อยากมาตั้งกระทู้ระบายความรู้สึกหน่อย รู้สึกบั่นทอนจิตใจกับสังคมออนไลน์และระบบการเล่นเกม RolePlay ในตอนนี้มาก
ปกติเราเป็นคนที่จริงจังกับการเล่นเกมแนวสวมบทบาทมาก ทุ่มเททั้งเวลา พลังงาน คอยช่วยเหลือระบบ คอยช่วยผู้เล่นใหม่ ๆ และพยายามเซตบรรยากาศให้สังคมมันน่าอยู่มาตลอด แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาล่าสุดมันทำให้รู้สึกเสียความรู้สึกอย่างถึงที่สุด
เรื่องของเรื่องคือ ล่าสุดมีกิจกรรมที่ทีมงานจัดขึ้นมา ซึ่งถ้าทำระบบสุ่มหรือให้แข่งขันกันด้วยความเท่าเทียมตามกฎปกติ มันคงจะสนุกและรับได้มากกว่านี้ แต่นี่สิ่งที่เจอคือ
การล็อกเป้าและบีบผู้เล่น ทีมงานเลือกบีบเราอยู่คนเดียว เอาเราไปเป็นเป้าโจมตีหลักในกิจกรรมเพื่อขับเคลื่อนเนื้อเรื่อง โดยที่ไม่สนใจความรู้สึกของคนเล่นเลย
ความลำเอียงเรื่องทรัพยากร ผู้เล่นคนอื่นมีอุปกรณ์ป้องกัน มีของช่วยเซฟตัวละครกันหมด แต่เรากลับไม่มีอะไรป้องกันเลย เหมือนถูกเซตระบบมาเพื่อให้แพ้และรับบทเป็นกระสอบทรายตั้งแต่แรก
การใช้ความทุ่มเทเป็นเครื่องมือ พอเราเล่นดี รับบทหนักได้ เขากลับมองเป็นของตาย มักง่ายด้วยการดึงเราไปรับเท้าซ้ำ ๆ เพียงเพื่อความสะดวกในการควบคุมกิจกรรมของทีมงานเอง
มันกลายเป็นว่า คนที่ทุ่มเทและช่วยซัพพอร์ตระบบมาตลอด กลับโดนเอาเปรียบและโดนคัดออกอยู่คนเดียว เพื่อเอาไปสร้างดราม่าให้คนอื่นดู
ตอนนี้บอกเลยว่าหมดใจมาก ๆ จากคนที่เคยตั้งใจเล่น RolePlay เอาเป็นเอาตาย คอยช่วยทุกอย่าง พอมารู้ว่าเขามองเห็นเราเป็นแค่หมากบนกระดานที่เอาไว้สังเวยอีโก้ของทีมงาน มันทำให้หมดไฟและไม่อยากไปยุ่งเกี่ยวกับกิจกรรมพวกนี้อีกเลย
มีใครเคยเจอทีมงานหรือสังคมเกมที่มีการจัดการมักง่ายและลำเอียงแบบนี้บ้างไหมรับมือกับความรู้สึกบั่นทอนตรงนี้กันยังไงบ้าง
สังคม RolePlay ยุคนี้ ทำไมระบบการจัดการของทีมงานถึงได้แย่และลำเอียงขนาดนี้ ?
ปกติเราเป็นคนที่จริงจังกับการเล่นเกมแนวสวมบทบาทมาก ทุ่มเททั้งเวลา พลังงาน คอยช่วยเหลือระบบ คอยช่วยผู้เล่นใหม่ ๆ และพยายามเซตบรรยากาศให้สังคมมันน่าอยู่มาตลอด แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาล่าสุดมันทำให้รู้สึกเสียความรู้สึกอย่างถึงที่สุด
เรื่องของเรื่องคือ ล่าสุดมีกิจกรรมที่ทีมงานจัดขึ้นมา ซึ่งถ้าทำระบบสุ่มหรือให้แข่งขันกันด้วยความเท่าเทียมตามกฎปกติ มันคงจะสนุกและรับได้มากกว่านี้ แต่นี่สิ่งที่เจอคือ
การล็อกเป้าและบีบผู้เล่น ทีมงานเลือกบีบเราอยู่คนเดียว เอาเราไปเป็นเป้าโจมตีหลักในกิจกรรมเพื่อขับเคลื่อนเนื้อเรื่อง โดยที่ไม่สนใจความรู้สึกของคนเล่นเลย
ความลำเอียงเรื่องทรัพยากร ผู้เล่นคนอื่นมีอุปกรณ์ป้องกัน มีของช่วยเซฟตัวละครกันหมด แต่เรากลับไม่มีอะไรป้องกันเลย เหมือนถูกเซตระบบมาเพื่อให้แพ้และรับบทเป็นกระสอบทรายตั้งแต่แรก
การใช้ความทุ่มเทเป็นเครื่องมือ พอเราเล่นดี รับบทหนักได้ เขากลับมองเป็นของตาย มักง่ายด้วยการดึงเราไปรับเท้าซ้ำ ๆ เพียงเพื่อความสะดวกในการควบคุมกิจกรรมของทีมงานเอง
มันกลายเป็นว่า คนที่ทุ่มเทและช่วยซัพพอร์ตระบบมาตลอด กลับโดนเอาเปรียบและโดนคัดออกอยู่คนเดียว เพื่อเอาไปสร้างดราม่าให้คนอื่นดู
ตอนนี้บอกเลยว่าหมดใจมาก ๆ จากคนที่เคยตั้งใจเล่น RolePlay เอาเป็นเอาตาย คอยช่วยทุกอย่าง พอมารู้ว่าเขามองเห็นเราเป็นแค่หมากบนกระดานที่เอาไว้สังเวยอีโก้ของทีมงาน มันทำให้หมดไฟและไม่อยากไปยุ่งเกี่ยวกับกิจกรรมพวกนี้อีกเลย
มีใครเคยเจอทีมงานหรือสังคมเกมที่มีการจัดการมักง่ายและลำเอียงแบบนี้บ้างไหมรับมือกับความรู้สึกบั่นทอนตรงนี้กันยังไงบ้าง