มีใครเคยมีวูบหนึ่งที่ตื่นเช้าขึ้นมา นั่งมองหน้าต่าง แล้วเกิดคำถามนี้ขึ้นมาในหัวบ้างไหมครับ
เรากำลังทำทั้งหมดนี้ไปเพื่ออะไรกันแน่
ตื่นเช้า ฝ่ารถติด เดินเข้าออฟฟิศ นั่งหน้าจอแก้ปัญหา ตอบไลน์ ร่างเอกสาร สรุปงาน เลิกงานกลับห้อง นั่งกินข้าว ดูซีรีส์สักเรื่อง แล้วก็นอน... เพื่อตื่นมาเจอเรื่องเดิมๆ ในวันรุ่งขึ้น
ตอนเริ่มทำงานใหม่ๆ จำได้ว่าเราเคยมีความฝัน มีไฟ อยากเติบโต อยากสร้างผลงาน อยากหาเงินไปใช้ชีวิตในแบบที่ชอบ แต่พอเวลาผ่านไปสักพัก กลายเป็นว่าเราทำงานแค่เพื่อให้มีเงินจ่ายค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าห้อง ค่าบัตร เพื่อซื้อความสะดวกสบายเล็กๆ น้อยๆ ในวันหยุด แล้วก็วนกลับไปเหนื่อยต่อ
กลายเป็นว่าเราทำงานหนัก เพื่อจะเอาเงินมารักษาตัวจากความเหนื่อยจากการทำงาน... มันเหมือนวิ่งอยู่บนสายพานที่ไม่เคยหยุดพัก
มองย้อนกลับไปตอนเป็นเด็ก ความสุขเราเรียบง่ายมาก ไม่ต้องมีเงินเยอะแยะก็หัวเราะได้ทั้งวัน แต่พอโตขึ้น รายได้อาจจะมากขึ้น แต่ความสุขกลับถดถอยลง สวนทางกับความเหนื่อยที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
อยากรู้ว่าทุกคนผ่านช่วงเวลาที่รู้สึกว่างเปล่าแบบนี้ไปได้ยังไงครับ? อะไรคือสิ่งที่คุณตอบตัวเองได้จริงๆ ว่า "เราทำงานไปเพื่อสิ่งนี้" เพื่อให้ยังมีแรงตื่นขึ้นมาสู้ต่อในทุกๆ เช้า?
เคยตั้งคำถามไหมครับว่า "เราทำงานหนักขนาดนี้ไปเพื่ออะไร?" ในวันที่ตื่นมาแล้วรู้สึกว่างเปล่า