อยากได้บุญ

สวัสดีค่ะ เราเป็นคนมีเซ้นแรงมากㅠㅠ ที่บ้านมีแค่เรากับพ่อที่เห็น มันถ่ายทอดทางพันธุกรรม งั้นเราจะเข้าเรื่องนะคะ เรามีเซ้นแรงมาก ไปที่ไหนก็เห็น แม้กระทั่งกลางวัน เราเพิ่งมาเห็นได้2-3ปี แต่ไม่เคยเห็นชัดเท่านี้มาก่อน ป้าเราเป็นครู ครั้งหนึ่งเคยพาเราไปเอาของที่โรงเรียน3ทุ่ม เราไปเอาของที่ห้องนาดสิน แค่ห้องนั้นไม่มีอะไรนะคะ แต่มันจะมีอาคารใกล้ๆอาคารหนึ่ง อาคาร1 อยู่มาหลายปีแล้ว เกือบร้อยได้แล้วมั้งคะ เราเห็นตรงห้องดนตรีเก่า ตอนนี้เป็นห้องลูกเสือ มีคนสามคนยืนดูอยู่ อ้อไช่ ก่อนเข้าโรงเรียน ป้าเราพูดว่า “มาเอาของเฉยๆนะคะ” เราบอกป้าแต่ป้าเราบอกไม่ต้องพูด ละก็รีบไปเลย เช้ามาป้าเล่าให้ฟังว่า ครูที่เป็นเพื่อนกับป้าที่เป็นครูดนตรีเนี่ย ก็เคยเห็น เมื่อก่อนเขาให้นอนเวรที่รร เขามานอนด้วย แถมเล่นระนาดให้ฟังด้วยค่ะ555 สุดยอดจิงจิง ครูเผ่นหนีกลับบ้านเลยค่ะ ป้าก็ไปเล่าให้ครูที่เขาชอบสวดมนต์ฟังธรรมถือศีลฟัง เมื่อวันศุกร์เขาเรียกเราไปคุยเรื่องนี้ ดขาก็บอกให้เราสวดมนต์บทนึง พระมหาจักรพรรดิของหลวงปู่ดู่ เขาบอกว่า ถ้าเราเจอ เราเรียกให้หวงปู่มาช่วยได้ แต่การเรียกคือแลกกับการสวดมนต์ทุกคืน ถ้าเขาได้บุญแล้วเขาจะไป ถ้าเขาไปเราก็สามารถเรียกไช้งานเขาได้ บอกเขาว่าแลกกับบุญเขาต้องช่วยเรา เราเลยมีคนคุ้มครอง ไม่ค่อยไข้ไม่ป่วย555 แต่การสวดมนต์ต้องแลกกับเห็น10กว่าตัว เพราะบทนั้นเป็นพลังแห่งบุญ พวกสัมภเวสีจะมาเอาบุญกัน เราชินละค่ะ555 อ้อ ตอนน้องชายเราเล็กๆ ประมาณ3ขวบ ก็เห็นค่ะ เวลาเจอน้องจะชอบร้องไห้ แล้วก็พูดว่า โกสๆ โกสคือผีค่ะ น้องเราชอบดูการ์ตูนภาษาอังกิด จะชอบพูดอังกิด แม่พาไปหาหมอผีรึหมอดูนี่แหละค่ะ เขาบอกว่าพอน้องอยู่อ3เดะก็ไม่เห็น ตอนนี้น้องป1ละค่ะ ไม่เห็นจิงด้วย ลองไปหาหมอบ้างดีมั้ยคะ555 แต่เราเปลี่ยนไปนะคะ บ้างเรื่องที่เราไม่ควรรู้เราก็รู้ เช่น เรารู้ว่าคนนี้ตายเพราะไม่ไช่อุบัติเหตุ เรารุ้ว่าคนนี้เป็นอะไร เรารู้ว่าบ้านนี้มีไครเป็นอะไร แต่ก็ดีนะคะ 555 รึเราจะเป็นคนไข้จิตเวชรึป่าวคะㅠㅠ รึเราเพ้อเจ้อไปเอง