อยากย้ายงานที่ใช้คอมพิวเตอร์

เรียนจบม.6สายวิทย์-คณิต แล้วต่อป.ตรีเอกชนเรียนวันธรรมดาแต่กลัวสังคมมากรู้สึกไม่เหมือนมัธยมเลยซิ่วไป3ครั้งว่ามอไหนเข้ากับเราและคณะไหนดีกว่า มีซิ่วไปรัฐด้วยค่ะ แต่ก็กลัวอยู่ดี เลยจบเรื่องการซิ่วด้วยการไปสมัครเอกชนแบบออนไลน์ค่ะ ซึ่งแค่ทำงานส่งในมือถือและไปสอบที่มหาวิทยาลัยค่ะคล้ายๆ (มหาวิทยาลัยรัฐแบบเปิด) แต่มีคะแนนช่วยที่ทำงานส่งค่ะ
ประเด็นเลยคือทำงานห้างตั้งแต่ซิ่วเลย ทำแบบพาร์ทไทม์ระยะสั้นค่ะ (เขากำหนดการจ้างตั้งแต่แรก)และมีงานจ๊อบบริษัทอื่นๆ พอแต่ละงานจบก็พักและก็หางานแบบนี้เพราะรู้สึกได้ทำงานและได้เที่ยว สังคมบางงานก็ดีค่ะประจำแทบไม่ค่อยยุ่ง แต่มีงานนึงค่ะทำห้างเหมือนกัน ตอนแรกไม่คิดว่าจะทำยาวก็ได้ทำต่อเรื่อยๆจนหลายปี คิดว่าอยากย้ายไปงานที่จับคอมและหยุดวันอาทิตย์หยุดเทศกาลกับเขาบ้าง เพราะทำงานห้าง12ชั่วโมง บางวันก็ต้องทำ13-14ชั่วโมง และ16ชั่วโมง(เทศกาลปีใหม่) ไม่มีคนสลับกะ เพราะประจำร้านคนเดียว รู้สึกกลับบ้านมานอนและตื่นไปทำงานเลย เหมือนไม่ได้พัก  สังคมตอนแรกก็พอรับมือไหว เพราะต่อให้ไม่ชอบก็อยู่คนละร้าน แต่นานๆเข้าก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงไปและแย่ลงค่ะ ลูกค้าก็เริ่มไม่ดีเยอะขึ้น และลูกค้าน้อยลง ขายไม่ดี ก็จะโดนเจ้าหน้าที่พูดใส่ จนบั่นทอนลงไปเรื่อยๆ เลยตัดสินใจลาออกค่ะ  ไปสมัครงานที่ใช้คอมพิวเตอร์ เขาบอกว่ารับไม่มีประสบการณ์  อันนี้ถามชัวร์แล้วนะคะ และก็อธิบายไปว่าไม่ได้แตะคอมมานานมาก ตั้งแต่เรียนจบม.6 งานที่เขาลงไว้คือหาคนตอบแชทลูกค้าค่ะ
(ตอนม.1-ม.6 โรงเรียนสอนแต่โปรแกรมรันโค้ด โปรแกรมออกแบบสร้างภาพ แบบบ้าน PowerPoint e-book  คือมีแต่ยากๆ ง่ายสุดคือ  อุปกรณ์แต่ละชิ้นของคอมพิวเตอร์คืออะไรละจดมาส่ง บางเทอมง่ายก็ง่ายมาก เคยสอบรันโค้ดไม่ผ่าน ติดมผ. ติดกันเยอะอยู่นะคะ 🥲และเรียนexcelแทบไม่ได้เรียนเลยค่ะงานส่วนใหญ่ก็ใช้แต่โปรแกรมนี้) ต่อค่ะ พอไปสมัครที่บริษัทเขาก็จัดคนสัมภาษณ์มาให้ เขาบอกงานเขาเป็นทำบิล ออกใบเสนอราคา ทำเอกสาร (งงเลยค่ะตอนนั่นแบบเอ้าไหนว่าตอบแชทลูกค้า) ก็เลยถามกลับค่ะไม่ได้คุยกับลูกค้าหรอคะเห็นลงไว้แบบนั่น เขาก็บอกว่าไม่ใช่ถ้าเป็นงานแล้วถึงจะให้คุย และเขาก็ดูในใบสมัคร พร้อมกับพูดว่าน้องไม่มีประสบการณ์ด้านคอมเลยนะคะ (ตอนนั่นอยากสวนว่าไหนบอกไม่มีประสบการณ์ก็รับไงงงง เอาวุฒิม.6ขึ้นไปด้วย) น้องทำแต่พนักงานขายในห้างมาหมดเลย ละเขาก็คิดหนักกัน นี่ก็คิดในใจว่าไม่เป็นไรค่อยหาใหม่เอา หาไปจนเริ่มท้อ ละเป็นคนที่ตื่นเต้นง่ายมาก(แต่ถ้าชินแล้วจะปกติ) ยิ่งไปสมัครก็ยิ่งไม่อยากทำแล้ว งานผลิตเห็นเพื่อนทำเข้ากะ สังคมก็ไม่ดี เลยคิดว่าจะกลับไปห้างต่อห้างที่ใหม่แบบทำร่วมกับคนอื่น เพราะคิดถ้าเกาะที่บ้านต่อไปก็ไม่ดีต่อตัวเองและคนที่บ้าน เขาก็เริ่มอายุมากกันแล้ว แต่ก็ปวดหัวกับตัว ยังเป็นคนที่อ่อนแอ คิดมาก คิดว่าตัวเองไม่เก่งไม่ได้เรื่อง ไม่มั่นใจในตัวเองมากๆ ขี้ลืม และยิ่งเจอคำพูดก็ยิ่งไม่ไหว บางทีเจองานไม่ดีแต่ดันเจอคนดี เจองานดีเจอคนไม่ดี มีบางงานเพิ่งไปทำวันแรกก็โดนแกล้งอยากให้ออกเลยวันนั่นคืองงไม่เคยทำอะไรให้เขาเลย ทำไมการทำงานถึงไม่ทำดีต่อกันและช่วยงานกันให้มันจบๆไปทั้งๆที่งานเหนื่อยมาก วันๆจ้องแต่จะแกล้งจ้องแต่จะแขวะ ยิ่งงานคลังนะคะโดนหนักเลย และร้านอาหารนี่สังคมก็ไม่ดีเลย แต่มีงานออฟฟิศที่นึงค่ะเคยไปช่วยนับวางเรียงเอกสารค่ะ สังคมดีมาก เป็นแค่พาร์ทไทม์เขาก็พาไปเลี้ยงข้าวค่ะ แต่เสียดายตอนนี้ยังไม่ได้วุฒิป.ตรีค่ะ ได้ก็ปีหน้าเลย  อยากจะเล่าเยอะกว่านี้ชีวิตคืออยากจะกรี๊ดดดด บางเรื่องก็เจอมาแย่อยู่ค่ะ แต่มาคิดว่าก็คงไม่แย่เท่ากับบางคน เลยยั้งใจตัวเองไว้บ้าง  มีใครพอจะแนะนำงานหรือเจอสังคมงานที่ดีอยากแนะนำไหมคะ หรือแนะนำอย่างอื่นก็ได้ค่ะ เล่าประสบการณ์แลกเปลี่ยนมาก็ได้นะคะเผื่อคิดอะไรได้บ้าง TT