ผมแ่วยครับแล้วแฟนอยากให้ผมไปหา
เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมกับเธอเราคบกันมานานมาแล้วเป็นความสัมพันธ์แบบระยะไกลกันครับผมทำงานต่างประเทศเธออยากให้ผมกลับใจนึงผมก็อยากกลับด้วย แต่ถ้าอยู่ต่อผมก็จะเก็บเงินได้เยอะด้วย ที่ผมมาทำงานต่างประเทศก็เพื่อหาเงินไปใช้หนี้เกือบหมดแล้ว แต่ผมก็เลือกกลับไทยมาเพื่อเธอ กลับมาได้เดือนแรกผมป่วยไปเป็นเดือนเลย เดือนที่2ก็เริ่มออกไปหางานที่กรุงเทพครับทำงานได้สัก1เดือนคราวนี้เธออยากให้ผมมีวุฒิผมจึงเลือกใช้เวลาเลือกที่เรียนแถวใกล้ๆที่ทำงานในไทยตอนนั้นที่ใกล้ๆที่พักด้วย เรียนไปได้จบเทอมแรกเธออยากให้ย้ายมาอยู่จังหวัดเดียวกันกลับเธอหรือย้ายไปอยู่กลับเธอ ผมปรึกษาเธอกับปรึกษาพ่อแม่ของผมด้วย เลยได้ข้อสรุปว่าผมจะย้ายไปอยู่กับพ่อแม่ก่อน หางานทำที่หยุดเสาร์อาทิตย์บ่อยๆได้บ้าง เพื่อที่ผมจะได้ไปเรียนช่วงวันอาทิตย์ที่กรุงเทพฯได้ ผมรู้ว่ามันต้องเหนื่อยมากแน่ๆ แต่ผมก็ว่างแพลนว่าจะแวะไปหาเธอทุกเสาร์ด้วยถ้ามีโอกาส ผมย้ายมาอยู่กับพ่อแม่แล้วครับตอนนี้พึ่งเริ่มทำงานได้ไม่นาน4วัน(ผมมีอาการปวดหลังทุกวันเลยเป็นอารที่ติดมาจากทำงานจากต้างประเทศมาครับ เรื่องนี้ผมก็บอกให้เธอฟังทุกวันครับ) วันหยุดว่าจะไปหาถ้าเลยบอกไว้ก่อนแล้ว5วันก่อน แต่เมื่อวานซืนพ่อผมมีอาการเหมือนจะเป็นไข้ แล้วเมื่อคืนพ่อก็ไข้แตกเลย แม่กับผมก็ติดไข้กัน เลยบอกเธอไปว่าวันนี้ขอยังไม่ไปนะครับพวกผมไข้หวัดกันทั้งพ่อแม่ลูกเลย เธอก็อยากให้ผมไปให้ได้ไม่ว่ายังไงเพราะเธอขอหัวหน้าไว้แล้วเมื่อวานว่าผมจะไปค้างที่ห้อง(ซึ่งห้องพักนั้นหัวหน้าให้เธอเช่า)จะต้องมาให้ได้ เธอทั้งร้องไห้เล่าว่าทั้งที่เธอก็ไปหาคนอื่นได้ไว่าจะลำบากแค่ไหนแต่คนอื่นกลับทำให้เธอไม่ได้มันไม่แฟร์เลย ผมฟังก็ได้แต่รู้สึกผิดครับ ยิ่งรู้สึกแย่กับตัวเองมากๆครับทั้งที่ยอมทำทุกอย่างทิ้งโอกาสหลายๆอย่างให้เธอแล้วผมยังทำได้ไม่พอเลยรึเปล่า
ผมป่วยแล้วแฟนอยากให้ไปหา
เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมกับเธอเราคบกันมานานมาแล้วเป็นความสัมพันธ์แบบระยะไกลกันครับผมทำงานต่างประเทศเธออยากให้ผมกลับใจนึงผมก็อยากกลับด้วย แต่ถ้าอยู่ต่อผมก็จะเก็บเงินได้เยอะด้วย ที่ผมมาทำงานต่างประเทศก็เพื่อหาเงินไปใช้หนี้เกือบหมดแล้ว แต่ผมก็เลือกกลับไทยมาเพื่อเธอ กลับมาได้เดือนแรกผมป่วยไปเป็นเดือนเลย เดือนที่2ก็เริ่มออกไปหางานที่กรุงเทพครับทำงานได้สัก1เดือนคราวนี้เธออยากให้ผมมีวุฒิผมจึงเลือกใช้เวลาเลือกที่เรียนแถวใกล้ๆที่ทำงานในไทยตอนนั้นที่ใกล้ๆที่พักด้วย เรียนไปได้จบเทอมแรกเธออยากให้ย้ายมาอยู่จังหวัดเดียวกันกลับเธอหรือย้ายไปอยู่กลับเธอ ผมปรึกษาเธอกับปรึกษาพ่อแม่ของผมด้วย เลยได้ข้อสรุปว่าผมจะย้ายไปอยู่กับพ่อแม่ก่อน หางานทำที่หยุดเสาร์อาทิตย์บ่อยๆได้บ้าง เพื่อที่ผมจะได้ไปเรียนช่วงวันอาทิตย์ที่กรุงเทพฯได้ ผมรู้ว่ามันต้องเหนื่อยมากแน่ๆ แต่ผมก็ว่างแพลนว่าจะแวะไปหาเธอทุกเสาร์ด้วยถ้ามีโอกาส ผมย้ายมาอยู่กับพ่อแม่แล้วครับตอนนี้พึ่งเริ่มทำงานได้ไม่นาน4วัน(ผมมีอาการปวดหลังทุกวันเลยเป็นอารที่ติดมาจากทำงานจากต้างประเทศมาครับ เรื่องนี้ผมก็บอกให้เธอฟังทุกวันครับ) วันหยุดว่าจะไปหาถ้าเลยบอกไว้ก่อนแล้ว5วันก่อน แต่เมื่อวานซืนพ่อผมมีอาการเหมือนจะเป็นไข้ แล้วเมื่อคืนพ่อก็ไข้แตกเลย แม่กับผมก็ติดไข้กัน เลยบอกเธอไปว่าวันนี้ขอยังไม่ไปนะครับพวกผมไข้หวัดกันทั้งพ่อแม่ลูกเลย เธอก็อยากให้ผมไปให้ได้ไม่ว่ายังไงเพราะเธอขอหัวหน้าไว้แล้วเมื่อวานว่าผมจะไปค้างที่ห้อง(ซึ่งห้องพักนั้นหัวหน้าให้เธอเช่า)จะต้องมาให้ได้ เธอทั้งร้องไห้เล่าว่าทั้งที่เธอก็ไปหาคนอื่นได้ไว่าจะลำบากแค่ไหนแต่คนอื่นกลับทำให้เธอไม่ได้มันไม่แฟร์เลย ผมฟังก็ได้แต่รู้สึกผิดครับ ยิ่งรู้สึกแย่กับตัวเองมากๆครับทั้งที่ยอมทำทุกอย่างทิ้งโอกาสหลายๆอย่างให้เธอแล้วผมยังทำได้ไม่พอเลยรึเปล่า