อกหักจากรักข้างเดียวในวัย 30 จนเริ่มหมดหวังกับเรื่องนี้แล้วจริงๆ

ไม่รู้จะเล่าให้ใครฟังดี ขอระบายในนี้แล้วกันครับ ผมแอบชอบน้องในที่ทำงานครับ(คนเดียวกับกระทู้ก่อนหน้า) ที่บอกว่าเขาน่าจะมีแฟนแล้ว แต่ที่เจ็บกว่านั้นคือเมื่อเดือนก่อน แฟนเขาเข้ามาทำงานในที่เดียวกันแผนกเดียวกันกับผมและน้องเขาเลย เจ็บสิครับแบบนี้ ตอนเห็นเขาคุยกัน หยอกกัน มันเจ็บครับ แต่ต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้สึกอะไร แต่ในใจคือคนละอย่างเลย กลางคืนอยากกลับไปร้องไห้คนเดียว ก็เหนื่อยเกินจะทำแบบนั้น (เรียกว่าเจ็บจนร้องไม่ออกดีกว่าครับ) และต้องเจอแบบนี้ตั้ง 5 วันเลย ครับ Move on กี่โมงดี รู้สึกว่าเหนื่อยใจและหมดแรงมาก เหนื่อยงานก็มากพอแล้วยังมาเหนื่อยกับเรื่องนี้อีก จนบางทีก็อยากหายไปจากตรงนี้เลย หรือถึงขั้นอยากลาออกไปเลยด้วยซ้ำ แต่ด้วยเศรษฐกิจแบบนี้ยังออกจากงานไม่ได้ เลยต้องทน ทน และทนต่อไป โดยไม่รู้ว่าจะทนไปได้ถึงเมื่อไหร่ ทุกวันนี้ก็ได้แต่ปลอบใจตัวเองทุกวันว่า "ไม่เป็นไรๆ อยู่ได้ๆ" "เดี๋ยวก็เสาร์-อาทิตย์แล้ว" แจ่ก็ไม่รู้จะทนแบบนี้ได้นานไหม ผมอยากไปหาจิตแพทย์เหมือนกัน เพราะกลัวตัวเองจะเป็นซึมเศร้า ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบนะครับ 🙏🏻