ตอนเด็กเคยเห็นซานต้ากับตาตัวเอง ใครจะเชื่อก็เชื่อไม่เชื่อก็แล้วแต่

คือเราได้ของขวัญทุกปีตั้งแต่เด็ก พอถึงเช้าก็จะตื่นมาเจอของขวัญตลอด และที่สำคัญคือ จนถึงทุกวันนี้เราก็ยังได้ของขวัญอยู่ทุกปีนะคะ ไม่ใช่ว่าตอนเด็กเคยได้แล้วโตมาจะไม่ได้อีกเลยย

แต่มีอยู่ปีหนึ่งที่จำได้แม่นมากจนถึงทุกวันนี้

ตอนนั้นครอบครัวย้ายไปอยู่ที่ไร่นา*บ้านนอก บ้านยังสร้างไม่เสร็จ เลยต้องนอนในกระท่อมเล็กๆ แบบเปิดโล่ง คนเมืองฟังดูแล้วอาจสงสัยว่าคนบ้าอะไรนอนกันแบบนี้ แต่บ้านมันยังไม่เสร็จจริงๆค่ะ

คืนนั้นเราวางโกโก้กับขนมไว้ก่อนนอน แล้วเผลอตื่นขึ้นมาเห็นชายแก่ตัวใหญ่ใส่ชุดแดงกับหมวกแดง กำลังวางของขวัญแล้วจิบโกโก้อยู่ เราเห็นจากในผ้าห่มเลยแกล้งหลับต่อ ไม่อยากให้เขารู้ว่าตื่นแล้ว

พอเช้ามา ของขวัญก็อยู่ตรงที่จำได้ว่าเขาวางไว้ โกโก้ถูกจิบ ขนมก็ถูกกินไปด้วย ซึ่งเป็นรายละเอียดที่เราจำได้มาจนถึงทุกวันนี้

ประเด็นคือเราไม่ได้บอกว่าทุกคนต้องเชื่อเรา แต่พอเล่าเรื่องนี้ทีไร คนก็หาเหตุผลมาแย้งตลอด เดี๋ยวก็บอกว่าฝัน เดี๋ยวบอกว่าภาพหลอน เดี๋ยวบอกว่าพ่อแม่แกล้ง บางคนถึงขั้นหาว่าบ้า ทั้งที่เราอธิบายไปแล้วว่าตอนนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง

พอแย้งเหตุผลหนึ่งได้ ก็หาเหตุผลใหม่มาอีก เหมือนต้องหาทางทำให้เรื่องที่เราเล่าเป็นไปไม่ได้ให้ได้อะ5577743467

เราเข้าใจนะว่าคนที่ไม่เคยเจอก็อาจไม่เชื่อ แต่การที่ตัวเองไม่เคยเจอ ไม่ได้แปลว่าคนอื่นจะไม่มีประสบการณ์แบบนั้นปะ?

เราไม่ได้บังคับให้ใครเชื่อ แค่อยากให้ลองฟังกันให้จบก่อนตัดสินก็พอ ไม่เชื่อก็ไม่เป็นไร แต่ไม่จำเป็นต้องด่ากันหรือหาว่าใครเป็นบ้าเพียงเพราะเขาเล่าประสบการณ์ที่เราไม่เคยเจอ

มีใครเคยเจอเหตุการณ์เกี่ยวกับซานต้าหรือเรื่องที่ตัวเองจำได้แม่นมาก แต่คนอื่นไม่เชื่อไหม มาแชร์กันได้ค่ะ 👀