อยากรู้ว่าคนที่มีนิสัยแบบนี้เขามีความคิดหรือมุมมองต่อโลกยังไงกันคะ?
เรามีเพื่อนคนนึงคือเป็นคนที่ขี้สงสารมากๆ มากจนบางครั้งดูเหมือนจะสงสารทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกเลยก็ว่าได้ แม้แต่เห็นตุ๊กตารูปหมา รูปแมว หรือสิ่งของที่ดูเหมือนมีชีวิต เพื่อนก็ยังรู้สึกสงสารจนร้องไห้ออกมาได้ ทั้งที่รู้ดีว่ามันเป็นแค่ตุ๊กตา ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตจริงๆ (ไม่ได้หมายถึงอาการทางจิตนะคะ แต่หมายถึงความรู้สึกสงสารที่ค่อนข้างรุนแรง)
ที่น่าสงสัยคือ แม้แต่เวลาโดนแกล้ง หรือโดนทำร้ายความรู้สึก ก็ยังไม่เคยคิดจะเอาคืนเลยสักครั้ง ไม่ใช่เพราะกลัว ไม่ใช่เพราะยอมรับสิ่งที่อีกฝ่ายทำ แต่เป็นเพราะรู้สึกสงสารเขามากกว่า บางครั้งถึงขั้นลืมไปด้วยซ้ำว่าตัวเองเพิ่งเป็นฝ่ายถูกกระทำมา กลับกลายเป็นว่ามานั่งคิดแทนอีกฝ่ายว่า เขาอาจจะเคยเจอเรื่องไม่ดีมา เขาอาจมีปมบางอย่างในชีวิต หรืออาจเติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่ไม่ดี ถึงได้แสดงพฤติกรรมแบบนี้ออกมา สุดท้ายเพื่อนก็เลยเลือกที่จะปล่อยผ่าน แล้วคิดเพียงว่า "ช่างเถอะ เขาเองก็คงมีเรื่องที่ต้องเจอมาเหมือนกัน น่าสงสารเหมือนกันนะ"
เลยสงสัยว่าคนที่มีความคิดแบบนี้เขาเป็นคนแบบไหนกันแน่คะ? ไม่ได้มองว่านิสัยแบบนี้เป็นเรื่องผิดหรือเป็นอาการป่วยนะคะ แค่อยากเข้าใจว่ากระบวนการคิดของคนแบบนี้เป็นอย่างไร และอะไรทำให้คนคนหนึ่งมีความเมตตาต่อผู้อื่นได้มากขนาดนี้ แม้กระทั่งกับคนที่ไม่ได้ใจดีกับตัวเองเลยก็ตาม
คนที่ขี้สงสารคนอื่นมากจนลืมความรู้สึกของตัวเอง เขากำลังคิดอะไรอยู่เหรอคะ?
เรามีเพื่อนคนนึงคือเป็นคนที่ขี้สงสารมากๆ มากจนบางครั้งดูเหมือนจะสงสารทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกเลยก็ว่าได้ แม้แต่เห็นตุ๊กตารูปหมา รูปแมว หรือสิ่งของที่ดูเหมือนมีชีวิต เพื่อนก็ยังรู้สึกสงสารจนร้องไห้ออกมาได้ ทั้งที่รู้ดีว่ามันเป็นแค่ตุ๊กตา ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตจริงๆ (ไม่ได้หมายถึงอาการทางจิตนะคะ แต่หมายถึงความรู้สึกสงสารที่ค่อนข้างรุนแรง)
ที่น่าสงสัยคือ แม้แต่เวลาโดนแกล้ง หรือโดนทำร้ายความรู้สึก ก็ยังไม่เคยคิดจะเอาคืนเลยสักครั้ง ไม่ใช่เพราะกลัว ไม่ใช่เพราะยอมรับสิ่งที่อีกฝ่ายทำ แต่เป็นเพราะรู้สึกสงสารเขามากกว่า บางครั้งถึงขั้นลืมไปด้วยซ้ำว่าตัวเองเพิ่งเป็นฝ่ายถูกกระทำมา กลับกลายเป็นว่ามานั่งคิดแทนอีกฝ่ายว่า เขาอาจจะเคยเจอเรื่องไม่ดีมา เขาอาจมีปมบางอย่างในชีวิต หรืออาจเติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่ไม่ดี ถึงได้แสดงพฤติกรรมแบบนี้ออกมา สุดท้ายเพื่อนก็เลยเลือกที่จะปล่อยผ่าน แล้วคิดเพียงว่า "ช่างเถอะ เขาเองก็คงมีเรื่องที่ต้องเจอมาเหมือนกัน น่าสงสารเหมือนกันนะ"
เลยสงสัยว่าคนที่มีความคิดแบบนี้เขาเป็นคนแบบไหนกันแน่คะ? ไม่ได้มองว่านิสัยแบบนี้เป็นเรื่องผิดหรือเป็นอาการป่วยนะคะ แค่อยากเข้าใจว่ากระบวนการคิดของคนแบบนี้เป็นอย่างไร และอะไรทำให้คนคนหนึ่งมีความเมตตาต่อผู้อื่นได้มากขนาดนี้ แม้กระทั่งกับคนที่ไม่ได้ใจดีกับตัวเองเลยก็ตาม