1.เมื่อแยกรูปนามได้จะเห็นพื้นที่การรับรู้ของจิต เหมือนมองลงมาจากข้างบนแล้วเห็นจิตกับกายเป็นคนละอย่างกัน จิตกว้างกว่ากาย

2.แรกๆจะเห็นการแยกจากกันไม่ชัด ต่อเมื่อมีความเพียรทำบ่อยๆ จะเหฟ็นการแยกชัดขึ้น เห็นจิตแยกจากกายชัดข้น เห็นได้ว่ามีจิตห่อหุ้มกายไปทั้งข้างหน้า

ข้างๆ ข้างล่าง ข้างหลัง ข้างบน   อันสังเกตุได้ที่จิตถึงความรู้สึก ว่าง สว่าง เบา (สภาพจิตใจ)

3.ทำตรงนี้ให้เป็นพื้นฐานการพิจารณาธรรม