สวัสดีค่ะทุกท่าน
มาถึงวันนี้เราพอจะรู้แล้วว่าทำไมชีวิตเราเองย่ำอยู่กับที่ เป็นคนที่ไม่เคยมีแบบแผน ใช้ชีวิตตามความรู้สึกและอารมณ์ โดยไม่คิดถึงศีลธรรมและความถูกต้อง
ตั้งแต่เล็กจนตอนนี้อายุก็ปาเข้าไป 44 ปีแล้ว ยังคิดอะไรไม่ได้เลยจริงๆ เรารู้สึกเสียดายวันเวลาที่ผ่านมาแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะมันคืออดีต มั่วแต่โทษตัวเองอยู่บ่อยๆ ฟังดูเราใจร้ายกับตัวเองมากนะ สิ่งที่ทำมามันก็ไม่ดีหรอกนะ ทั้งผิดศีลข้อ 3 ทั้งผิดศีลอีกหลายข้อ เละเทะระดับนึง แล้วกำลังจะเริ่มคิดได้บ้างตอนนี้อายุ 44 นี้ ชีวิตเราพังทุกด้าน การเงิน การงาน ความรัก เราต้องเริ่มใหม่ทุกด้านเพื่อเอาชีวิตให้รอดต่อจากนี้ไป ถ้าถามถึงการมีแรงต่อไปมั้ย ก็น่าจะมี ตอนนี้อารมณ์นิ่งชา เฉยชาไปหมด ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะช่วงวัย หรือเราเป็นภาวะสิ้นยินดีค่ะ
จะมีใครที่แย่แบบเรามั้ย แล้วคุณมีวิธีเดินหน้าชีวิตต่อไปยังไงกันคะ
มาถึงวันนี้ไม่แปลกใจ ทำไมชีวิตเราไม่ไปถึงไหนสักที
มาถึงวันนี้เราพอจะรู้แล้วว่าทำไมชีวิตเราเองย่ำอยู่กับที่ เป็นคนที่ไม่เคยมีแบบแผน ใช้ชีวิตตามความรู้สึกและอารมณ์ โดยไม่คิดถึงศีลธรรมและความถูกต้อง
ตั้งแต่เล็กจนตอนนี้อายุก็ปาเข้าไป 44 ปีแล้ว ยังคิดอะไรไม่ได้เลยจริงๆ เรารู้สึกเสียดายวันเวลาที่ผ่านมาแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะมันคืออดีต มั่วแต่โทษตัวเองอยู่บ่อยๆ ฟังดูเราใจร้ายกับตัวเองมากนะ สิ่งที่ทำมามันก็ไม่ดีหรอกนะ ทั้งผิดศีลข้อ 3 ทั้งผิดศีลอีกหลายข้อ เละเทะระดับนึง แล้วกำลังจะเริ่มคิดได้บ้างตอนนี้อายุ 44 นี้ ชีวิตเราพังทุกด้าน การเงิน การงาน ความรัก เราต้องเริ่มใหม่ทุกด้านเพื่อเอาชีวิตให้รอดต่อจากนี้ไป ถ้าถามถึงการมีแรงต่อไปมั้ย ก็น่าจะมี ตอนนี้อารมณ์นิ่งชา เฉยชาไปหมด ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะช่วงวัย หรือเราเป็นภาวะสิ้นยินดีค่ะ
จะมีใครที่แย่แบบเรามั้ย แล้วคุณมีวิธีเดินหน้าชีวิตต่อไปยังไงกันคะ