ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

ก็ไม่รู้ว่าตัวเองเจออะไรอยู่หมือนกัน บางทีไม่อยากคิดไปเอง แต่บางทีการกระทำของคนเหล่านั้นก็ทำให้เราคิด มีแต่คนจ้องจะเอาแต่เงิน ให้ช่วยเหลือแต่เรื่องเงินๆทองๆไม่จบไม่สิ้น เงินอะไรที่เป็นของเราก็อยากจะมีส่วนได้กับเราทั้งๆที่ความจริงเป็นแค่ญาติก็อยากจะได้ คำพูดก็บอกเลี้ยงมานะ แต่พ่อกับแม่ไม่เคยพูดแบบนี้ด้วยซ้ำ ตอนที่แม่ยังมีชีวิตอยู่แม่ก็ช่วยเหลือทุกคน ช่วยเท่าที่ช่วยได้แต่ช่วยตลอด เราดีด้วยก็แทนที่จะเกรงใจ แต่กลับอยากได้ๆ บางทีก็ไม่อยากคิดแต่มันก็วนๆในหัว มันทำใจลำบากกับคำว่าครอบครัวจริงๆ ถ้าเราจะแต่งงานก็อยากได้เงินแต่งงานเราอีก มันอธิบายยากจริงๆ คนบางคนก็จะให้เรากู้หนี้ยืมสินให้แล้วบอกจะจ่ายเองๆอีกกี่เดือนๆ จะคืน แล้วถ้าไม่มีคืนเราก็เป็นหนี้อีกต้องมารับแทนอีก เออมันพูดยากจริงๆ มันเหนื่อยเนาะ จากที่จะหายดีจากการรักษาซึมเศร้าแพนิค ต้องกลับมาคิดวนๆอีก #ชีวิตจริงมันยิ่งกว่าละครจริงๆ