เพิ่งรู้ว่าแม่รักผมขนาดไหน ก็ตอนที่ลูกโดนรังแกเราไม่รับความเป็นธรรมนี่แหละครับ เหตุการณ์นี้ทำให้ผมรักแม่ขึ้นมากๆ

ตอนนี้ผมอายุ 27 ครับ เหตุการณ์นี้ย้อนกลับไปเมื่อ 11 ปีก่อนตอนนั้นผมอายุเพียง 16 ปี ตอนนั้นผมเป็นเด็กกรุงเทพฯ แล้วเหตุการณ์ตอนนั้นแม่ผมต้องย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด ผมเลยต้องย้ายไปเรียนโรงเรียนประจำอำเภอในตอนนั้น ด้วยความที่เป็นที่ต่างจังหวัดไม่เหมือนในกรุงเทพฯ(อันนี้ไม่ได้เหยียบนะครับผมเจอกับตัวเองจริงๆ) ด้วยความที่ผมเป็นเกย์ตุ้งติ้งผิวขาว ทำให้โดนพวกผู้ชายรังแก ผมจำได้เลยว่าผมเคยโดนอะไรบ้าง โดนไถเงินถ้าไม่ให้ก็จะทำร้ายด้วยการเตะต่อย โดนเอารองเท้าไปซ่อน นั่งเรียนอยู่ก็โดนสิ่งของฟ้าใส่หัวบ้าง ตอนนั้นผมนั่งทำธุระอยู่ในห้องน้ำก็สาดน้ำเข้าใส่ ตอนนั้นผมกำลังทำเวรอยู่ในห้องเรียน ก็โดนพวกนั้นเอาตัวยัดเข้าไปในตู้เก็บของช่องเล็กๆข้างหลังห้องเรียน ตอนนั้นผมพยายามจะดันประตูออก แขนก็เลยไปเกี่ยวกับตะปูจำได้เลยครับว่าหนังหลุดออกมาเลย ถึงขั้นต้องไปทำแผลที่โรงพยาบาล ตอนนั้นผมยังโกหกแม่อยู่เลยว่าผมพลาดเองว่าเอาไม้กวาดเข้าไปเก็บแล้วโดน ผมไม่กล้าบอกแม่ไม่กล้าบอกใครเลยด้วย

แต่แล้ววันนึงความอดทนผมก็หมดลง วันนั้นผมก็ไปโรงเรียนปกติแล้วก็โดนไถเงินเหมือนเดิม แต่รอบนี้ผมไม่ให้แล้ว ก็โดนรุมเตะรุมต่อยเหมือนเดิม แล้วก็โดนเตะจนผมล้มลงใส่ขาเก้าอี้พอดี ตอนนั้นผมโมโหสุดขีดหยิบเก้าอี้ตัวนั้นขึ้นมา แล้วฟาดใส่ 1 ในคนที่รังแกผมจนหัวแตกเลือดอาบ ส่วนคนที่ 2 จะเข้ามาทำร้ายผมซ้ำผมเอาเก้าอี้ฟาดเข้าที่หน้าจนกรามหัก ลืมบอกคนที่ทำร้ายผมมีแค่ 2 คนนะครับ กำลังจะเข้าไปฟาด 2 คนนั้นซ้ำเพื่อนๆ เข้ามาห้าม เหตุการณ์นั้นทำให้โดนเชิญเข้าห้องปกครองและเรียกพ่อแม่เข้ามาพบ ตอนแรกแม่ผมก็ดุผมว่าทำไมถึงใช้ความรุนแรงกับเพื่อน แล้วพ่อแม่ของเพื่อน 2 คนนั้นจะเอาเรื่องผม แล้วในจังหวะที่ครูเปิดภาพจากกล้องวงจรปิดในห้องเรียน ทำให้แม่ผมเปลี่ยนจากที่ดุผมเป็นต่อสู้เพื่อผมผมจำพูดของแม่ผมได้เลยว่า ลูกฉันไม่ผิด กล้องวงจรปิดก็เห็นชัดเจนว่าลูกคุณ 2 คนเตะต่อยลูกฉันก่อน ลูกฉันยังไม่ได้ทำอะไรให้ด้วยซ้ำ แล้วผู้ปกครองของคู่กรณีก็บอกว่ามันเกินกว่าเหตุไปมาก ลูกของคุณต่างหากที่มีปัญหา ผมเถียงขึ้นมาเลยครับว่าไม่เกินกว่าเหตุ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมโดนสองคนนี้รังแก ก่อนหน้านี้ผมโดน 2 คนนี้รังแกมาหลายครั้งแล้ว แล้วแม่ผมก็ท้าเลยว่าให้ผู้ปกครองไปแจ้งความหรือฟ้องผมเอาเลย เพราะแม่ก็ต้องเอาภาพจากกล้องวงจรปิดตัวนี้ไปเป็นหลักฐานเหมือนกันว่า สองคนนั้นรุมทำร้ายผมก่อน เอาจริงๆนะครับ ผมไม่เคยทำอะไรให้พวกเขาเลย ไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อนด้วยซ้ำมาทำกับผมแบบนี้มันก็สมควรแล้วกับสิ่งที่พวกเขาต้องได้รับ

เหตุการณ์นี้ทำให้แม่ผมย้ายผมเข้ามาเรียนในกรุงเทพฯโดยให้มาอยู่กับป้า เพื่อที่ผมจะไม่ได้เจอเหตุการณ์นี้อีก ตอนนี้เวลาก็ผ่านมา 11 ปีแล้ว ไม่รู้เรื่องการบูลลี่เพศที่ 3 ยังมีอีกไหม แต่ผมก็อยากให้มันหยุดได้แล้วนะครับสงสารน้องๆ บางคนที่ไม่กล้าสู้เพื่อปกป้องตัวเองก็ต้องโดนรังแกแบบนั้นตลอดไป โชคดีที่แม่ผมต่อสู้เพื่อความถูกต้องของผม แล้วแก้ไขปัญหาด้วยการย้ายโรงเรียน การต่อสู้ด้วยตัวเองของผมในครั้งนี้ทำให้ผมไม่ต้องเจอเหตุการณ์แบบนี้อีก