...อ่อนล้า...

สารสื่ออิง พิงฝัน ในวันล้า
เมื่อชะตา กลั่นแกล้ง เสแสร้งให้
ต้องติดหล่ม ชีวิต ที่ผิดไป
ยากจะหา สิ่งใด ชื่นในจินต์

สู้ดิ้นรน บนทาง ไม่ว่างเว้น
แต่เหมือนเซ่น ชะตา คราสูญสิ้น
มีเพียงร่าง ระโหย ที่โรยริน
กับดวงจินต์ คลับคล้าย ใกล้สิ้นลม

มองเพดาน ยามนอน ใจอ่อนโหย
ใกล้ลาโรย ล่วงลับ ทุกข์ทับถม
เพียงเดียวดาย หน่ายนัก เหมือนหลักจม
สุดโสมม ชีวิน ยามสิ้นแรง

"สุนันท์ยา"