอสำหรับวัยเกษียณหรือไม่?
- การอยู่คนเดียวในวัย 60-70 ปี จะยังมีความสุขเหมือนตอนวัยหนุ่มสาวไหม?
ในอีกมุมหนึ่ง คนที่แต่งงานและมีลูกก็ไม่ได้รับประกันว่าจะมีคนดูแลตอนแก่เสมอไป ลูกอาจมีชีวิตและครอบครัวของตัวเอง คู่ชีวิตก็อาจไม่ได้อยู่ด้วยกันตลอดไป
บางทีความสุขในวัยเกษียณอาจไม่ได้ขึ้นอยู่กับการมีลูกหรือไม่มีลูก แต่อาจขึ้นอยู่กับสุขภาพ เงินเก็บ เพื่อนฝูง และการเตรียมพร้อมสำหรับอนาคตมากกว่า
อยากถามทุกคนครับ
1. คุณคิดว่าคนที่ไม่มีคู่และไม่มีลูก จะมีความสุขในวัยชราได้จริงไหม?
2. ระหว่างมีลูกเพื่อหวังให้ดูแลตอนแก่ กับไม่มีลูกแล้ววางแผนเก็บเงินดูแลตัวเอง แบบไหนดีกว่ากัน?
3. คนโสดควรเตรียมตัวอย่างไรเพื่อให้ชีวิตหลังเกษียณไม่ลำบาก?
4. ถ้าย้อนกลับไปเลือกได้อีกครั้ง คุณจะเลือกแต่งงานมีลูก หรือใช้ชีวิตอิสระแบบไม่มีลูก?
อยากฟังความคิดเห็นจากทั้งคนโสด คนแต่งงานแล้ว คนมีลูก และผู้สูงอายุที่มีประสบการณ์จริงครับ เพราะเรื่องนี้อาจไม่มีคำตอบเดียวสำหรับทุกคน
คนที่ไม่แต่งงานและไม่มีลูก ตอนแก่จะมีความสุขจริงไหม? หรือสุดท้ายจะเหงา?
สมัยก่อนเราอาจถูกปลูกฝังว่า โตขึ้นต้องแต่งงาน มีครอบครัว มีลูก และมีคนคอยดูแลตอนแก่
แต่ปัจจุบันคนจำนวนไม่น้อยเลือกที่จะไม่แต่งงาน ไม่สร้างครอบครัว และไม่มีลูก บางคนตั้งใจใช้ชีวิตโสด บางคนมีคู่แต่ไม่ต้องการมีลูก เพราะอยากมีอิสระและไม่อยากแบกรับภาระเพิ่ม
ตอนยังหนุ่มสาว การอยู่คนเดียวอาจดูเป็นเรื่องสบายมาก
อยากไปไหนก็ไป อยากกินอะไรก็กิน ไม่ต้องรับผิดชอบชีวิตใคร มีเงินก็ใช้เพื่อตัวเอง ไม่ต้องกังวลเรื่องค่าเลี้ยงดูลูกหรือค่าใช้จ่ายในครอบครัว
แต่คำถามที่น่าสนใจคือ เมื่ออายุมากขึ้นล่ะ?
- วันที่เจ็บป่วย จะมีใครคอยดูแลไหม?
- วันที่ไม่มีแรงทำงาน จะมีใครอยู่เป็นเพื่อนหรือเปล่า?
- ถ้าไม่มีลูกหลาน จะพึ่งพาใครในยามจำเป็น?
- เงินเก็บที่มีจะเพียงพอสำหรับวัยเกษียณหรือไม่?
- การอยู่คนเดียวในวัย 60-70 ปี จะยังมีความสุขเหมือนตอนวัยหนุ่มสาวไหม?
ในอีกมุมหนึ่ง คนที่แต่งงานและมีลูกก็ไม่ได้รับประกันว่าจะมีคนดูแลตอนแก่เสมอไป ลูกอาจมีชีวิตและครอบครัวของตัวเอง คู่ชีวิตก็อาจไม่ได้อยู่ด้วยกันตลอดไป
บางทีความสุขในวัยเกษียณอาจไม่ได้ขึ้นอยู่กับการมีลูกหรือไม่มีลูก แต่อาจขึ้นอยู่กับสุขภาพ เงินเก็บ เพื่อนฝูง และการเตรียมพร้อมสำหรับอนาคตมากกว่า
อยากถามทุกคนครับ
1. คุณคิดว่าคนที่ไม่มีคู่และไม่มีลูก จะมีความสุขในวัยชราได้จริงไหม?
2. ระหว่างมีลูกเพื่อหวังให้ดูแลตอนแก่ กับไม่มีลูกแล้ววางแผนเก็บเงินดูแลตัวเอง แบบไหนดีกว่ากัน?
3. คนโสดควรเตรียมตัวอย่างไรเพื่อให้ชีวิตหลังเกษียณไม่ลำบาก?
4. ถ้าย้อนกลับไปเลือกได้อีกครั้ง คุณจะเลือกแต่งงานมีลูก หรือใช้ชีวิตอิสระแบบไม่มีลูก?
อยากฟังความคิดเห็นจากทั้งคนโสด คนแต่งงานแล้ว คนมีลูก และผู้สูงอายุที่มีประสบการณ์จริงครับ เพราะเรื่องนี้อาจไม่มีคำตอบเดียวสำหรับทุกคน