เรียกว่าอะไรกันบ้าง
โป๊งเหน่ง ลูกตุ้ม ไมโครโฟน ตุ้มเม้ง สกายแล็บ
ความทรงจำหวานอร่อยของขนมไส้กรอกลูกบอล
ถ้าอายุสัก 40 ปีขึ้นไปเชื่อว่าหลายคนน่าจะคุ้นเคยกับขนมไส้กรอกชุบแป้งทอดที่พบเห็นได้ตามหน้าโรงเรียนหรือไม่ก็ตามตลาดนัดงานวัดทั้งหลาย ขนมแสนอร่อยนุ่มฟู (ที่ส่วนใหญ่กัดอยู่หลายครั้งกว่าจะเจอไส้กรอกชิ้นเล็กๆ ข้างใน) นี้ไม่มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการ มันถูกเรียกด้วยชื่ออันหลากหลาย ตั้งแต่ขนมโป๊งเหน่ง, ลูกตุ้ม, ไมโครโฟน, ตุ้มเม้ง, สกายแล็บ ฯลฯ ขึ้นอยู่กับภูมิลำเนาและค่านิยมท้องถิ่นนั้นๆ แต่เท่าที่สำรวจชื่อน่ารักๆ อย่าง ‘โป๊งเหน่ง’ ดูจะเป็นชื่อที่ได้รับความนิยมมากที่สุดเมื่อเอ่ยถึงขนมที่ปัจจุบันหากินได้ยากชนิดนี้
.
ขนมโป๊งเหน่ง ขนมไทยๆ ที่อิ่มทนอิ่มนานเพราะชุบแป้งทอดอยู่สามครั้งเพื่อความกลมนวลและนุ่มฟูนี้ ไม่มีหลักฐานว่ามีต้นกำเนิดแน่ชัดอย่างไร แต่สันนิษฐานว่าน่าจะเกิดในภาคกลางของไทย โดดเด่นด้วยความกรอบนอกนุ่มใน และไส้หวานหอมที่ทำจากมะพร้าวและมีวิธีการทำที่ค่อนข้างละเอียดอ่อน บ้างก็เชื่อว่าได้รับอิทธิพลมาจากการทำขนมไทยในช่วงสมัยกรุงศรีอยุธยาซึ่งเป็นช่วงที่รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมต่างประเทศ ผ่านการแลกเปลี่ยนทางการค้าและการเข้ามาของชาวต่างชาติ เช่นพวกวิลาสโปรตุเกส แต่ไม่มีหลักฐานที่ยืนยันได้ว่า โป๊งเหน่งได้รับอิทธิพลจากอาหารสายนี้แบบ 100 เปอร์เซ็นต์
.
สิ่งที่ทำให้ขนมโป๊งเหน่งเป็นที่จดจำคือลักษณะพองฟูและเนื้อสัมผัสที่กรอบนอกนุ่มใน เมื่อกัดเข้าไปจะพบกับรสชาติหวานที่ผสมผสานกับความหอมของแป้งที่ทอดจนกรอบ บางคนอาจชอบกินเปล่าๆ หรือบางคนอาจนำไปกินกับน้ำตาลเคี่ยวเพื่อเพิ่มความหวาน ส่วนไส้ของขนมส่วนใหญ่เป็นไส้กรอก แต่บางท้องที่ก็มีไส้เป็นขนมไทยแท้อย่างการใช้มะพร้าวขูดผัดกับน้ำตาลปี๊บและใบเตยเพื่อเพิ่มความหอมหวาน
.
แล้วที่โรงเรียนของคุณล่ะเรียกขนมชนิดนี้ว่าอะไร
เรียกว่าอะไรกันบ้าง โป๊งเหน่ง ลูกตุ้ม ไมโครโฟน ตุ้มเม้ง สกายแล็บ ความทรงจำหวานอร่อยของขนมไส้กรอกลูกบอล