ประสบการณ์เกือบตายมาหลายครั้งแต่ทุกวันนี้ยังรอด

ฉันเป็นผู้ป่วยซึมเศร้า มีอาการวิตกจริตอารมณ์ไม่นิ่ง ที่ผ่านมาฉันประคับประคองมันมาตลอดกินยารักษาแต่ไม่ได้จริงจังเท่าไหร่ เพราะตอนนั้นมีความคิดว่ายาไม่ได้ช่วยอะไรขนาดนั้นจนเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ เพราะตอนนั้นมีความคิดว่ายาไม่ได้ช่วยอะไรขนาดนั้นจนเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ฉันดิ่งจนรับไม่ไหว ฉันท้องได้ประมาณสามเดือนแต่คิดว่าจะตั้งชื่อเด็กนะว่าวันใหม่ เเต่ดันหลุดก่อนช่วงนั้นฉันดิ่งได้กินยานอร์ททริปไทลีน ไปประมาณเกือบ 100 เม็ด ตื่นขึ้นมาอีกทีขาก็เดินไม่ได้แล้วมีแผลไหม้ที่ขาข้างซ้ายและใบหน้า ไม่มีใครรู้เลยว่าเกิดจากอะไรแต่คงคิดว่าเป็นเพราะตอนหมดสติอาจจะชักที่เดิมนานนานจนทำให้เกิดแผล ไม่มีใครทราบสาเหตุที่แท้จริง หมอบางคนก็บอกว่าฉันทำร้ายหมอบางคนก็บอกว่าฉันทำร้ายตัวเองโดยการเอาเตารีดมาแนบหน้า แต่สุดท้ายฉันก็ต้องรับผลกรรมที่ตัวเองทำแต่สุดท้ายฉันก็ต้องรับผลกรรมที่ตัวเองทำขาข้างซ้ายฉันไม่สามารถกลับมาใช้งานได้ปกติต้องเดินเป๋ ผ่านมาสักพัก สองสามเดือน ฉันก็เริ่มมีความคิดนั้นอีกครั้งตั้งใจที่จะตายให้ได้และหาวิธีที่ไปแบบไม่รอดแน่ โดยศึกษาข้อมูลว่าถ้ากินยาฆ่าหญ้ายังไงโอกาสก็รอดน้อย แต่คนดวงมันจะไม่ตายอ่ะ หมอก็ยื้อจนรอดมาได้ แต่ตอนที่กินยาฆ่าหญ้ามันไม่ได้สลบเหมือนตอนที่กินยาซึมเศร้าฉันได้เห็นแม่ตัวเองร้องไห้ตรอมใจ เพราะหมอบอกว่าโอกาสรอดน้อยมากใจจริงๆก็อยากตายแหละแต่สงสารคนที่ยังอยู่ถ้าไปแบบนี้มันคงเป็นความทรงจำที่แย่กับเค้า เราเลยเลิกพยายาม ที่จะตายแต่พยายามที่จะมีชีวิตอยู่ให้ได้กับโรคนี้  ฉันพยายามทำร้ายตัวเองหลายครั้ง จนแม่ ให้รักษาตัวที่ศรีธัญญา
ได้แอดมิตที่โรงพยาบาลประมาณ 10 วัน เป็น 10 วันที่ทรมานใจมากมันไม่ได้เป็นแบบในละครที่คิดไว้พยาบาลทุกคนหมอทุกคนจะคอยสังเกตอาการเราถ้าโชคดีก็เจอคนปฏิบัติกับเราดีแต่ส่วนมากก็จะมองว่าเราบ้าเพราะอยู่โรงบาลบ้าอะเนาะ พอได้เข้าไปฉันเจอคนที่บ้าจริงๆที่เค้าหลุดไปเลยก็คิดว่าคงไม่มีใครอยากเป็นแบบนี้ ทุกคนต่างทรมานในแบบที่ต่างกัน ส่วนมากร้องที่อยากจะออกไปจากที่นั่นแต่ยิ่งทำตัวอยากออกเท่าไหร่ก็จะไม่ได้ออก หมอจะประเมินว่าเราอาการคงที่หรือยังหรือพอออกไปใช้ชีวิตต่อได้มั้ย จากที่แย่แย่ฉันต้องแกล้งทำเป็นดีขึ้นมาเลยแหละ หลังจากนั้นฉันก็กลัวที่จะต้องเข้าไปโรงพยาบาลนี้อีกเลยไปรักษาที่โรงพยาบาลนั้นรักษาตามสิทธิ์ประกันสังคมแทน แค่อยากเล่าประสบการณ์ว่าการอยู่ในนั้นมันเป็นยังไงแล้วก็ไม่อยากให้มีใครต้องเข้าไปอยู่ในนั้น แต่ปกติที่รักษาเจอหมอโดยไม่แอดมิด ถ้าโชคดีเจอหมอดีก็ทำให้ดีขึ้นเลยแหละ แต่ปัจจุบัน ฉันรักษากับหมอจิตแพทย์ที่แพทย์รังสิต เจอหมอดี
เป็นผอของตึกประกันสังคม เค้าแนะนำเค้าแนะนำให้ฉันช็อตสมอง และลดราคาให้สำหรับเคสฉัน หมอพูดกับฉันทุกครั้งเวลาฉันไปรักษาว่าขอให้หนูโชคดี
ทุกครั้งจริงๆ หมอว่าถ้าฉันตายหมอคงรู้สึกผิดแย่เลย ทุกวันนี้ฉันเลยเปลี่ยน Mindset เลิกต่อต้านกับมันรับมือกับมัน วันที่แย่วันที่ดิ่งไม่ได้หายไป เพียงแต่ว่าฉันรับมือกับมันได้ดีขึ้น คนที่เป็นซึมเศร้าแล้วอยากตายถ้าเปรียบได้ก็เหมือนทุกคนกำลังเล่นเกมส์อยู่แต่เราเหนื่อยแล้วเลยอยากถอดปลั๊กออก เหนื่อยที่จะผิดหวัง เหนื่อยที่จะสู้กับอุปสรรค ไม่มีแพชชั่น อยากเป็นกำลังใจให้คนที่กำลังมีภาวะป่วยทางจิตทุกคน ให้ลองสู้มันดูก่อนสู้ไปพร้อมกัน ยังไงก็ต้องมีสักวันที่เราเล่นเกมส์ชนะ  ฉันคิดว่าชีวิตคือการเรียนรู้ต่อจากนี้ฉันเลยจะค่อยๆเรียนรู้ไปเรื่อยเรื่อย ขาเจ็บก็ค่อยๆเดิน ทำในสิ่งที่ตัวเองจะภูมิใจและเริ่มวันใหม่