ปกติคนที่เป็นเด็กพิเศษ หรือ ผู้บกพร่องทางสติปัญญา จะมีปัญหาเรื่องการนึกคิด เรื่องสติ เรื่องกระบวรการ สารเคมีในสมอง มันคือเรื่องที่ ทุกคนเข้าใจกันดีว่า มีปัญหากับการใช้ชีวิตและการคุยกับผู้อื่น และพยายามทำความเข้าใจหากคนเหล่านั้นทำผิด
ในทางกลับกัน หากมีปัญหากับการคุยการสื่อสารกับผู้อื่น แล้วถูกมองว่าเป็นคนไม่มีมารยาท อย่างเช่น พูดขัดจังหวะ พูดไม่รู้เรื่อง แม้อีกฝ่ายจะทราบดีว่าเกิดจากการที่คนคนนั้นเป็นเด็กพิเศษ
ก็จะถูกมองว่า
" ถึงเป็นเด็กพิเศษก็ควรมีมารยาท , ไม่ควรเป็นข้ออ้างในการทำตัวไม่มีมารยาทใส่คนอื่น "
แต่ในอีกแง่นึง ที่เป็นงั้นก็เพราะ เขามีปัญหากับการนึกคิดเรื่องวิธีพูด วิธีสื่อสาร เรื่องการวางตัวด้วยซ้ำ และมีปัญหากับสารเคมีในสมองที่ทำให้เขาควบคุมตัวเองและการประเมินสิ่งต่างๆ ยากกว่าคนอื่น
และอีกเรื่องคือเรื่องของการผิดพลาดซ้ำๆ หากเป็นคนปกติจะมองว่า ความผิดพลาดซ้ำๆ เป็นสิ่งที่ไม่ควรให้โอกาส เหมือนคนไม่ปรับปรุงตัว
ทว่า ในอีกแง่นึง จริงๆแล้วคนเป็นเด็กพิเศษก็มีโอกาสพลาดซ้ำเหมือนกัน เพราะปัญหาในการประเมิน และการนึกคิด การจำ ที่อาจมีปัญหา
และแม้ว่าเรื่องใดที่คนเป็นเด็กพิเศษผิดจริง คนปกติที่รู้ตัวว่าสามารถช่วยสอนเขาได้ ก็ควรมีคนปกติที่ดูแลช่วยบอกวิธีคิดเรื่องต่างๆให้กับเขาอย่างใกล้ชิด หากผิดพลาดขึ้นมา ก็ควรรับฟังในมุมเขาและช่วยหาวิธีคุยให้เขารู้ว่าวิธีการที่ถูกต้องคืออะไร
แต่ถึงจะบอกว่าเด็กพิเศษควรได้รับการดูแล ควรทำความเข้าใจในวิธีคิดที่เขาต่างกับคนอื่น ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า ในสังคมเรานั้น คนส่วนใหญ่ก็ยังเลี่ยงไม่ได้ ที่จะมองการทำผิดเป็นเรื่องไม่สมควร ต่อให้เป็นเด็กพิเศษ ก็ยังมองแย่ในเกณฑ์ที่ไม่ได้มองต่างกับคนปกตินัก
สุดท้ายแล้ว คนปกติควรปฏิบัติกับเด็กพิเศษยังไง ในตอนที่เกิดความผิดพลาดจากความเป็นเด็กพิเศษเกิดขึ้น ควรตักเตือนและช่วยเรื่องการใช้ชีวิตของเขา หรือควรลงโทษในแบบที่ไม่ต่างกับคนปกติ
สังคมควรปฏิบัติกับผู้บกพร่องทางสติปัญญาอย่างไร
ในทางกลับกัน หากมีปัญหากับการคุยการสื่อสารกับผู้อื่น แล้วถูกมองว่าเป็นคนไม่มีมารยาท อย่างเช่น พูดขัดจังหวะ พูดไม่รู้เรื่อง แม้อีกฝ่ายจะทราบดีว่าเกิดจากการที่คนคนนั้นเป็นเด็กพิเศษ
ก็จะถูกมองว่า
" ถึงเป็นเด็กพิเศษก็ควรมีมารยาท , ไม่ควรเป็นข้ออ้างในการทำตัวไม่มีมารยาทใส่คนอื่น "
แต่ในอีกแง่นึง ที่เป็นงั้นก็เพราะ เขามีปัญหากับการนึกคิดเรื่องวิธีพูด วิธีสื่อสาร เรื่องการวางตัวด้วยซ้ำ และมีปัญหากับสารเคมีในสมองที่ทำให้เขาควบคุมตัวเองและการประเมินสิ่งต่างๆ ยากกว่าคนอื่น
และอีกเรื่องคือเรื่องของการผิดพลาดซ้ำๆ หากเป็นคนปกติจะมองว่า ความผิดพลาดซ้ำๆ เป็นสิ่งที่ไม่ควรให้โอกาส เหมือนคนไม่ปรับปรุงตัว
ทว่า ในอีกแง่นึง จริงๆแล้วคนเป็นเด็กพิเศษก็มีโอกาสพลาดซ้ำเหมือนกัน เพราะปัญหาในการประเมิน และการนึกคิด การจำ ที่อาจมีปัญหา
และแม้ว่าเรื่องใดที่คนเป็นเด็กพิเศษผิดจริง คนปกติที่รู้ตัวว่าสามารถช่วยสอนเขาได้ ก็ควรมีคนปกติที่ดูแลช่วยบอกวิธีคิดเรื่องต่างๆให้กับเขาอย่างใกล้ชิด หากผิดพลาดขึ้นมา ก็ควรรับฟังในมุมเขาและช่วยหาวิธีคุยให้เขารู้ว่าวิธีการที่ถูกต้องคืออะไร
แต่ถึงจะบอกว่าเด็กพิเศษควรได้รับการดูแล ควรทำความเข้าใจในวิธีคิดที่เขาต่างกับคนอื่น ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า ในสังคมเรานั้น คนส่วนใหญ่ก็ยังเลี่ยงไม่ได้ ที่จะมองการทำผิดเป็นเรื่องไม่สมควร ต่อให้เป็นเด็กพิเศษ ก็ยังมองแย่ในเกณฑ์ที่ไม่ได้มองต่างกับคนปกตินัก
สุดท้ายแล้ว คนปกติควรปฏิบัติกับเด็กพิเศษยังไง ในตอนที่เกิดความผิดพลาดจากความเป็นเด็กพิเศษเกิดขึ้น ควรตักเตือนและช่วยเรื่องการใช้ชีวิตของเขา หรือควรลงโทษในแบบที่ไม่ต่างกับคนปกติ