ไม่ใช่ลูกรักของที่บ้าน

ประเด็นเลยคือ เราพึ่งกลับมาอยู่บ้านกับครอบครัวค่ะเพราะที่ผ่านเราไปเรียนอยู่ตจว. แต่สาเหตุที่กลับมาก็ด้วยที่พ่อแม่อยากให้ไปอยู่บ้านอยู่แล้ว แต่ตัวเราเองก็ไมีติดใจอะไร พักหลังพอเราเริ่มทำงานหาเงิน แล้วไม่ค่อยได้ให้บ้างก็เพราะเราต่างเฉลี่ยมาจ่ายหนี้บัตรเคดิต หนี้กยศ.ละคชจ.อื่นๆอีก และเราก็ต้องดูแลลูกอีก มันก็เลยทำให้ที่บ้านดูเคืองๆเรา บ้างครั้งก็แอบแซะ เราบ้าง ว่า ถ้าไปอยู่กท.ก็คงไม่มีแดกหรอก ขนาดอยู่บ้านยังไม่เหลือ แต่ความจริงคือเราก็แบ่งเก็บค่ะ เพราะอนาคตเผื่อลูกโตก็จะมีค่าใช้จ่ายมากกว่านี้ พอเราเจอแบบนี้บ่อยๆเราก็น้อยใจนะ ที่จะมาว่าเราทำไมทั้งๆที่เราไม่เคยขอเงินเขาสักบาท หาเงินเองเราก็ใช้แต่เงินเราตลอดมีก็เลี้ยงนู้นนี้นั้น แถมยังเคยพูดกันแล้วว่าคงไม่ให้ตลอดเพราะต้องจ่ายคชจ.อื่นๆอีกเนอะ ภาระเราก็เยอะ แต่เราก็รับผิดชอบเองหมด ไม่เคยไปเดือดร้อนเขาเลย แต่พอพี่ชายไม่ทำงานเขาไม่เห็นว่าอะไสักคำ ขอเงินก็ให้ตลอด จนมาตอนนี้เราเริ่มคิดแล้วว่าเราคงไม่ใช่ลูกเขาแล้ว จึงค่อยๆเก็บเงินเอาไว้สร้างธุรกิจเล็กๆแล้วจะออกมาอยู่ข้างนอกกับลูกกับแฟนดีกว่าไปได้ยินคำบั่นถอนจิตใจแบบนี้ทุกวัน แต่ไม่เคยเล่าให้แฟนฟังหรอก แต่คิดว่าแฟนคงรับรู้เหมือนกัน บางครั้งมาทำงานก็เก็บมาคิดในหัวเบื่อมากค่ะ