ตลอดระยะเวลาประมาน 7-8 เดือนที่ผ่านมา หลังจากที่หนูไม่ได้เข้ามาลงกระทู้เลย หนูผ่านความสัมพันมาหลายแบบหลายคนมากๆ แต่แบบไม่มีอะออกมาดีเลย คืออยากมาหาคำปรึกษาดีๆ คือจะว่าหนูดีรึไม่ดียังไงก็ได้หนูพร้อมรับฟังหมด
โดยสิ่งที่หนูเจอมาในช่วงเวลาที่ผ่านมาคือ คุยมาตลอดไม่ได้พัฒนาความสำคัญต่อเลย แต่ในทุกครั้งที่มีคนที่คุยกันทุกครั้งจะมีเรื่องความสัมพันธ์ลึกซึ้งอยู่เสมอเลย คือหนูอาจจะชอบมั้ง แล้วก็คิดว่าเรื่องนี้จะทำให้ใกล้ชิดกันมากขึ้น
แต่กลับกันมันทำให้ชีวิตหนูพบกับความเสี่ยงและความเครียด ความรุ้สึกแย่ๆมาตลอดเลย คือความจริงก็รู้แก่ใจนะว่าถ้าเกิดเรื่องนี้ขึ้นก่อนจะพัฒนาความสัมพันธ์ มันจะจบลงได้ง่ายมาก ซึ่งมันเป็นแบบนั้นจริงๆ แต่คือไม่หยุดที่จะทำนะ พยายามหาความสัมพันธ์ไปเรื่อยๆแล้วก็ทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนช่วงปลายเดือนที่ผ่านมา เริ่มคิดและกลับมานั่งทบทวนตัวเองล่ะ ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา มันอาจจะเกิดเพราะตัวเรานี่แหละที่ปล่อยให้เรื่องราวมันต้องเกิดแบบนี้และจบแบบนี้
แต่ต้องบอกงี้ก่อนว่าที่จบความสัมพันธ์ส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดจากเรื่องความสัมพันธ์ลึกซึ้งนะ แต่มันเกิดจากการที่เขาใช้เราเพื่อคั่นเวลาเพื่อรอใครสักคนของเขาอยู่ บางคนทะเลาะกับแฟน กับคนคุย บางคนเอาเราไว้เพื่อรอใครสักคนที่จะเข้ามาในชีวิตของเขา บางคนก็แค่อยากมีเพราะตัวเองไม่มีใคร+ไม่ได้อยากมีฉันจริงๆด้วยซ้ำ
ตอนนี้เลยพยายามบอกตัวเองให้พอและต้องพอจริงๆ ต้องหยุดหาความสัมพันธ์แบบที่ผ่านมาได้แล้ว เพราะได้เห็นผลลัพธ์ทุกอย่างหมดล่ะ ว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่ช่วงที่เริ่มคิดมาน่าได้จะ 1-2 อาทิตย์ล่ะ ความรู้สึก อารมณ์มันแปรปรวนตลอดเวลาเลย ร้องไห้บ่อยมาก นั่งโทษตัวเอง นั่งตำหนิตัวเองจนไม่มีความสุขเลย ใจมันคิดแต่ว่าทำไมเราต้องเป็นคนแบบนี้ แล้วทำไมเราจะต้องเจอความสัมพันธ์แบบนี้ที่มีรูปแบบคล้ายๆกัน
ทุกคนที่เข้ามาแรกๆดีหมด หลังๆก็เหมือนๆกันหมด บางคนก็เอาเปรียบด้วยเราเองก็โง่ใจดีกับเขา โง่เชื่อเขาไปอีก จะโทษเขาอย่างเดียวมันก็ไม่ใช่ เพราะทุกอย่างนี่คือเกิดจากเราเลือกเองทั้งนั้นสังคมในตอนนี้มันต่างจากเมื่อก่อนมากๆ มันโหดร้าย ถ้าเราไม่เลือกที่จะมองมันดีๆ และคิดให้เยอะๆ
หนูยอมรับเลยว่าหนูโง่มามาก เขื่อคนง่าย และคิดว่ามันอาจจะดี ทั้งๆที่ในใจมันคิดได้นะแต่เลือกที่จะทำมันจนตัวเองต้องมานั่งรู้สึกแย่ๆแบบนี้
ส่วนหนึ่งคืออยากมาระบายสิ่งที่อยู่ในใจ จริงๆมันมีเรื่องย่อยแตกออกมาอีกหลายเหตุการณ์มากๆ แต่หนูอยากพูดภาพรวมมากกว่าเพราะมันค่อนข้างมีผลกับใจหนู นึกถึงทีไรมันเสียความรู้สึก มันรู้สึกแย่ไปหมด
ก็อยากให้พี่ๆมาเม้นได้ตามสะดวก หนูอยากอ่านอยากได้คำแนะนำ อยากได้ข้อคิด พูดตามตรงได้เลยค่ะ เพราะหนูไม่มีที่ที่จะไปพูดรึให้ใครฟัฝได้อีกแล้ว หนูอึดอัดมากๆ
ขอคำปรึกษาเกี่ยวกับความรัก พี่ๆช่วยแนะนำหน่อย
โดยสิ่งที่หนูเจอมาในช่วงเวลาที่ผ่านมาคือ คุยมาตลอดไม่ได้พัฒนาความสำคัญต่อเลย แต่ในทุกครั้งที่มีคนที่คุยกันทุกครั้งจะมีเรื่องความสัมพันธ์ลึกซึ้งอยู่เสมอเลย คือหนูอาจจะชอบมั้ง แล้วก็คิดว่าเรื่องนี้จะทำให้ใกล้ชิดกันมากขึ้น
แต่กลับกันมันทำให้ชีวิตหนูพบกับความเสี่ยงและความเครียด ความรุ้สึกแย่ๆมาตลอดเลย คือความจริงก็รู้แก่ใจนะว่าถ้าเกิดเรื่องนี้ขึ้นก่อนจะพัฒนาความสัมพันธ์ มันจะจบลงได้ง่ายมาก ซึ่งมันเป็นแบบนั้นจริงๆ แต่คือไม่หยุดที่จะทำนะ พยายามหาความสัมพันธ์ไปเรื่อยๆแล้วก็ทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนช่วงปลายเดือนที่ผ่านมา เริ่มคิดและกลับมานั่งทบทวนตัวเองล่ะ ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา มันอาจจะเกิดเพราะตัวเรานี่แหละที่ปล่อยให้เรื่องราวมันต้องเกิดแบบนี้และจบแบบนี้
แต่ต้องบอกงี้ก่อนว่าที่จบความสัมพันธ์ส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดจากเรื่องความสัมพันธ์ลึกซึ้งนะ แต่มันเกิดจากการที่เขาใช้เราเพื่อคั่นเวลาเพื่อรอใครสักคนของเขาอยู่ บางคนทะเลาะกับแฟน กับคนคุย บางคนเอาเราไว้เพื่อรอใครสักคนที่จะเข้ามาในชีวิตของเขา บางคนก็แค่อยากมีเพราะตัวเองไม่มีใคร+ไม่ได้อยากมีฉันจริงๆด้วยซ้ำ
ตอนนี้เลยพยายามบอกตัวเองให้พอและต้องพอจริงๆ ต้องหยุดหาความสัมพันธ์แบบที่ผ่านมาได้แล้ว เพราะได้เห็นผลลัพธ์ทุกอย่างหมดล่ะ ว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่ช่วงที่เริ่มคิดมาน่าได้จะ 1-2 อาทิตย์ล่ะ ความรู้สึก อารมณ์มันแปรปรวนตลอดเวลาเลย ร้องไห้บ่อยมาก นั่งโทษตัวเอง นั่งตำหนิตัวเองจนไม่มีความสุขเลย ใจมันคิดแต่ว่าทำไมเราต้องเป็นคนแบบนี้ แล้วทำไมเราจะต้องเจอความสัมพันธ์แบบนี้ที่มีรูปแบบคล้ายๆกัน
ทุกคนที่เข้ามาแรกๆดีหมด หลังๆก็เหมือนๆกันหมด บางคนก็เอาเปรียบด้วยเราเองก็โง่ใจดีกับเขา โง่เชื่อเขาไปอีก จะโทษเขาอย่างเดียวมันก็ไม่ใช่ เพราะทุกอย่างนี่คือเกิดจากเราเลือกเองทั้งนั้นสังคมในตอนนี้มันต่างจากเมื่อก่อนมากๆ มันโหดร้าย ถ้าเราไม่เลือกที่จะมองมันดีๆ และคิดให้เยอะๆ
หนูยอมรับเลยว่าหนูโง่มามาก เขื่อคนง่าย และคิดว่ามันอาจจะดี ทั้งๆที่ในใจมันคิดได้นะแต่เลือกที่จะทำมันจนตัวเองต้องมานั่งรู้สึกแย่ๆแบบนี้
ส่วนหนึ่งคืออยากมาระบายสิ่งที่อยู่ในใจ จริงๆมันมีเรื่องย่อยแตกออกมาอีกหลายเหตุการณ์มากๆ แต่หนูอยากพูดภาพรวมมากกว่าเพราะมันค่อนข้างมีผลกับใจหนู นึกถึงทีไรมันเสียความรู้สึก มันรู้สึกแย่ไปหมด
ก็อยากให้พี่ๆมาเม้นได้ตามสะดวก หนูอยากอ่านอยากได้คำแนะนำ อยากได้ข้อคิด พูดตามตรงได้เลยค่ะ เพราะหนูไม่มีที่ที่จะไปพูดรึให้ใครฟัฝได้อีกแล้ว หนูอึดอัดมากๆ