จุดเริ่มต้นในเหตุการนี้ก็คือ ไม่คุยกันเพราะในแผนกที่ผมทำงานอยู่นั้นมีแค่2คนประจำอยู่ โดยงานจะเกี่ยวกับการดูแลรถของบริษัท (คือเป็นช่าง) โดยต่างคนต่างมีงานมีหน้าที่และงานคนละแบบกัน โดยจะแยกกันทำถ้าเราว่างหรือไม่มีงานเราก็เข้าไปช่วยในส่วนงานของเขาโดยงานเรางานเขาสำคัญกันทั้งคู่ จุดเริ่มความแตกหักคืองานผมก็เข้าบ่อยงานเขาก็เหมือนกันโดยเราเข้าไปช่วยเขาก่อนตลอดเพราะงานเราไม่ได้หนักเหมือนเขาเพราะเขาทำเกี่ยวกับช่วงล่างส่วนงานเราเกี่ยวกับระบบไดนาโมแอร์ไฟถ่ายน้ำเครื่องเปลี่ยนยางบ้าง งานก็ช่วงล่างและงานหนักบางส่วน โดยพอเราช่วยเขาเสร็จแล้วเขาก็ไม่ช่วยเราต่อเพราะเขามองว่างานผมไม่หนักเท่าเขา !แต่งานเราบางทีเข้าหลายคัน เขาก็ไม่ช่วยผมเหมือนเดิมเขาก็ไปนั่งไปนอนโดยไม่สนใจอะไรเราก็ไม่ได้ว่าอะไร ทีนี้เราเลยไม่มีเวลาว่างที่ไปช่วยเขาในบางครั้งบางคราว จนเขาเริ่มเครียดเราและเริ่มไม่คุยกับเราและเขาก็ต้องการลูกเพิ่ม1คนโดยเถ่าแกไม่รับเพราะหน้ามี2คนก็พอโดยต่างคนต่างทำคือถ้าไม่มีงานเถ้าแก่จะไม่เข้ามายุ่งจะนอนจะนั่งเถ้าแก่ก็ไม่ว่า พอเถ้าแก่ไม่รับเขาก็เริ่มไม่คุยกับเราเงียบเหมือนเราไม่มีตัวตน แต่เราก็พยายามคุยกับเขาแต่พอเขาไม่คุยด้วยเราก็เลยไม่คุย(เหมือนเขาพยายามบีบเราออก) เราก็ไม่สนใจงั้นก็ต่างคนต่างทำ ผ่านไปหลายเดือน โดยวันนั้นเรามีอาการป่วย(เป็นไข้) เราไม่มีงานแต่เขามีงานโดยเขาก็ไม่แจ้งไม่บอกว่าให้เราช่วยทำอะไรหรือป่าวเขาไม่พูดเอง เราเลยนอนตลอดบ่ายเพราะไม่ไหว พอเขาอย่างนั้นอยูดีๆเขาก็ลงสตอรี่ว่า โพสต์แรก(ถ้าไม่ทำก็ลาออกไป) โดยเราเห็นแต่เราก็ไม่ว่าอะไรเพราะถ้าจะให้ช่วยก็เพียงพูดออกมาว่าจะให้ทำอะไรแต่เขาไม่พูดเอง หลังจากนั้นมากเราก็เลยไม่พูดหรือปากหากันอีกเลย แต่เขาก็พยายามโพสต์แซะโพสต์ด่าเรามาตลอด1ปี แต่เราก็ทนเพราะบุคคลภายนอกเขาไม่ได้รับรู้เหตุภายใน แต่คนภายในเขาก็รู้กันอยู่แล้วว่าต่างคนต่างทำไม่ยุ่งกัน และเหตุที่เป็นจุดที่เราว่ามันเริ่มไม่ใช่ เพราะเขาลงโพสต์ช่วงทำงานว่าเรางานไม่ทำนั่งเล่นอย่างเดียวเขาลงสตอรี่ไปประมาณ5โมง แต่เราก็เห็นโพตส์อยู่เเล้วก็ไม่ว่าอะไร พอเลิกงานเรากลับไปเจอญาติที่บ้านโดยมีปัญหากันเรื่องที่ เราก็เลยลงสตอรี่รูปที่บ้านและลง แคปชั้นว่า "ถ้าโลกไม่รูเหมือนอยู่ไม่ถูกฮ่ะ#เด็กน้อยโวยวายชิปหาย) และเหมือนเพื่อนร่วมงานเข้าใจผิด เขาก็เลยลงโพสต์ด่าเราระบายความในใจแต่กันโพสต์ของเขารอบนี้มันเเรงมาก โดยยกตัวอย่าง( ไอ้ ไอ้สัส ไอ้ และเรื่องเกี่ยวกับองค์กรที่เกี่ยวข้องกับเรา) เขาลงโพสต์ด่าเราตอนประมาณตี1และเพื่อนเรามาเห็นและทำการติดต่อเราประมาณช่วงตี1:30เกือบถึงตี2 โดยโทรมาถามเราว่าเป็นอะไรเราก็อธิบายไป (โดยเพื่อนเราคนนี้ก็รู้จักเพื่อนร่วมกับเราและรู้ว่าแผนกมีกันอยู่แค่2คน) และเวลาต่อมาประมาณตี2:00เกือบตี2:30เราก็เลยทักแชทส่วนตัวของเพื่อนร่วมงาน โดยอธิบายว่าเขาเข้าใจผิด โดยแจ้งรายละเอียดไปให้เข้าใจเราก็บอกเขาอย่าใช้คำหยาบคาย(ก็เหมือนให้ลบโพสต์ไป) แต่เขาไม่ลงโพสต์ และในต่อมาเขาก็ทักเข้ามาว่า  ("เพราะผมลงว่าคุณไงผมเลยคิดว่า คุณว่าผมแต่มันบังเอิญจังเนาะลงส ตอรี่หลังจากผมลงแล้วความหมาย มันเหมือนว่าผม ส่วนผมก้ออยาก ต่างคนต่างยุน่ะไม่อยากเห็นหน้า ด้วยซ้ำแต่มันทำงานยุที่เดียวกันไง ใช้เครื่องมือร่วมกันมันก้ออึดอัดน่ะ แล้วงานคุณกับงานผมความเหนื่อย มันต่างกันคุณทำคนเดียวได้สบาย แต่ผมมันต้องมีคนช่วยไงแต่ผมก้อไม่ได้ต้องการให้คุณมาช่วยหรอกน่ะแต่เขาไม่รับคนเพิ่มเพราะไม่มี คนออกไงแต่ไม่เป็นไรเดียวผม พร้อมผมไปเอง ส่วนคุณก้อทำ หน้าที่ของคุณไปถ้าคิดว่าตัวเองทำ ดีแล้วก้อทำไป") โดยเขายอมรับเองว่าโพสต์ด่าผมโดยตรง และไม่มีการลบโพสต์หรือขอโทษแต่อย่างใด เราก็เลยอยากรู้ว่าที่เขาทักเข้ามาคือการยอมรับเองว่าโพสต์ด่าเราและยืนยันว่าเป็นเรา แบบนี้เราสามารถฟ้องร้องข้อหา หมิ่นประมาทโดยโฆษณา ได้หรือป่าวเพราะหลักฐานก็มีครบแล้ว การยอมรับจากตัวเขาเอง และ พยายามของเราก็คือเพื่อน) และเขาก็ยังไม่ลบโพสต์ตอนนี้10วันแล้ว และคนกดไลค์ไป115คน 12 คอมเม้น โดยความเสียหาของเราก็ยังดำเนินการบนเฟสบุ๊คของเขาอยู่ เเบบนี้จะเรียกค่าเสียหายจากการฟ้องได้เท่าไหร่ หรือแบบนี้ฟ้องได้หรือไม่ (โดยการเล่ารายละเอียดคราวๆประมาณนี้)