รู้สึกเบื่อพ่อแม่

คือเราเป็นลูกคนเดียวค่ะตั้งแต่เล็กจนโตเราใช้ชีวิตด้วยตัวคนเดียวมาตลอดเราตื่นเช้ามาเจอตังค์ที่วางอยู่บนโต๊ะแล้วก็หลับไปด้วยตัวคนเดียวเราใช้ชีวิตแบบนั้นมาตั้งแต่ป1ตอนนี้ม4แล้วค่ะเวลามีเรื่องอะไรเราก็มักจะตัดสินใจเองโดยไม่ได้คุยกับผู้ปกครองตอนประถมเราโดนบูลลี่เราก็แอบร้องไห้คนเดียวพอมามัธยมดีหน่อยเราเจอเพื่อนดีๆและใช้ชีวิตอย่างมีความสุขเวลาเราอยู่กับเพื่อนเราสบายใจมากเลยค่ะช่วงปีนี้พ่อแม่เราเปลี่ยนงานทำให้เราได้อยู่กับพวกเขามากขึ้นแต่เรากลับรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูกเราไม่อยากนั่งกินข้าวกับเขาเวลากินข้าวเลี่ยงได้เราจะเอาขึ้นมากินบนห้องเองพ่อกับแม่เราก็พยายามชวนเราคุยและให้เงินเราไม่ใช่ว่าเราไม่อยากคุยแต่เราไม่รู้จะคุยอะไรและเรารู้สึกไม่กล้าชวนพ่อแม่คุยค่ะเรารักท่านมากๆแต่เราก็อึดอัดอย่างบอกไม่ถูกเวลาที่ต้องใช้เวลาร่วมกับพวกท่านเราไม่เคยรู้สึกว่าท่านเป็นที่พึ่งทางอารมณ์ให้เราได้เลยค่ะเพราะพ่อแม่เราไม่เคยได้สอนอะไรเราเลยเราเรียนรู้เองตอนประถมเรารีดผ้าไม่เป็นเราไปเรียนอย่างนั้นก็โดนบูลลี่และเราไม่รู้จักโรออนทำให้เรามีกลิ่นตัวเราก็โดนบูลลี่อีกค่ะบางทีท่านก็จะบูลลี่เราไปด้วยอีกและพวกท่านก็ไม่เคยแนะนำหรือช่วยแก้ไขปัญหาให้เราได้เลยเราควรทำตัวยังไงคะเราก็ไม่อยากให้พ่อแม่เรารู้สึกเสียใจเวลาเราทำแบบนี้แต่เราก็ห้ามตัวเองไม่ได้จริงๆค่ะเราชินกับการอยู่คนเดียวและพึ่งพาตัวเองไปแล้วหรือเราควรปล่อยผ่านดีคะ