ไม่ใช่หัวหน้างานนะคะ*54เรา
การลาป่วยจากอุบัติเหตุทำให้เสียงานไปหมดเลยไหม?
แล้วถ้าเราตายไปงานไปต่อไม่ได้ล้มไปพร้อมกันเลยไหม?
ประโยคนี้ย้อนแย้งไหม ? "ตอนอยู่ก็บอกไม่ทำงานอะไร พอลาก็ตามจี้บอกว่าไม่มีคนทำงาน"
คิดว่าผิดที่เราคนเดียวที่ลาป่วยเลยไหม?
คิดว่าเป็นกระจกสะท้อนคนที่ยังอยู่ทำงานไหม?
ถ้าคนที่อยู่ยังไม่สะทกสะท้านเราควรจะปรับปรุงพัฒนางานให้เดินได้เหมาะที่สุดไหม?
ถ้าผู้ช่วยของคุณทำงานนี้มา 10 กว่าปี คุณเข้ามาทำงานนี้ 2 ปี ต้องไปสอนงานผู้ช่วยที่ไม่รู้จะทำอะไรเป็นเรื่องปกติไหม? หรือแปลกๆเพราะจะถามประสบการณ์การทำงานด้วย
ทำไมบางอย่างเราก็รู้สึกว่าปญอ.ไม่ใช่ปัญญาชนที่จะคุยกันรู้เรื่อง?
หลังจากลาป่วย เนื่องจากเกิดอุบัติเหตุโดนรถกะบะชนมอเตอไซ ได้รับบาดเจ็บ
แต่ที่ทำงานมีกิจกรรม เดินขบวน 2 ครั้ง ก่อนจะไปเดินขบวนก็ต้องไปจัดทำขบวน มีกิจกรรมยืนตักบาตรและไปนั่งฟังพระทำพิธีต่างๆ
พอ้ดีมีประชุม แจ◌้งผู้ช่วยที่ทำงานไปว่า ไปไม่ไหวเจ็บอยู่ ถ◌ูกตามให้มาทำงาน ตั้งแต่วันที่นอนเฝ้าแม่ที่โรงพยาบาล เราก็เจ็บ แม่เจ็บกว่าต้องนอนด◌ูอาการที่โรงพยาบาล 1 คืน ลางานตามทุกวันจะมาตามที่บ้านไม่สะดวกไปรพ. แม่ก็ต้องล้างแผล
ผู้บริหารเรียกเข้าพบ
บทสนทนา
คือผู้บริหารเราสามารถพูดคนเดียวได้เป็นชั่วโมงๆ
ถาม :ทำไมลาบ่อย ก็รู้อยู่เป็นสิทธิการลาแต่กิจกรรมก็ไม่มา ทั้งจัดทำขบวนทั้งเดินขบวน 2 รอบ
ผู้บริหาร: รัวเป้็นชุดพรั่งพรูไม่มีข่อง บ◌้านก็รวยจะซื้อรถซักกี่คันก็ได้คุณภาพชีวิตทำไมต้องขับมอเตอร์ไซค์บนถนนมันไม่ได้มีเราใช้รถคนเดียวมันมีคนอื่นด้วยทำงานตำแหน่งนี้มันก็ต้องคิดวิเคราะห์สิว่ามันจะเกิดผลอะไรขึ้น ถ้าเป็นอะไรไปแล้วแม่จะทำยังไง อะไรนี่พาคนป่วยไปล้มเจ็บตัวไปอีก
เราได้รับบาดเจ็บแต่ปากก็ไม่ได้เจ็บโดยนี่ทำไมไม่บอกเรื่องงานเรื่องอะไร ต้องเตรียมรถซ่อมให้พร้อมจะไปไหนมาไหน บอกคนที่ทำงานก็ได้ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวเขาจะได้ไปส่งไม่ใช่ว่าไปติดตามพนันยืมเงินยืมทองคนอื่นไหมตอนไหนเดือดร้อนไปทั่ว
ตอบว่า : เกิดอุบัติเหตุ ได้รับบาดเจ็บ ยังไม่หาย แม่เจ็บหนักกว่า จำอะไรไม่ค่อยได้ ตอนนี้ก็ยังจำไม่ 100% รถเสียรออะไหล่ซ่อมหลายวัน
(นึกในใจนั่นน่ะสิถ้าเกิดเราตายไปก็ต้องหาคนมาทำงานแทนได้ บอกคนที่ทำงานไปส่งที่โรงพยาบาลหมดวันแทนที่จะโดนด่าคนเดียวคนไปส่งก็จะโดนด่าด้วยเสียงาน)
ผู้บ่ริหาร :ต◌่อเสียงานเสียการหมดลาบ่อยลาช่วงมีงานกิจกรรมงานก็ผิดพลาดคนในทที่ประชุมก็จะว่าเขาไม่ได้ว่าเรางานตายไปแล้ว 5 ชาติก็ยังทำไม่หมด ไม่ตัดออกไปบ้าง จะไปหาหมอเองหรือพาแม่ไปหาหมอมาก็ต้องลากิจลาพักผ่อนก็คือต้องนอนพักอยู่บ้านไม่ใช่ลาพักผ่อนแล้วไปหาหมอ ของก็บริหารมาปีที่ 5 แล้วเก่งไม่เท่าคุณหรอกคุณ้ต้องสอนให้เด็กมันทำงานไป ให้เด็กทำงานแล้วคุณเป็นคนตัวถ้าเกิดมันหลุดไปเดี๋ยวนี้คือประชุมเขาก็มาด่าผมอีกว่าไม่ดู แล้วงานล่าช้าตัวงานก่อสร้างก็ถามช่างคุยกันกับช่างสิว่าทำไมเป็นอย่างนั้น
ต้องปรึกษาหัวหน้
ตอบ:ไม◌่่พร้อมมาทำงาน หนูทำงานในตำแหน่งนี้ 2 ปี น้องผู้ช่วยทำงานมา 10 กว่าปี หนูต้องถามประสบการณ์งานเขาอยู่ค่ะ
งานที่ไม่ตัดเองมาจากมติที่ประชุมใหญ่ที่เห็นความต้องการ อยู่ๆคนคนเดียวจะตัดออกโดยพละการ ต้องอาศัยคณะกรรมการพิจารณาร่วมกัน
ได้คุยกันกับช่างแล้วอันไหนไม่จบช่างก็จะเอาไว้เพราะเขาเป็นเจ้าของโครงการเขาเป็นคนลงหน้างาน แล้วเอกสารจะประชุมอยู่วันนี้พรุ่งนี้อยู่แล้วเพิ่งจะได้กว่าจะมาถ่ายอีกมันค่อนข้างเยอะและกรรมการก็หลายคนถ่ายแทบไม่ทันต้องไปแจกในที่ประชุมอีกงานช่างเขาก็เยอะเขาก็ทำไม่ท่ันค่ะ
ที่คุยกันไว้คือคนคนเก่าเขาทำเองคนเดียวหมดนการตรวจ ปรับใหม่ก็ดี งานอาศัยเอกสารหลักฐานก็ต้องขอมาพิจารณาดูให้รู้เขาจะช่วยอะไรเราได้บ้าง
ลาป่วยอุบัติเหตุเสียงานหมด
การลาป่วยจากอุบัติเหตุทำให้เสียงานไปหมดเลยไหม?
แล้วถ้าเราตายไปงานไปต่อไม่ได้ล้มไปพร้อมกันเลยไหม?
ประโยคนี้ย้อนแย้งไหม ? "ตอนอยู่ก็บอกไม่ทำงานอะไร พอลาก็ตามจี้บอกว่าไม่มีคนทำงาน"
คิดว่าผิดที่เราคนเดียวที่ลาป่วยเลยไหม?
คิดว่าเป็นกระจกสะท้อนคนที่ยังอยู่ทำงานไหม?
ถ้าคนที่อยู่ยังไม่สะทกสะท้านเราควรจะปรับปรุงพัฒนางานให้เดินได้เหมาะที่สุดไหม?
ถ้าผู้ช่วยของคุณทำงานนี้มา 10 กว่าปี คุณเข้ามาทำงานนี้ 2 ปี ต้องไปสอนงานผู้ช่วยที่ไม่รู้จะทำอะไรเป็นเรื่องปกติไหม? หรือแปลกๆเพราะจะถามประสบการณ์การทำงานด้วย
ทำไมบางอย่างเราก็รู้สึกว่าปญอ.ไม่ใช่ปัญญาชนที่จะคุยกันรู้เรื่อง?
หลังจากลาป่วย เนื่องจากเกิดอุบัติเหตุโดนรถกะบะชนมอเตอไซ ได้รับบาดเจ็บ
แต่ที่ทำงานมีกิจกรรม เดินขบวน 2 ครั้ง ก่อนจะไปเดินขบวนก็ต้องไปจัดทำขบวน มีกิจกรรมยืนตักบาตรและไปนั่งฟังพระทำพิธีต่างๆ
พอ้ดีมีประชุม แจ◌้งผู้ช่วยที่ทำงานไปว่า ไปไม่ไหวเจ็บอยู่ ถ◌ูกตามให้มาทำงาน ตั้งแต่วันที่นอนเฝ้าแม่ที่โรงพยาบาล เราก็เจ็บ แม่เจ็บกว่าต้องนอนด◌ูอาการที่โรงพยาบาล 1 คืน ลางานตามทุกวันจะมาตามที่บ้านไม่สะดวกไปรพ. แม่ก็ต้องล้างแผล
ผู้บริหารเรียกเข้าพบ
บทสนทนา
คือผู้บริหารเราสามารถพูดคนเดียวได้เป็นชั่วโมงๆ
ถาม :ทำไมลาบ่อย ก็รู้อยู่เป็นสิทธิการลาแต่กิจกรรมก็ไม่มา ทั้งจัดทำขบวนทั้งเดินขบวน 2 รอบ
ผู้บริหาร: รัวเป้็นชุดพรั่งพรูไม่มีข่อง บ◌้านก็รวยจะซื้อรถซักกี่คันก็ได้คุณภาพชีวิตทำไมต้องขับมอเตอร์ไซค์บนถนนมันไม่ได้มีเราใช้รถคนเดียวมันมีคนอื่นด้วยทำงานตำแหน่งนี้มันก็ต้องคิดวิเคราะห์สิว่ามันจะเกิดผลอะไรขึ้น ถ้าเป็นอะไรไปแล้วแม่จะทำยังไง อะไรนี่พาคนป่วยไปล้มเจ็บตัวไปอีก
เราได้รับบาดเจ็บแต่ปากก็ไม่ได้เจ็บโดยนี่ทำไมไม่บอกเรื่องงานเรื่องอะไร ต้องเตรียมรถซ่อมให้พร้อมจะไปไหนมาไหน บอกคนที่ทำงานก็ได้ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวเขาจะได้ไปส่งไม่ใช่ว่าไปติดตามพนันยืมเงินยืมทองคนอื่นไหมตอนไหนเดือดร้อนไปทั่ว
ตอบว่า : เกิดอุบัติเหตุ ได้รับบาดเจ็บ ยังไม่หาย แม่เจ็บหนักกว่า จำอะไรไม่ค่อยได้ ตอนนี้ก็ยังจำไม่ 100% รถเสียรออะไหล่ซ่อมหลายวัน
(นึกในใจนั่นน่ะสิถ้าเกิดเราตายไปก็ต้องหาคนมาทำงานแทนได้ บอกคนที่ทำงานไปส่งที่โรงพยาบาลหมดวันแทนที่จะโดนด่าคนเดียวคนไปส่งก็จะโดนด่าด้วยเสียงาน)
ผู้บ่ริหาร :ต◌่อเสียงานเสียการหมดลาบ่อยลาช่วงมีงานกิจกรรมงานก็ผิดพลาดคนในทที่ประชุมก็จะว่าเขาไม่ได้ว่าเรางานตายไปแล้ว 5 ชาติก็ยังทำไม่หมด ไม่ตัดออกไปบ้าง จะไปหาหมอเองหรือพาแม่ไปหาหมอมาก็ต้องลากิจลาพักผ่อนก็คือต้องนอนพักอยู่บ้านไม่ใช่ลาพักผ่อนแล้วไปหาหมอ ของก็บริหารมาปีที่ 5 แล้วเก่งไม่เท่าคุณหรอกคุณ้ต้องสอนให้เด็กมันทำงานไป ให้เด็กทำงานแล้วคุณเป็นคนตัวถ้าเกิดมันหลุดไปเดี๋ยวนี้คือประชุมเขาก็มาด่าผมอีกว่าไม่ดู แล้วงานล่าช้าตัวงานก่อสร้างก็ถามช่างคุยกันกับช่างสิว่าทำไมเป็นอย่างนั้น
ต้องปรึกษาหัวหน้
ตอบ:ไม◌่่พร้อมมาทำงาน หนูทำงานในตำแหน่งนี้ 2 ปี น้องผู้ช่วยทำงานมา 10 กว่าปี หนูต้องถามประสบการณ์งานเขาอยู่ค่ะ
งานที่ไม่ตัดเองมาจากมติที่ประชุมใหญ่ที่เห็นความต้องการ อยู่ๆคนคนเดียวจะตัดออกโดยพละการ ต้องอาศัยคณะกรรมการพิจารณาร่วมกัน
ได้คุยกันกับช่างแล้วอันไหนไม่จบช่างก็จะเอาไว้เพราะเขาเป็นเจ้าของโครงการเขาเป็นคนลงหน้างาน แล้วเอกสารจะประชุมอยู่วันนี้พรุ่งนี้อยู่แล้วเพิ่งจะได้กว่าจะมาถ่ายอีกมันค่อนข้างเยอะและกรรมการก็หลายคนถ่ายแทบไม่ทันต้องไปแจกในที่ประชุมอีกงานช่างเขาก็เยอะเขาก็ทำไม่ท่ันค่ะ
ที่คุยกันไว้คือคนคนเก่าเขาทำเองคนเดียวหมดนการตรวจ ปรับใหม่ก็ดี งานอาศัยเอกสารหลักฐานก็ต้องขอมาพิจารณาดูให้รู้เขาจะช่วยอะไรเราได้บ้าง