เมฆครึ้มอึมครึมพึมฝนพรำ
ช้อยชื้นฉ่ำแฉะแช่มแอร่มหล้า
และปรากฎแสงจ้า ณ ปลายฟ้า
ครากระทบหยดน้ำวามแวววรรณ

กระจายแสงแปลงสีส่องพรรณราย
ยืดขยายแสงสายหมายสื่อสาร
ทอดทอผ่องพรรณศรันย์สราญ
พาดผ่านปวงรวงเมฆเรขรุจา

ม่วงควงครามนามเพราะเหาะห้วงเหิร
น้ำเงินเชิญชวนเขียวเฉี่ยวสง่า
เหลืองแสดแผดริ้วลิ่วสายตา
แดงแจงทาทาบทับรับเรืองราย

สายรุ้งปรุงทิพย์ท่วงห้วงพิมาน
โอฬารม่านฟ้าประกายฉาย
คล้ายสะพานสานสฤษดิ์พิพิธพราย
แอ่นองค์ส่งหัวท้ายกลายภิรมย์

จะมีสะพานรุ้งคุ้งไหนหนอ
ย่นทอดทอวงกตขดขื่นขม
อุปสรรคหนักหน่วงห้วงระทม
ข้ามปมวัฎฎ์สงสารผ่านพ้นไป

หรือมีอยู่แต่เราไม่รู้เรียน
ศีลสมาธิเปลี่ยนปลดหมดปัญหา
ปัญญาแก่กล้าพิจารณา
ของล้ำค่าพุทธศาสตร์วาดพิไล

พุทธคุณหนุนอุ่นเอมอรเอื้อ
เกื้อมนุษย์บริสุทธ์ผุดสมัย
เปล่งนิพพานจารศิวิไลซ์
ไสวรุ้งปรุงทิพย์ท่ามทุกข์ทน




ขอบคุณภาพจากโลกอินเตอร์เน็ตค่ะ
มีการใช้เอไอประกอบการแต่งกลอนค่ะ