ว่าด้วยเรื่องการเป็นพลทหาร

สวัสดีครับผม วันนี้ก็จะมาตั้งกระทู้สนทนาคุยเล่นๆกันครับก็ตามหัวข้อเลย ที่ตั้งกระทู้นี้ขึ้นมาก็เพื่อที่จะแชร์ประสบการณ์ชีวิตการเป็นพลทหาร 1/69 ของผมตลอด 6 เดือนที่ผ่านมา จะบอกว่าผมพึ่งปลดสดๆร้อนๆเลยครับในวันที่ 1 พ.ย. 2569 เกริ่นก่อนเลยเหมือนคนทั่วๆไปพูดตามอินเทอร์เน็ตเลยเริ่มแรกไม่ค่อยรู้สึกชอบในอาชีพทหารจากข่าวสารหรือเหตุการณ์ต่างๆนาๆ พอได้เข้าไปจริงๆก็เลยรู้ได้ว่ามันก็ไม่ได้เลวร้ายแบบที่เราคิดไว้ในหัวแต่ก็จะมีแอบรู้สึกว่าเวลามันผ่านไปช้ามากๆช่วงที่เขายึดโทรศัพท์ตอนอยู่หน่วยฝึกแต่เรื่องนั้นก็ไม่ใช่ปัญหาเพราะทางค่ายก็ทยอยจัดกิจกรรมแทรกเข้ามาเรื่อยๆตลอดสัปดาห์ให้พอหายเบื่อและผ่อนคลายบ้างส่วนใหญ่ไม่ค่อยได้ออกแดดหรือใช้กำลังเป็นกิจกรรมในที่ร่มเสียมากกว่าเพราะว่าเขาใส่ใจเรื่องอันตรายจากอาการ Heatstroke มากๆเพราะช่วงผลัดแรกจะเป็นช่วงหน้าร้อนแดดจ้าตลอดทั้งวันสภาพอากาศไม่เหมาะกับการฝึก ไม่ว่าจะยศจ่า,ยศนายสิบ, หรือนายร้อยก็เป็นคนเนอะเขาก็ร้อนเป็นเหมือนกันที่สำคัญคือพวกเขาเหล่านี้มีหน้าที่ดูแลพวกเราอะไรอันตรายเขาไม่พาทำแน่นอนประคบประคองเราเหมือนเด็กๆ ภาพรวมในมุมมองผมก็คิดว่ามันไม่ได้น่ากลัวหนักหนาขนาดนั้นเหตุการณ์ความรุนแรงต่างๆที่เห็นในข่าวจะเป็นปัจจัยที่มาจากพลทหารด้วยกันเองมากกว่าเพราะไม่ใช่ว่าทุกคนจะคุมอารมณ์ได้เก่งเหมือนกันทุกคนบางคนยังวัยรุ่นหรือยังเด็กอยู่ไม่แปลกที่วุฒิภาวะไม่ได้เยอะขนาดนั้น เพราะฉนั้นหน้าที่หลักๆของพลทหารอย่างเราๆส่วนใหญ่ก็คือต้องควบคุมประคองภาพรวมให้สวยงามป้องกันความคัดแย้งไม่ให้เกิดขึ้นเพื่อที่จะได้อยู่กันอย่างสันติสุขสบายกินอิ่มนอนหลับผ่านพ้นไปวันต่อวันจนสิ้นสุดการฝึก โดยสรุปก็อยากจะบอกว่าเป็นทหารมันก็ไม่ได้แย่เลยในสมัยนี้ ค่ายที่ผมได้ปลดมามีความทันสมัยทางความคิดและตรรกะแต่ยังคงด้วยระเบียบวินัยตามประสาทหารจะอยู่สบายหรือลำบากขึ้นอยู่ที่การประพฤติของพลทหารบุคคลนั้นๆ ท้ายสุดสำหรับใครที่รู้สึกเคว้งๆยังไม่มีอาชีพการงานหลังเรียนจบก็สามารถใช้วุฒิที่มีร้องขอสมัครเข้าไปได้แบบไม่ต้องกังวลอะไรเลยครับ
.
หากมีเพื่อนๆพี่น้องอยากแชร์ประสบการณ์คิดเห็นอย่างสุภาพกันด้วยนะครับ