สวัสดีค่ะ
ช่วงนี้ก็เป็นช่วงปิดเทอมเล็กใช้มั้ยคะ แฟนของเรา มีน้องทั้งหมด 4คนค่ะ คนโตเป็นผู้หญิง 2คน ม3 กับ ม1 และน้องชายอีกสองคน อยู่ ป.3-4 ค่ะ น้องๆผู้ชาย ค่อนข้างมีปัญหาคน้ล็กสุดก็พูดไม่ชัด พัฒนาการช้า น้องชายที่โตมาหน่อย ก็เป็นสมาธิสั้น ช่วง ปิดเทอมเราและแฟนรับน้องๆมาดูแล เราทุ่มเทคอยสอนหนังสือน้องๆชาย ให้อ่านเขียนคล่อง ยอมนอนตี1ทุกวัน เพื่อพยายามสอนน้องๆ เพราะในอนาคต แม่แฟนจะพาน้องๆย้ายมาอยู่ที่นี่ เราเลยอยากจะเตรียมความพร้อมให้น้องๆ
บอกก่อนะคะ ว่าทั้งน้อง 4คนและแม่ เรากับแฟน นอนห้องเดียวกันหมดเลยค่ะ ลักษณะของเราจะเป็นอพาทเม้น ห้องเช่า ห้องนอน จะมีเตียงใหญ่ เตียงสูงค่ะเราจะนอนกับแฟนสองคน และเรามีเตียงล่าง ให้น้องๆกับแม่นอนกัน ช่วงแรกเราไม่ได้อะไรเลยค่ะ ยังไม่รู้สึกถึงส่วนตัวไม่ส่วนตัว
แต่พอเริ่มเข้า อาทิตย์ที่สอง เราเริ่มรู้สึกแล้วค่ะว่าอะไรหลายๆอย่างมันไม่โอเค เช่น เรื่องทีวี เราเป็นคนหวงของค่ะ ถ้าอยากแบ่งก็จะแบ่งเอง แม่เขาก็จะชอบดูละครตามประสา ดูยันดึก ซึ่งเราไม่ค่อยชอบค่ะ เวลาเราจะนอน ก็นอนไม่ได้ และเราไม่ชอบให้มีละคร มารก ประวัติดูวิดิโอของเรา หรือเราต้องมานั่งตอบคำถามแม่ที่ถาม ถึงมันขะเป็นเรื่องสารทุขสุขดิบก็ตาม แต่เรากับแม่แฟน ความคิดต่างกันม๊ากก จนทุกครั้งที่เราคุยกับแก ทำให้เรารู้สึกอัดอั้นใจมากเลยค่ะ และเราก็หวงของกิน เวลาทำกับข้าวกินอะไรร่วมกันเราจะไม่ค่อยชอบแบ่งอาหารที่ตัวเองอยากจะกินกับคนอื่น
เราเคยคุยเรื่องนี้กับแฟนค่ะ แฟนก็บอกว่าสงสารแม่อยากให้แม่ได้นอนดีๆ (แม่ขายของอยู่ตลาดใหญ่ แทบไม่ได้กลับบ้าน ต้องนอนท้ายรถแต่ก็ขับกลับบ้านบ้าง บ้านแม่กับ ตลาดที่ขายของอยู่จังหวัด ใกล้กัน) เราก็เห็นใจ ก็ยอม จนมันเริ่มทุกวันๆ ยิ่ง น้องๆมาิยูาด้วยก็แล้วใหญ่ แต่ก็ไม่ทุกวันขนาดนั้นนะคะ ถ้าให้เทียบก็ จะมี 1วัน ต่อ2อาทิตย์ที่ไม่ได้นอน ประมาณนี้น่ะค่ะ
เราติดแค่เรื่องนี้จริงๆค่ะ เรื่องอื่นไม่มีเลย เพราะแม่แกก็ใจดี ดูแลดี ให้เงินไปซื้อข้าวซื่อขนม ขาดเหลืออะไรแกก็จะเอามาให้ เราก็สงสารแกค่ะ ที่ลำบาก เราควรมองข้าม และใช้ชีวิตต่อไปมั้ยคะ เพราะสุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี
นอนฟ้องเดียวกับแม่แฟนทุกวัน เริ่มอึดอัดแล้วค่ะ
ช่วงนี้ก็เป็นช่วงปิดเทอมเล็กใช้มั้ยคะ แฟนของเรา มีน้องทั้งหมด 4คนค่ะ คนโตเป็นผู้หญิง 2คน ม3 กับ ม1 และน้องชายอีกสองคน อยู่ ป.3-4 ค่ะ น้องๆผู้ชาย ค่อนข้างมีปัญหาคน้ล็กสุดก็พูดไม่ชัด พัฒนาการช้า น้องชายที่โตมาหน่อย ก็เป็นสมาธิสั้น ช่วง ปิดเทอมเราและแฟนรับน้องๆมาดูแล เราทุ่มเทคอยสอนหนังสือน้องๆชาย ให้อ่านเขียนคล่อง ยอมนอนตี1ทุกวัน เพื่อพยายามสอนน้องๆ เพราะในอนาคต แม่แฟนจะพาน้องๆย้ายมาอยู่ที่นี่ เราเลยอยากจะเตรียมความพร้อมให้น้องๆ
บอกก่อนะคะ ว่าทั้งน้อง 4คนและแม่ เรากับแฟน นอนห้องเดียวกันหมดเลยค่ะ ลักษณะของเราจะเป็นอพาทเม้น ห้องเช่า ห้องนอน จะมีเตียงใหญ่ เตียงสูงค่ะเราจะนอนกับแฟนสองคน และเรามีเตียงล่าง ให้น้องๆกับแม่นอนกัน ช่วงแรกเราไม่ได้อะไรเลยค่ะ ยังไม่รู้สึกถึงส่วนตัวไม่ส่วนตัว
แต่พอเริ่มเข้า อาทิตย์ที่สอง เราเริ่มรู้สึกแล้วค่ะว่าอะไรหลายๆอย่างมันไม่โอเค เช่น เรื่องทีวี เราเป็นคนหวงของค่ะ ถ้าอยากแบ่งก็จะแบ่งเอง แม่เขาก็จะชอบดูละครตามประสา ดูยันดึก ซึ่งเราไม่ค่อยชอบค่ะ เวลาเราจะนอน ก็นอนไม่ได้ และเราไม่ชอบให้มีละคร มารก ประวัติดูวิดิโอของเรา หรือเราต้องมานั่งตอบคำถามแม่ที่ถาม ถึงมันขะเป็นเรื่องสารทุขสุขดิบก็ตาม แต่เรากับแม่แฟน ความคิดต่างกันม๊ากก จนทุกครั้งที่เราคุยกับแก ทำให้เรารู้สึกอัดอั้นใจมากเลยค่ะ และเราก็หวงของกิน เวลาทำกับข้าวกินอะไรร่วมกันเราจะไม่ค่อยชอบแบ่งอาหารที่ตัวเองอยากจะกินกับคนอื่น
เราเคยคุยเรื่องนี้กับแฟนค่ะ แฟนก็บอกว่าสงสารแม่อยากให้แม่ได้นอนดีๆ (แม่ขายของอยู่ตลาดใหญ่ แทบไม่ได้กลับบ้าน ต้องนอนท้ายรถแต่ก็ขับกลับบ้านบ้าง บ้านแม่กับ ตลาดที่ขายของอยู่จังหวัด ใกล้กัน) เราก็เห็นใจ ก็ยอม จนมันเริ่มทุกวันๆ ยิ่ง น้องๆมาิยูาด้วยก็แล้วใหญ่ แต่ก็ไม่ทุกวันขนาดนั้นนะคะ ถ้าให้เทียบก็ จะมี 1วัน ต่อ2อาทิตย์ที่ไม่ได้นอน ประมาณนี้น่ะค่ะ
เราติดแค่เรื่องนี้จริงๆค่ะ เรื่องอื่นไม่มีเลย เพราะแม่แกก็ใจดี ดูแลดี ให้เงินไปซื้อข้าวซื่อขนม ขาดเหลืออะไรแกก็จะเอามาให้ เราก็สงสารแกค่ะ ที่ลำบาก เราควรมองข้าม และใช้ชีวิตต่อไปมั้ยคะ เพราะสุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี