การเล่นแบดเป็นอาชีพกับการทำงานในอาชีพต่างๆมันก็เหมือนกัน คนเราถ้าทำงานประจำแล้วส่วนมากก็จะไม่ค่อยจะไขว่คว้าหาความรู้ใหม่ๆ ทำไปวันๆจนเกษียนก็จะไม่ค่อยจะก้าวหน้าไปไหน เวลามีปัญหาอะไรก็จะหาวิธีแก้ไขไปแต่ละครั้ง นักแบดที่ออกไปเล่นทัวร์ก็เหมือนคนทำงานประจำ เล่นไปตามที่ฝึก นานไปก็ไม่มีอะไรใหม่ ผู้ที่หาความรู้ใหม่ๆก็จะเก่งขึ้นแต่ผู้ไม่หาความรู้ หายไปเป็นเดือนก็ตีเหมือนเดิมไม่มีลูกเล่นใหม่ๆ ก็รอวันเลิกรา การทำงานก็มีการโค้ชชื่ง นักกีฬาก็มีโค้ช แต่ส่วนใหญ่ก็จะโค้ชแบบเดิมๆ ทำให้ไม่เห็นการพัฒนา แน่นอนคนพอมีอายุมากแล้วจะยึดติดไม่ค่อยจะเปลี่ยนอะไรง่ายๆ แต่ถ้าทั้งโค้ชและนักกีฬาไม่ยอมเรียนรู้และฝึกอะไรใหม่ๆ เราก็จะเห็นนักแบดส่วนใหญ่เล่นแบบเดิมลูกเล่นเดิมๆตลอดเดาง่าย หาลูกเล่นลูกหลอกใหม่ไม่มี นักแบดรุ่นใหม่ก็จะมองคุณเป็นสะพานให้ก้าวข้ามอย่างง่ายๆ และคุณก็จะเจ็บปวดเองเวลาที่แพ้ หรือเลิกเล่นโดยไม่ประสพผลสำเร็จ กองเชียร์ถึงแม้จะไม่ได้เงินกับคุณแต่ก็ช้ำใจนะ เพราะเชียร์คุณไง
การเล่นแบดกับการทำงาน