ยุคนี้ จะโพสท์อะไร ก็จะต้องมีคนเห็นด้วย และไม่เห็นด้วย ซึ่ง ข้อนี้ผมยอมรับว่า มันคือเรื่องธรรมดา ไม่ว่าคุณจะผิด จะถูก มันก็มีคนเห็นต่างเสมอ จะมาก จะน้อย ก็แล้วแต่
ทุกอย่าง มีหลายมุม การถกเถียงบางครั้ง มันก็หาข้อสรุปไม่ได้ คำว่าเหมารวม จะถูกยกขึ้นมมา และ เมื่อนั้น ก็จะต้องขึ้นกับ บริบทว่า จะแอ็คชั่น ต่อในทางไหน
ผมทำงานขับรถส่วนตัวไป ทำงาน เช้า เย็น ไม่ค่อยได้นั่งรถสาธารณะ ขนส่งมวลชนะ เท่าไหร่ ยกเว้น รถไปซ่อม หรือ ทำสี
เรามีรถไฟฟ้า รวดเร็ว ตรงเวลา แต่ ราคาก็ สูงพอควร
รถปรับอากาศ ก็เป็นทางเลือกในวัน หยุด ผมก็เลยลองดู หลังจากไม่ได้ขึ้นมานานละ ปรากฎว่า รอนานมาก 40 นาที เกือบจะไม่รอละ ( แล้วจะส่งเสริมเชิญชวนให้ ใช้ แต่มาชั่วโมงละ คันเดียวนี่นะ )
ไม่พอ สิ่งที่ผมไม่อยากจะแตะ แต่ก็ เอาน่ะ คือเรื่อง อนามัย บางครั้งเราจะเจอ บางคน มาแบบ คือ ชุด แต่งกาย ลักษณะคือ คนจรจัด นุ่งกางเกงขาด เห็นก้น และ ไม่นุ่งกางเกงใน ขึ้นมา กระเป๋ารถเมล์ ไม่เก็บตังค์ด้วยซ้ำ และคนพวกนี้ จะแย่งนั่ง นึกดูนะครับ คนผู้ชาย ใส่กางเกงตูดขาดไม่นุ่งกางเกงใน นั่งข้างๆ ผู้หญิง หรือ ต่อให้ใครก็ตามแหล่ะ แล้ว มีอาการแบบ ยิ้มๆ จ้องๆ และ ขากเสลด ตลอด หายใจเหมือนคนเป็นหวัด โอโฮ มายืนตรงผมแปีปนึง เกือบจะลงแล้วบอกตรงๆ แต่พอดี มี คนแก่ขึ้นมา แล้ว มี ผช คนนึงลุกให้คนแก่นั่ง แต่ คนจรจัด ตูดขาดไม่นุ่ง กกน แย่งนั่ง ซะ เงินก็ไม่ได้จ่าย กระเป๋าก็ไม่ยุ่ง ผมเลยลุกให้ คนแก่นั่ง หัวเขาหงอกหมด แต่ดูแข็งแรง แอบสงสัยนิด ว่า ทำสีผมขาว หรือเปล่าเพราะ ลักษณะไม่แก่ แต่ ก็เอาน่ะ ถือว่า หนี คนจรจัดไปก่อนละ ไปยืนไกลๆ เพราะ ในรถ ปรับอากาศ ถ้า พี่เขา ฮัดเช่ยแรงๆ ในระยะเผาขน ผมก็ว่า แมสค์ ของผมก็ป้องกันไม่ไหว รองเท้าพี่เขาก็ไม่ใส่นะ เสื้อไม่ต้องพูดถึง สกปรกแน่นอน และที่สำคัญ พี่เขาสัก ทั้งตัว
สารภาพตรงๆว่า ผมน่ะทั้งกลัว อาการยิ้มๆ จ้องๆ และ สุขอนามัยเขามาก บอกตรงๆ คงไม่อยากสัมผัส หรือ ไม่อยากมีเรื่องด้วย
แต่พอผม จะไปคุยกับใครผมก็เคยเจอ ว่า หาว่าผม บูลลี่ คนพวกนี้ เออ ผมก็เลยผิดไป เป็น เหยียดคนอื่นไป
แต่ยังไงผมก็คิดว่า ถ้า บนรถปรับอากาศ มีคนแบบนี้ขึ้นได้ แล้ว กระเป๋าก็คือ ผญ เขาไม่กล้ายุ่ง ทีนี้ ถ้าพี่เขาไม่แค่ ยิ้มๆ เดี๋ยวดี เดี๋ยวหลอน เกิดพี่เขาไปกอดใคร จะทำไง อ้อ ตอนลุกลง เก้าอี้มีน้ำเลอะเปียกนิดๆด้วยนะ กางเกงตูดขาดไม่นุ่ง กกน ใครนั่งต่อไม่อยากจะจินตนาการ
ถ้าคุณเจอแบบนี้ คุณว่าควรจะเฉย หรือว่า บริษัท รถปรับอากาศ ควรทำอย่างไรครับ ? หรือว่า รอเกิดเรื่องก่อนค่อยว่ากัน
ความจริงที่เราพูดไม่ได้ มันจะไม่งาม
ทุกอย่าง มีหลายมุม การถกเถียงบางครั้ง มันก็หาข้อสรุปไม่ได้ คำว่าเหมารวม จะถูกยกขึ้นมมา และ เมื่อนั้น ก็จะต้องขึ้นกับ บริบทว่า จะแอ็คชั่น ต่อในทางไหน
ผมทำงานขับรถส่วนตัวไป ทำงาน เช้า เย็น ไม่ค่อยได้นั่งรถสาธารณะ ขนส่งมวลชนะ เท่าไหร่ ยกเว้น รถไปซ่อม หรือ ทำสี
เรามีรถไฟฟ้า รวดเร็ว ตรงเวลา แต่ ราคาก็ สูงพอควร
รถปรับอากาศ ก็เป็นทางเลือกในวัน หยุด ผมก็เลยลองดู หลังจากไม่ได้ขึ้นมานานละ ปรากฎว่า รอนานมาก 40 นาที เกือบจะไม่รอละ ( แล้วจะส่งเสริมเชิญชวนให้ ใช้ แต่มาชั่วโมงละ คันเดียวนี่นะ )
ไม่พอ สิ่งที่ผมไม่อยากจะแตะ แต่ก็ เอาน่ะ คือเรื่อง อนามัย บางครั้งเราจะเจอ บางคน มาแบบ คือ ชุด แต่งกาย ลักษณะคือ คนจรจัด นุ่งกางเกงขาด เห็นก้น และ ไม่นุ่งกางเกงใน ขึ้นมา กระเป๋ารถเมล์ ไม่เก็บตังค์ด้วยซ้ำ และคนพวกนี้ จะแย่งนั่ง นึกดูนะครับ คนผู้ชาย ใส่กางเกงตูดขาดไม่นุ่งกางเกงใน นั่งข้างๆ ผู้หญิง หรือ ต่อให้ใครก็ตามแหล่ะ แล้ว มีอาการแบบ ยิ้มๆ จ้องๆ และ ขากเสลด ตลอด หายใจเหมือนคนเป็นหวัด โอโฮ มายืนตรงผมแปีปนึง เกือบจะลงแล้วบอกตรงๆ แต่พอดี มี คนแก่ขึ้นมา แล้ว มี ผช คนนึงลุกให้คนแก่นั่ง แต่ คนจรจัด ตูดขาดไม่นุ่ง กกน แย่งนั่ง ซะ เงินก็ไม่ได้จ่าย กระเป๋าก็ไม่ยุ่ง ผมเลยลุกให้ คนแก่นั่ง หัวเขาหงอกหมด แต่ดูแข็งแรง แอบสงสัยนิด ว่า ทำสีผมขาว หรือเปล่าเพราะ ลักษณะไม่แก่ แต่ ก็เอาน่ะ ถือว่า หนี คนจรจัดไปก่อนละ ไปยืนไกลๆ เพราะ ในรถ ปรับอากาศ ถ้า พี่เขา ฮัดเช่ยแรงๆ ในระยะเผาขน ผมก็ว่า แมสค์ ของผมก็ป้องกันไม่ไหว รองเท้าพี่เขาก็ไม่ใส่นะ เสื้อไม่ต้องพูดถึง สกปรกแน่นอน และที่สำคัญ พี่เขาสัก ทั้งตัว
สารภาพตรงๆว่า ผมน่ะทั้งกลัว อาการยิ้มๆ จ้องๆ และ สุขอนามัยเขามาก บอกตรงๆ คงไม่อยากสัมผัส หรือ ไม่อยากมีเรื่องด้วย
แต่พอผม จะไปคุยกับใครผมก็เคยเจอ ว่า หาว่าผม บูลลี่ คนพวกนี้ เออ ผมก็เลยผิดไป เป็น เหยียดคนอื่นไป
แต่ยังไงผมก็คิดว่า ถ้า บนรถปรับอากาศ มีคนแบบนี้ขึ้นได้ แล้ว กระเป๋าก็คือ ผญ เขาไม่กล้ายุ่ง ทีนี้ ถ้าพี่เขาไม่แค่ ยิ้มๆ เดี๋ยวดี เดี๋ยวหลอน เกิดพี่เขาไปกอดใคร จะทำไง อ้อ ตอนลุกลง เก้าอี้มีน้ำเลอะเปียกนิดๆด้วยนะ กางเกงตูดขาดไม่นุ่ง กกน ใครนั่งต่อไม่อยากจะจินตนาการ
ถ้าคุณเจอแบบนี้ คุณว่าควรจะเฉย หรือว่า บริษัท รถปรับอากาศ ควรทำอย่างไรครับ ? หรือว่า รอเกิดเรื่องก่อนค่อยว่ากัน