เรื่องมันมีอยู่ว่าพ่อของผมเป็นคนไม่ยอมปล่อยผมไปไหนไปเที่ยวกับเพื่อนไปนอนบ้านเพื่อนอย่างนี้ผมพอเข้าใจว่าเป็นห่วงกลัวว่าผมจะได้รับอันตรายแต่เป็นงี้ผมก็อยู่บ้านตลอดนะครับไม่ได้ออกไปไหนกับเพื่อนหรือตามลำพังเลยถ้าจะได้ออกไปเที่ยวก็คือไปกับพ่อแม่ตลอดไม่มีโอกาสที่จะได้ไปกับเพื่อนตลอดแต่จะได้ไปก็ต้องมีพ่อแม่ไปด้วยไปคุมด้วยแต่เรื่องที่ผมจะเอามาเล่าให้ทุกคนฟังและได้วิเคราห์กันดูว่ามันสมเหตุสมผลไหมและมันเกินไปไหมเหตุการณ์คือในช่วงปิดเทอมเล็ก ปีใหม่ ปิดเทอมใหม่(สงกรานต์) พวกญาติพี่น้องของแม่ผมเขาจะมาเที่ยวหาบ้านยายของผมก็คือญาติพี่น้องแม่ผมเขากลับมาเยี่ยมพ่อเยี่ยมแม่ในวันหยุดอ่ะแหล่ะแล้วญาติพี่น้องของแม่ผมเขาก็มีลูกด้วยอ่ะน่ะครับก็อายุไล่เลี่ยกับผมนี่แหล่ะมีทั้งลูกพี่ลูกน้อง(จขกท.อายุ15ปี)แล้วพอสงกรานต์เสร็จเราก็จะไปเที่ยวกันเป็นครอบครัวกันเหมือนนัดกันเป็นวันรวมญาติแต่ก่อนจะไปเที่ยวกันหลังสงกรานต์แต่พ่อแม่ผมเขาไม่ว่างกันเขาติดงานและพวกเขามักจะชวนผมไปอยู่บ้านเขาก่อนคือตรงส่วน ผมกับลูกพี่ลูกน้องสนิทกันครับและเขาจะชวนไปทุกปีแต่เวลาผมจะไปพ่อผมเขาไม่อยากให้ผมด้วยเหตุผลที่ว่า"ไม่ห่วงบ้านรึ พ่อแม่อยู่ตรงนี้หนูต้องอยู่ที่นี่บ้านหนูอยู่ตรงนี้"เกลี่ยกล่อมกันนานมากครับกว่าผมจะได้ไปสรุปกลับมาบ้านก็มาทะเลาะกันเรื่องนี้อีกและเป็นงี้ทุกปีพ่อผมเขาบอกมาว่า"ถ้าพ่อแม่ป่วยขึ้นมาใครจะดูแลถ้าอยากไปอยู่กับ้ขามากก็เก็บเสื้อผ้าไปเลย"จังหวัดของผมอยู่กำแพงเพชรและจังหวัดเขาอยู่นนทบุรีครับพอมีวิธีแก้ไขไหมครับ🙏
มีพ่อนิสัยแบบนี้มันเกินไปไหมครับ?