คื่อเรื่องมันมีอยู่ว่า เรามาอยู่บ้านแฟนในช่วงปิดเทอม แต่รู้สึกเหมือนคนใช้เลยค่ัะ เหมือนต้องคอยตื่นมาปลุกแฟน บางคืนเรานอนไม่ค่อยหลับเพราะรู้สึกเครียดที่ต้องตื่นในอีกกี่ชั่วโมงมาปลุกแฟน เพราะหากปลุกไม่สำเร็จก็จะโดนโกรธ ตื่นมาก็ต้องหาข้าวมาให้เค้ากิน ซักผ้าให้เค้าเพราะบางทีเค้าบอกจะเรียน บางครั้งเค้าก็ไม่ค่อยตั้งใจเรียนเพราะรู้สึกหมดไฟ เราทำทุกอย่างเสร็จเค้าก็ยังไม่เริ่มเรียนเลย เราเลยรู้สึกเครียด กดดัน แล้วน้อยใจ เพราะเวลา เค้าอยู่บ้านเราเค้าไม่เคยได้ทำอะไรพวกนี้ เค้าให้เหตุผลว่า ไม่ใช่บ้านเค้า เค้าทำอะไรไม่ถนัน กลับกันเราอยู่ที่นี้เราทำเองหมด ปั่นไปหาอะไรกิน ทำกับข้าว ซักกางเกงในให้เค้า น้อยครั้งมากที่เค้าจะทำอะไรให้เรากิน ซึ่งแค่ทำเลยค่ะ เราล้างจานเก็บกวาดเอง ยกขึ้นมาให้เค้ากิน แล้วเอาลงไปล้าง ช่วงแรก ๆ เค้าดูแลเราดีมากค่ะ หิวก็ทำอะไรกินไห้ แต่ช่วงหลัง ๆ เราทำเองบ่อย เราไม่เคยเรียกร้องให้เค้าอะไรให้มากหนัก บางครั้งแค่รบกวนเค้าให้ทำอัไรง่าย ๆ ให้กิน แต่เเค่เสียใจที่วันนี้เราก็ปวดหัว เค้าตื่นขึ้นมาบอกเราว่าปวดหัวให้เราลงไปทำกับข้าวให้หน่อย พอเรายกกับข้าวขึ้นมาเสร็จก็บอกปสดหัว หาข้าวหายามาให้ แต่ก็บอกเราว่าไม่มีแรง เรานั่งคิดว่าจะทำไงไม่ถึง 30 วิ บอกเดะเราช่วยอุ้มเค้ามา เค้าบอกเราคิดนาน แล้วเราก็เครียด เลยเผลอตบตัวเอง (เค้าเคยบอกว่าไม่ชอบที่เราทำอย่างนี้ อย่าให้เค้าเห็น ) เค้าบอกให้เราไปทำที่ห้องน้ำเราก็เลยเดินมาตบตัวเองที่ห้องน้ำต่อ ตอนนี้เค้าร้องไห้เราไม่รู้ว่าเราควรจะไปปลอบเขาไหมเพราะเค้ารู้สึกแย่ที่เค้าทำ เราคิดถึงพ่อกับแม่มาก ๆ
เรายังเลิกกับเค้าไม่ได้เพราะยังติดสัญญารอเค้าสอบเสร็จ เพราะเค้าบอกว่าเราคือสาเหตุที่เค้าพลาดโอกาสทำคะแนนดี ๆ ไป 2 รอบ รอบแรกเป็นการทะเลาะกัน แต่เราเองไม่ถนัดพูดทำให้เสียเวลาไปนาน รอบสองเป็น เพราะเราทะเลาะกัน และตอนนั้นเราอั้ดอั้นทุกอย่างเลยเผลอบอกเลิกไป
ถ้าแฟนโกรธเราเพราะว่าเราไม่รีบช่วยเค้าลุกตอนไม่สบาย
เรายังเลิกกับเค้าไม่ได้เพราะยังติดสัญญารอเค้าสอบเสร็จ เพราะเค้าบอกว่าเราคือสาเหตุที่เค้าพลาดโอกาสทำคะแนนดี ๆ ไป 2 รอบ รอบแรกเป็นการทะเลาะกัน แต่เราเองไม่ถนัดพูดทำให้เสียเวลาไปนาน รอบสองเป็น เพราะเราทะเลาะกัน และตอนนั้นเราอั้ดอั้นทุกอย่างเลยเผลอบอกเลิกไป