พยายามทบทวนชีวิตตัวเองมาหลายเดือนแล้วเกี่ยวกับเรื่องนี้ เลยอยากมาขอคำปรึกาาจากพี่พี่พันทิปดูว่าคิดเห็นกันอย่างไร
เราเป็นคนค่อนข้างระดับปานกลาง ไม่ได้รวย และไม่ได้จนถึงขั้นไม่มีอะไร ตอนเรียนพ่อแม่อยากได้ไรก็ซื้อให้แต่ก็ไม่หมดนะ มีรถใช้ โทรศัพดีๆ เงินเดือนไม่เคยขาด คือมีอะไรที่หลายๆคนไม่มีเลยก็ว่าได้
เรื่องมีอยู่ว่าเราทำงานที่ตปท. ตอนนี้เงินเดือนถ้าก่อนหักภาษีอยู่ที่ 300k+ หักแล้วก็เหลือประมาณ 200k หักค่าใช้จ่ายไรต่างๆนาๆ Net แล้วเหลือประมาณ 120k+ ต่อเดือนเหลือๆ แต่ไม่ค่อยมีความสุขเลย พยายามเที่ยวนะ ดื่ม วันหยุดก็ออกไปเที่ยว ซื้อของที่อยากได้ กินของที่อยากกิน ไม่เคยดูเรื่องว่าจะถูกจะแพงเลย อยากกินไรซื้อทำได้หมด แต่แค่ไม่มีความสุขกับชีวิตสักเท่าไหร่… ด้วยความที่เราไม่ได้มีภาระ มีหนี้ หรือมีอะไรให้รับผิดชอบ ไม่มีลูกเมีย แฟน หรือภาระใดๆ เราพึ่งจบใหม่ก็ทำงานเลย ไม่มีเวลาแม้กระทั่งใช้ชีวิตวัยรุ่น เที่ยวเล่นหลังเรียนจบเลย
ตอนเรียนเราก็ถือว่าเรียนได้ค่อนข้างดีเลย ก่อนมาก็สอบติดบอชั้นนำหลายบอในไทยอยู่ เงินเดือนก็อยู่ที่ 30k ในกทม. แต่ด้วยความที่เราเป็นเด็กตจว. ไม่มีบ้านหรือรถเป็นของตัวเอง ต้องเช่าอยู่และค่าครองชีพที่ไทยทุกคนก็รู้กันในกทม. แค่นี้มันอยู่ค่อนข้างลำบากสำหรับคนที่เคยใช้เงิน และด้วยความที่เราก็ไม่อยากพึ่งพาที่บ้านแล้ว อยากใช้ชีวิตด้วยตัวเอง เราเลยเลือกที่จะมาทำงานที่ตปท. (ก็คือเลือกเงินเป็นหลักก็ว่าได้)
แต่ไม่มีความสุข รู้สึกคิดถึงไทยตลอดเวลา วัฒนธรรม การกิน การใช้ชีวิตไรต่างๆ คิดถึงแม้กระทั่งรถติดที่ตอนอยู่ไทยบอกเบื่อๆ แต่มารถติดที่นี่กลับคิดถึงไทย พยายามถามตัวเองตลอดว่าความสุขคืออะไร? ถ้ามีเงินเยอะแล้วแต่ไม่มีความสุขเลย แล้วจะมีเงินเยอะไปทำไม แล้วความสุขคืออะไรกันแน่? ตอนนี้ก็พอจะมีเงินสักก้อนแต่ถามว่าเพียงพอสำหรับอยู่ไทยไหม ก็คงอยู่ได้แบบไม่ทำงานเลยประมาณ 1-2ปีได้เลย แต่เราก็คงไม่คิดว่าถ้ากลับจริงๆจะปล่อยตัวเองว่างงานขนาดนั้น คิดว่าจะเอาเงินสักก้อนไปใช้ซื้อคอนโดในกทม. เพื่อที่จะได้ไม่ต้องจ่ายค่าที่พักแล้วรับเงินเดือน 20-30k ทุกคนคิดว่าดีไหม? แลกกับความมั่นคง!! และชีวิตที่อยากจะใช้
ทุกคนคิดว่าไงจะยอดทิ้งเงินหลักแสนเพื่อกลับไปทำงานที่มั่นคงในไทย 20-30k และให้เติบโตในอนาคตไปดีกว่าไหม? เพราะถ้าเราไม่ตัดสินใจในตอนนี้ กลัวว่าถ้าเราอายุมากขึ้น เกิน 25+ ถ้ากลับไทยไปคงจะหางานยาก คงจะสู้เด็กจบใหม่ไม่ได้แน่ๆ เพราะด้วยความที่ปสก.การทำงานออฟฟิศเราก็ไม่มีเลย ความรู้มี่เรียนมาก็เริ่มเสื่อมลงเรื่อยๆ เอายังไงดี กับชีวิต….
คุณจะทิ้งเงินเดือนหลักแสนเพื่อกลับมาเอาเงินเดือนหลักหมื่นที่ไทยไหม?
เราเป็นคนค่อนข้างระดับปานกลาง ไม่ได้รวย และไม่ได้จนถึงขั้นไม่มีอะไร ตอนเรียนพ่อแม่อยากได้ไรก็ซื้อให้แต่ก็ไม่หมดนะ มีรถใช้ โทรศัพดีๆ เงินเดือนไม่เคยขาด คือมีอะไรที่หลายๆคนไม่มีเลยก็ว่าได้
เรื่องมีอยู่ว่าเราทำงานที่ตปท. ตอนนี้เงินเดือนถ้าก่อนหักภาษีอยู่ที่ 300k+ หักแล้วก็เหลือประมาณ 200k หักค่าใช้จ่ายไรต่างๆนาๆ Net แล้วเหลือประมาณ 120k+ ต่อเดือนเหลือๆ แต่ไม่ค่อยมีความสุขเลย พยายามเที่ยวนะ ดื่ม วันหยุดก็ออกไปเที่ยว ซื้อของที่อยากได้ กินของที่อยากกิน ไม่เคยดูเรื่องว่าจะถูกจะแพงเลย อยากกินไรซื้อทำได้หมด แต่แค่ไม่มีความสุขกับชีวิตสักเท่าไหร่… ด้วยความที่เราไม่ได้มีภาระ มีหนี้ หรือมีอะไรให้รับผิดชอบ ไม่มีลูกเมีย แฟน หรือภาระใดๆ เราพึ่งจบใหม่ก็ทำงานเลย ไม่มีเวลาแม้กระทั่งใช้ชีวิตวัยรุ่น เที่ยวเล่นหลังเรียนจบเลย
ตอนเรียนเราก็ถือว่าเรียนได้ค่อนข้างดีเลย ก่อนมาก็สอบติดบอชั้นนำหลายบอในไทยอยู่ เงินเดือนก็อยู่ที่ 30k ในกทม. แต่ด้วยความที่เราเป็นเด็กตจว. ไม่มีบ้านหรือรถเป็นของตัวเอง ต้องเช่าอยู่และค่าครองชีพที่ไทยทุกคนก็รู้กันในกทม. แค่นี้มันอยู่ค่อนข้างลำบากสำหรับคนที่เคยใช้เงิน และด้วยความที่เราก็ไม่อยากพึ่งพาที่บ้านแล้ว อยากใช้ชีวิตด้วยตัวเอง เราเลยเลือกที่จะมาทำงานที่ตปท. (ก็คือเลือกเงินเป็นหลักก็ว่าได้)
แต่ไม่มีความสุข รู้สึกคิดถึงไทยตลอดเวลา วัฒนธรรม การกิน การใช้ชีวิตไรต่างๆ คิดถึงแม้กระทั่งรถติดที่ตอนอยู่ไทยบอกเบื่อๆ แต่มารถติดที่นี่กลับคิดถึงไทย พยายามถามตัวเองตลอดว่าความสุขคืออะไร? ถ้ามีเงินเยอะแล้วแต่ไม่มีความสุขเลย แล้วจะมีเงินเยอะไปทำไม แล้วความสุขคืออะไรกันแน่? ตอนนี้ก็พอจะมีเงินสักก้อนแต่ถามว่าเพียงพอสำหรับอยู่ไทยไหม ก็คงอยู่ได้แบบไม่ทำงานเลยประมาณ 1-2ปีได้เลย แต่เราก็คงไม่คิดว่าถ้ากลับจริงๆจะปล่อยตัวเองว่างงานขนาดนั้น คิดว่าจะเอาเงินสักก้อนไปใช้ซื้อคอนโดในกทม. เพื่อที่จะได้ไม่ต้องจ่ายค่าที่พักแล้วรับเงินเดือน 20-30k ทุกคนคิดว่าดีไหม? แลกกับความมั่นคง!! และชีวิตที่อยากจะใช้
ทุกคนคิดว่าไงจะยอดทิ้งเงินหลักแสนเพื่อกลับไปทำงานที่มั่นคงในไทย 20-30k และให้เติบโตในอนาคตไปดีกว่าไหม? เพราะถ้าเราไม่ตัดสินใจในตอนนี้ กลัวว่าถ้าเราอายุมากขึ้น เกิน 25+ ถ้ากลับไทยไปคงจะหางานยาก คงจะสู้เด็กจบใหม่ไม่ได้แน่ๆ เพราะด้วยความที่ปสก.การทำงานออฟฟิศเราก็ไม่มีเลย ความรู้มี่เรียนมาก็เริ่มเสื่อมลงเรื่อยๆ เอายังไงดี กับชีวิต….