สวัสดีค่ะ เราอยากมาเล่าเรื่องแม่ของเรา แม่อยู่กินกับผู้ชายคนนึงมา 20 กว่าปี ผู้ชายคนนั้นก็เป็นพ่อเลี้ยงของเรา เลี้ยงดูเราเหมือนลูกแท้ ๆ แม่ใช้ชีวิตกับผู้ชายคนนี้ร่วมทุกข์ร่วมสุขมาตลอด เขาก็เคยเป็นพ่อที่ดีของเรา ดูแลเราไม่เคยปล่อยให้ลำบาก แต่ก็เคย sexual harassment เรากับพี่สาวจนบ้านเกือบแตกไปหลายครั้ง แต่เรากับแม่ก็พยายามให้อภัย และเขาก็เป็นสามีที่ไม่ดีของแม่มาก ๆ พ่อทำร้ายจิตใจแม่มาตลอด แม่ต้องเป็นที่รองรับอารมณ์ของเขา ยอมเขามาทุกเรื่อง รู้สึกอะไรก็พูดไม่ได้ ได้แต่เก็บเงียบ แล้วมาระบายกับเราหรือคนอื่นแทน เรารู้สึกมาตลอดว่าแม่รักพ่อข้างเดียว พ่อแทบไม่รักแม่ แต่ถึงแบบนั้นแม่ก็รักพ่อและทำหน้าที่ภรรยาที่ดีที่สุดตลอดมา เพราะคิดว่าผู้ชายคนนี้จะอยู่กับเขาไปจนวันตาย…

         แต่แล้ววันนึงทุกอย่างก็เปลี่ยนไป พ่อนอกใจไปรักผู้หญิงคนอื่น เรื่องราวคาราคาซังมาหลายเดือน แต่พ่อไม่ยอมรับความจริง แถมยังโกหกเรากับแม่มาตลอด ในตอนที่ยังไม่เจอหลักฐานชัดเจน แม่เราตรอมใจน้ำหนักลงไป 10 กว่าโล แต่พอวันที่จับได้คาหนังคาเขา เราแตกสลายปางตาย แต่แม่ดูปลดล็อค ดูโล่งใจที่ได้รู้ความจริงสักที แม่เหมือนจะดีขึ้นและพร้อมเดินหน้าต่อ แต่สุดท้ายแม่กลับมาแย่ลงทุกวัน แม่คิดเรื่องพ่อในหัวตลอดเวลา ไม่สามารถปล่อยวางได้ แม่พูดกับเราเหมือนเข้าใจทุกอย่าง เหมือนยอมรับความจริงได้แล้ว แต่ไม่เลย แม่ยังอ้อนวอนขอความรักจากคนที่หมดใจทุกวัน แม่ขอให้พ่อกลับมาบ้าน ยอมโทษตัวเองทุกอย่างว่าเป็นคนผิด ยอมบอกพ่อว่าเราด่าพ่อเพราะสมองลูกผิดปกติ เราป่วย ใช่เราป่วยจริงแต่ที่ทำไปเรามีสติทุกอย่าง เราทำเพื่อปกป้องแม่ ปกป้องตัวเอง ปกป้องศักดิ์ศรีทุกคน แต่แม่กลับไปพูดเพื่อให้มันพอใจ เพื่อจะได้ให้มันโยนความผิดมาที่เรา เพื่อหวังว่าเขาจะกลับมารักตัวเอง แม่เราดูทุรนทุรายเจ็บปวดทรมานกับการที่ผู้ชายคนนี้ไม่รัก เราทำทุกอย่างเพื่อที่จะดึงแม่ขึ้นมา ให้แม่กลับมารักตัวเอง ให้แม่ปล่อยผู้ชาย ๆ ไป แต่ยิ่งพยายามปล่อยเท่าไหร่ เหมือนยิ่งพยายามดึงกลับมาเท่านั้น

         แม่ไปหาหมอจิตเวชแล้ว พึ่งเริ่มกินยาแต่ไม่มีทีท่าว่าจะดีขึ้นเลยค่ะ เราต้องคอยดูแม่สังเกตบ่อย ๆ ว่าแม่ยังนอนหายใจอยู่มั้ย กลัวแม่ไม่หายใจ เพราะแม่เราดูเหมือนจะไปหลายรอบแล้วค่ะ แม่เจ็บปวดปางตายเลย เราไม่รู้ว่าต้องเจ็บปวดไปอีกถึงเท่าไหร่แม่ถึงจะพอ แม่รู้อยู่แล้วว่าแม่ไม่มีวันได้ความรักจากผู้ชายคนนั้น แต่แม่รักเขาสุดหัวใจเหลือเกิน เราอยู่กับเรื่องนี้มาหลายเดือนแล้วค่ะ แต่มันแย่ลงจนเราไม่ไหวแล้ว เราแตกสลายนับไม่ถ้วน เราโอเคมากกับการไม่มีพ่อ ดีซะอีกที่ได้หลุดพ้นจากคนไม่ดี แต่แม่เราทำไม่ได้ เราเห็นเขาตรอมใจอาการแย่ลงทุกวัน ๆ เราจะทำยังไงดีคะเพื่อจะดึงแม่ขึ้นมาให้ได้ เราไม่อยากให้แม่ตายเพราะผู้ชาย ๆ คนเดียว

ปล.แม่เราเป็นคนเก่งมาก ๆ ค่ะ ทำงานหาเงินได้ จัดการทุกอย่างได้เอง มีความเป็นผู้นำ เราคิดว่าแม่อยู่ได้สบายถ้าแค่ไม่มีพ่อ แต่ติดที่แม่รักและยึดติดไอ้ขยะนั่นเหลือเกิน เลยทำให้แม่เราต้องเป็นแบบนี้