ย้อนกลับไปเมื่อประมาณ12-13ปีที่แล้ว ผมที่ยังเป็นเด็กตัวกระเปี๊ยก มีเงินเหลือเก็บมาเข้าร้านเน็ตเพื่อจะไปเปิดเพลงฟังและนั่งเล่นเกมในเว็บไซต์ได้แค่สามถึงสี่ชั่วโมงในวันเสาร์อาทิตย์ ด้วยสติปัญญาในตอนนั้น จึงทำได้แค่เล่นเกมบนเว็บไซต์อย่างพวก N8 Dek-D อะไรเทือกนั้น ซึ่งเว็บเด็กดีสมัยนั้นมีเกมVisual Novel สนุกๆเยอะมากๆ
เป็นจุดเริ่มต้นของผมในการเริ่มอ่านนิยายบนเว็บไซต์ ซึ่งไรเตอร์หลายๆท่านก็มีจุดเริ่มต้นมาจากการเขียนงานลงเด็กดีเช่นกัน หลายปีผ่านไป ผมถึงวัยที่สามารถหาเงินได้เอง พ้อยท์นึงในชีวิตผมจึงเป็นการตามทยอยเก็บรูปเล่มหรือตามอ่านE-book ของนิยายเรื่องที่ผมอ่านไม่จบ (เรื่องที่ลงจบแล้วได้รับการตีพิมพ์เรื่องนั้นจะถูกล็อกตอน) หรืออ่านค้างไว้
วันนี้ก็เป็นเหมือนทุกวันที่ผมมักย้อนกลับเข้าไปอ่านเรื่องเก่าๆที่ชอบซ้ำๆอาทิเช่นที่จำชื่อได้ ผลงานของคุณBabyLinlin, JENNY D RENGER เป็นต้น แล้วดันไปเจอว่าหนึ่งเรื่องของไรท์เตอร์คนนี้ที่ผมยังไม่มีโอกาสได้อ่านตอนจบ ก่อนที่เขาหยุดลงผลงานสุดท้าย เขาลงTalkท้ายตอนประมาณว่า การเป็นนักเขียนที่ไม่มีคนอ่านมันเจ็บจี๊ดๆ ประโยคนี้ทำเอาคนที่รอคอยและชื่นชอบผลงานของเขาแบบผมต้องเจ็บจี๊ดๆที่ใจเหมือนกัน คุณคงไม่คิดว่าผลงานที่คุณคิดว่าไม่มีคนอ่าน จะเป็นความทรงจำที่ดีของใครอีกคน ผมอยากจะบอกคุณว่า ไม่ว่าตอนนี้คุณจะทำอาชีพอะไรอยู่อาจจะยังเขียนนิยายอยู่หรือไม่ก็ได้ แต่ผมยังคงเป็นแฟนนิยายของคุณเสมอครับ ผมยังรอที่จะอ่านนิยายของคุณจนจบ บางทีวันนี้การเขียนอาจจะไม่ใช่แพซชั่นของคุณแล้ว ผมแค่อยากบอกว่าคุณเป็นนักเขียนที่ดีครับ
ปล. พิมพ์มายืดยาวแค่อยากจะหาทางติดตามคุณ
ไรท์เตอร์คนนี้น่ะครับ บัญชีในเด็กดีดูเหมือนจะถูกลบไปแล้ว
ปลล. ไม่ว่าจะกี่ปี ผมก็จะรออ่านผลงานของคุณจนจบนะครับคุณเพ็ญศรี
ตามหานักเขียนเมื่อ20ปีที่แล้วครับ
เป็นจุดเริ่มต้นของผมในการเริ่มอ่านนิยายบนเว็บไซต์ ซึ่งไรเตอร์หลายๆท่านก็มีจุดเริ่มต้นมาจากการเขียนงานลงเด็กดีเช่นกัน หลายปีผ่านไป ผมถึงวัยที่สามารถหาเงินได้เอง พ้อยท์นึงในชีวิตผมจึงเป็นการตามทยอยเก็บรูปเล่มหรือตามอ่านE-book ของนิยายเรื่องที่ผมอ่านไม่จบ (เรื่องที่ลงจบแล้วได้รับการตีพิมพ์เรื่องนั้นจะถูกล็อกตอน) หรืออ่านค้างไว้
วันนี้ก็เป็นเหมือนทุกวันที่ผมมักย้อนกลับเข้าไปอ่านเรื่องเก่าๆที่ชอบซ้ำๆอาทิเช่นที่จำชื่อได้ ผลงานของคุณBabyLinlin, JENNY D RENGER เป็นต้น แล้วดันไปเจอว่าหนึ่งเรื่องของไรท์เตอร์คนนี้ที่ผมยังไม่มีโอกาสได้อ่านตอนจบ ก่อนที่เขาหยุดลงผลงานสุดท้าย เขาลงTalkท้ายตอนประมาณว่า การเป็นนักเขียนที่ไม่มีคนอ่านมันเจ็บจี๊ดๆ ประโยคนี้ทำเอาคนที่รอคอยและชื่นชอบผลงานของเขาแบบผมต้องเจ็บจี๊ดๆที่ใจเหมือนกัน คุณคงไม่คิดว่าผลงานที่คุณคิดว่าไม่มีคนอ่าน จะเป็นความทรงจำที่ดีของใครอีกคน ผมอยากจะบอกคุณว่า ไม่ว่าตอนนี้คุณจะทำอาชีพอะไรอยู่อาจจะยังเขียนนิยายอยู่หรือไม่ก็ได้ แต่ผมยังคงเป็นแฟนนิยายของคุณเสมอครับ ผมยังรอที่จะอ่านนิยายของคุณจนจบ บางทีวันนี้การเขียนอาจจะไม่ใช่แพซชั่นของคุณแล้ว ผมแค่อยากบอกว่าคุณเป็นนักเขียนที่ดีครับ
ปล. พิมพ์มายืดยาวแค่อยากจะหาทางติดตามคุณ
ไรท์เตอร์คนนี้น่ะครับ บัญชีในเด็กดีดูเหมือนจะถูกลบไปแล้ว
ปลล. ไม่ว่าจะกี่ปี ผมก็จะรออ่านผลงานของคุณจนจบนะครับคุณเพ็ญศรี