ผ่านมาครึ่งปี กับการเปิดร้านแบบ Ghost kit. ไปๆมาๆ ทั้งเสาร์ และอาทิตย์ กับมนุษย์เงินเดือนแก่ๆ 50 แบบผม PART 2

ในที่สุดด็ผ่านมาครึ่งปีสำหรับการเปิดร้านแบบ Ghost Kitchen ไม่ได้มีหน้าร้าน สำหรับมนุษย์เงินเดือนแก่ๆ อายุ 50 แบบผม ที่วันดีๆ คืนดี จะโดนออกจากงนเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เอาแน่เอานอนไม่ได้นะครับ แต่ตอนนี้ผมยังทำงานอยู่    ด้วยมีภาระต้องดูแลลูก สองคนให้ตลอดรอดฝั่ง   นั่นคือสิ่งที่คนเป็นพ่อแบบผมยังคงต้องหา safe zone ที่ปลอดภัยให้มากที่สุด   จากไปๆ มาๆ เปิดแค่วันอาทิตย์ ผมก็เปิด เสาร์ และอาทิตย์ และก็กำลังทำหน้าเล็กๆ ขายเสาร์อาทิตย์ ซะเลย   

ผมยังไม่ได้เกษียณอะไร เพราะต้องส่งลูก แต่ผมจะปล่อยให้ภาวะกดดัน มากดดันผมอีกไม่ได้เด็ดขาด และผมก็ตัดสินใจถูกว่า ผมเริ่มตั้งแต่ 6 เดือนก่อน ผมมาทำในสิ่งที่ผมถนัดมากที่สุด  ควบคู่กันไป เพราะผมคงจะปล่อยให้ใครก็ไม่รู้มาเป็นคนกำหนดว่าคุณต้องอยู่หรือไป ผมคงให้เป็นแบบนั้นไม่ได้  และเอาจริงๆ ตอนนี้ผมก็ถามกับตัวเองว่า   "มัวทำอะไรอยู่ที่ผ่านมา"












ผ่านมาสองเดือน เปิดร้านแบบ Ghost kitchen เล็กๆ ทำวันอาทิตย์วันเดียว ทำคนเดียวกับวัย 50 มนุษย์เงินเดือนแบบผม
ผ่านช่วงทดลองงาน ในวันที่ผมเพิ่ม "ซาลาเปา ขนมจีบ" มาอยู่ในเมนู ถึงผมจะแก่ แต่ก็ไฟเต็มนะครับ

ผมก็มีผลิตภัณฑ์ใหม่แบบที่ผมเองก็คาดไม่ถึว่าผลตอบรับจะดี คือ ซาลาเปาขนมจีบ ที่ผมกะเอามาแซมในร้านผมแค่นั้นเอง  แต่กลับกลายเป็นมีออเดอร์มาเยอะมากที่สุด  ผมเองก็ยังคาดไม่ถึงเช่นกัน    ผมแค่ขายในสิ่งที่ผมถนัด และผมซื้อสัตย์กับตัวเอง กับลูกค้า ผมกินแบบไหน ผมก็อยากให้ลูกค้าผมได้กินแบบที่ผมชอบแค่นั้นเอง