ผิดไหมที่บล็อกยายตัวเองเพราะเรื่องหมา

คือเรื่องมันเป็นอย่างงี้นะเราอ่ะออกมาทำงานกับแฟนแล้วก็อยู่บ้านแฟนใช่ไหมแต่ก็ไม่ไกลกันมากเราก็ยังไปหาเค้าคอยส่งตังค์ซื้อข้าวไปให้แต่หลังๆ มาเราไม่ค่อยมีตังค์เราก็เลยส่งให้ได้แค่นิดๆหน่อยๆ แล้ว เขาชอบมาบ่นกับเราว่าอยู่บ้านก็ไม่มีข้าวกินไปอยู่กับลูกชายเขาดีกว่าซึ่งมีข้าวให้กินตลอดเราก็บอกว่ากลับมาบ้านมั่งนะ เราเป็นห่วงเพราะเคยมีเหตุการณ์ที่เขาอ่ะนั่งมอไซค์แล้วตกหัวฟาดพื้นซึ่งลูกชายหรือ ลูกสะใภ้เขาไม่ได้ไปดูเลย ซึ่งเราเป็นคนไปดูเองทุกอย่างเราอายุแค่ 17 เองที่ต้องจากกันเรื่องทุกอย่างของเขาเราก็เลยบอกว่างั้นอยู่บ้านดูแลหมาดีกว่านะถ้าอยู่เดี๋ยวซื้อข้าวมาให้พอวันนั้นเราเอาข้าวไปให้เขาไม่อยู่เราเลยโทรถามเขาว่าเขาอยู่ไหนเค้าบอกว่าเค้าอยู่บ้านลูกชายเขา ตอนแรกเราก็ไม่ได้อะไรแต่หลังๆ มาคือเขาไปบ่อยมาก3-4วันแล้วก็กลับมาอยู่ไม่ถึงวันก็ไปอีกแล้วเมื่อกลับมาเอาเสื้อผ้าไปเปลี่ยนเฉยๆ

แต่เราเคยบ่นกับเขาแล้วว่ามีปัญญาทำลูกแต่ไม่มีปัญญาเลี้ยงลูกหรอ เราให้เค้าอยู่บ้านโดยที่เค้าไม่ต้องทำอะไรเลยค่าไฟอ่ะเราก็เป็นคนออกให้ถ้าเค้าอยู่บ้านเราสามารถเลี้ยงเค้าได้แต่เค้าเลือกที่จะไม่อยู่แล้วเค้าก็มาโทษว่าเราอ่ะผิดชอบทำให้เรื่องเล็กเป็นเรื่องใหญ่ แล้วเค้าก็บอกว่าต่อให้เค้าตายก็ไม่ต้องมาเผาผีกันจะไม่ขออโหสิกรรมให้เราทั้งนั้น ทั้งที่เราไม่ผิดอ่ะหรือเราอาจจะผิดก็ได้แต่เราก็ยอมแล้วแหละเค้าอยากได้อะไรเราก็ซื้อให้ทั้งที่เราไม่มีตังค์เราก็หาให้เค้า

เราโตมากับเขาโดยที่เขาเป็นยายเราแม่เราทิ้งเราไว้กับเขาแล้วแม่เราก็ไปใช้ชีวิตใหม่ส่วนลูกชายเขาก็คือน้าของเราเอง เราไม่เคยได้รับความรักแบบเต็มที่เราโตมาในสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายมากมีแต่สิ่งเสพติดเต็มไปหมด มันอาจเป็นเพราะเรื่องนี้ด้วยที่ทำให้เรารู้สึกเสียใจเล็กน้อยที่ทำไมเราทำดีขนาดนี้แล้วเขายังเลือกลูกชายเขาอยู่อีก